Φωτογραφίες που φέρονται να αποτυπώνουν την εκτέλεση των 200 Ελλήνων αντιστασιακών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, την 1η Μαΐου 1944, είδαν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας, 82 χρόνια μετά το γεγονός. Πρόκειται για εικόνες που μέχρι σήμερα δεν ήταν γνωστό ότι υπήρχαν και οι οποίες, εφόσον αποδειχθούν αυθεντικές, αποτελούν ένα σημαντικό οπτικό τεκμήριο ενός από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της γερμανικής Κατοχής.

Σύμφωνα με πληροφορίες που προέρχονται από αναρτήσεις και περιγραφές της σχετικής αγγελίας, οι φωτογραφίες εντοπίστηκαν σε άλμπουμ που αποδίδεται σε Γερμανό αξιωματικό, ο οποίος υπηρετούσε σε μονάδα με έδρα τη Μαλακάσα κατά την περίοδο της Κατοχής. Το υλικό εμφανίστηκε προς πώληση σε διαδικτυακή δημοπρασία στο eBay από Βέλγο πωλητή, χωρίς να είναι γνωστός ο φωτογράφος.

Η ύπαρξη της δημοπρασίας έγινε γνωστή μέσα από ανάρτηση της σελίδας «Greece at WWII Archives» στο Facebook, η οποία ανάρτησε τις φωτογραφίες και πυροδότησε συζήτηση τόσο για τη γνησιότητά τους όσο και για το ζήτημα της εμπορικής διακίνησης ιστορικού υλικού που συνδέεται με εγκλήματα πολέμου.

Μέχρι στιγμής, η αυθεντικότητα των εικόνων δεν έχει επιβεβαιωθεί από κάποιον επίσημο φορέα ή ιστορικό αρχείο. Ωστόσο, η πιθανότητα να πρόκειται για αυθεντικό υλικό έχει προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον σε ιστορικούς και ερευνητές της περιόδου.

Η εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα των ναζιστικών στρατευμάτων στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι από τους εκτελεσθέντες ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, πολλοί εκ των οποίων είχαν μεταφερθεί από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου.

Η μαζική εκτέλεση πραγματοποιήθηκε ανήμερα της Εργατικής Πρωτομαγιάς, ως αντίποινα για τον θάνατο Γερμανού στρατηγού, τριών αξιωματικών που τον συνόδευαν και τον τραυματισμό στρατιωτών στους Μολάους Λακωνίας, στις 27 Απριλίου 1944.

Εάν οι φωτογραφίες αποδειχθούν γνήσιες, ενδέχεται να προσθέσουν νέα στοιχεία στην τεκμηρίωση της εκτέλεσης και να συμβάλουν ακόμη και στην αναγνώριση προσώπων από συγγενείς ή μελετητές. Παράλληλα, επανέρχεται στο προσκήνιο το ζήτημα της διαχείρισης, προστασίας και ηθικής αξιοποίησης ιστορικών τεκμηρίων που σχετίζονται με εγκλήματα πολέμου και τη συλλογική μνήμη.