Με βαθιά συγκίνηση και σε κλίμα σεβασμού τελέστηκε χθες η κηδεία του Προέδρου Εφετών Δωδεκανήσου, Χριστόδουλου Κυρτσίδη, στον Ιερό Ναό Υψώσεως Τιμίου Σταυρού στη Γαλήνη Ωραιοκάστρου.
Στην τελετή παρευρέθηκαν αρεοπαγίτες, εφέτες, δικαστές, εισαγγελείς, δικηγόροι, υπάλληλοι του Εφετείου, εκπρόσωποι του Δ.Σ. Κω και πλήθος συμπολιτών, αποτίοντας φόρο τιμής σε έναν θεσμό και σε έναν άνθρωπο που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην τοπική νομική κοινότητα.
Τον επικήδειο, εκ μέρους του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου, εκφώνησε η αντιπρόεδρος Ανθούλα Καραολάνη, τιμώντας τη ζωή και το έργο ενός ανθρώπου που υπηρέτησε τη Δικαιοσύνη με ήθος, συνέπεια και σεβασμό προς το λειτούργημά του:
«Με αισθήματα βαθιάς θλίψης αποχαιρετούμε σήμερα τον εκλιπόντα Πρόεδρο Εφετών Δωδεκανήσου, έναν δικαστικό λειτουργό που υπηρέτησε τη Δικαιοσύνη με ακεραιότητα, συνέπεια και υψηλή συναίσθηση του θεσμικού του ρόλου. Ο αιφνίδιος θάνατός του άφησε δυσαναπλήρωτο κενό όχι μόνο στο δικαστικό σώμα, αλλά και στην ανθρώπινη κοινότητα που τον περιέβαλλε.
Για μακρά σειρά ετών υπηρέτησε στο Εφετείο με προσήλωση και βαθύ σεβασμό προς τον δικαστικό όρκο. Η παρουσία του υπήρξε ήρεμη αλλά καθοριστική, χωρίς επιδεικτικότητα, με εκείνη τη σπάνια ποιότητα ανθρώπων που αφήνουν ίχνος ουσίας και όχι εντυπώσεων. Η κρίση του ήταν μεστή και η στάση του πάντοτε εναρμονισμένη με το κύρος του λειτουργήματος που εκπροσωπούσε.
Υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός και σεβαστός από δικαστές, γραμματείς και δικηγόρους, όχι μόνο για την επιστημονική του επάρκεια, αλλά κυρίως για το ήθος και την ευγένεια που τον χαρακτήριζαν. Ευπατρίδης, με υψηλή αισθητική αντίληψη και στέρεη νομική και γενική παιδεία, ενσάρκωνε το πρότυπο του δικαστικού λειτουργού που συνδυάζει τη γνώση με το μέτρο και την αυστηρότητα του νόμου με την κατανόηση του ανθρώπου.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στην ευαισθησία με την οποία αντιμετώπιζε υποθέσεις που άπτονταν της εθνικής κυριαρχίας, έχοντας πλήρη επίγνωση της ιστορικής και θεσμικής τους βαρύτητας. Παράλληλα, οραματίστηκε την ανακατασκευή του Δικαστικού Μεγάρου, προσεγγίζοντας το εγχείρημα ως πράξη σεβασμού προς τον θεσμό της Δικαιοσύνης. Μελέτησε με επιμέλεια τα αρχεία, αναζητώντας τη συνέχεια και τη μνήμη του χώρου.
Αγάπησε βαθιά τη Ρόδο και τον τόπο αυτόν, και η αγάπη αυτή επισφραγίστηκε με τη συνειδητή απόφασή του να ολοκληρώσει εδώ τη δικαστική του πορεία. Η επιλογή του υπήρξε έκφραση δεσμού και ευθύνης απέναντι στον τόπο και τους ανθρώπους του.
Για όσους τον γνώρισαν από κοντά, υπήρξε πατρική μορφή· με λόγο ήπιο, με στοργή διακριτική και με γνήσιο ενδιαφέρον για τον συνάδελφο και τον συνεργάτη. Δεν ενέπνεε με λόγια, αλλά με το παράδειγμά του.
Η απώλειά του είναι ηχηρή στον νομικό κόσμο. Η μνήμη του θα παραμείνει ως παρακαταθήκη ήθους, μέτρου και βαθιάς θεσμικής ευθύνης. Σήμερα αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που τίμησε τη Δικαιοσύνη και το λειτούργημά του.
Ας συνοδεύει τη μνήμη του η τιμή που δικαίως του ανήκει.»
