Υπάρχουν στιγμές στην τοπική αυτοδιοίκηση που οι ρόλοι μπερδεύονται τόσο πολύ, που αναρωτιέται κανείς αν διαβάζει το σωστό οργανόγραμμα. Η περίπτωση του δημοτικού συμβούλου Δημήτρη Ζαννετούλη ξεπερνά κάθε προηγούμενο πολιτικής διολίσθησης.
Ενώ εκλέχθηκε με την παράταξη του Νίκου Γερονικόλα για να ασκεί έλεγχο, οι τοποθετήσεις του εντός του συμβουλίου αποτελούν τον ορισμό της πολιτικής αντίφασης. Λειτουργεί ως ο πιο πιστός υποστηρικτής της δημοτικής αρχής, ένας άμισθος (;) «σωματοφύλακας» που σπεύδει να καλύψει κάθε κενό της διοίκησης Κολιάδη. Είναι πραγματικά ντροπιαστικό για την ιστορία και τα στελέχη της παράταξης «Αρχή Οργάνωσης», να βλέπουν ένα μέλος τους να μετατρέπεται σε «δεκανίκι» της δημοτικής αρχής. Ο κ. Ζαννετούλης, με τη στάση του, ντροπιάζει καθημερινά τον επικεφαλής του και τους συναδέλφους του, εκθέτοντάς τους ανεπανόρθωτα. Δεν πρόκειται απλώς για μια διαφορετική άποψη, αλλά για μια εξευτελιστική για την αντιπολίτευση συμπεριφορά, που ακυρώνει την ψήφο των πολιτών που τον εμπιστεύτηκαν για να ελέγχει την εξουσία, όχι να την προστατεύει.
Όταν οι αλήθειες «πονάνε», φταίνε οι δημοσιογράφοι
Φαίνεται πως η δημοτική αρχή μπορεί να κοιμάται ήσυχη – ακόμα και από το μακρινό Βερολίνο – καθώς εδώ πίσω έχει παραμείνει ένας άγρυπνος φρουρός. Όμως, όταν ο «σωματοφύλακας» δεν αντέχει το βάρος της αλήθειας και τα επιχειρήματα στερεύουν, επιλέγει τον κατήφορο: επιτίθεται και στοχοποιεί δημοσιογράφους.
Είναι η έσχατη λύση εκείνου που έχει χάσει κάθε πολιτικό έρεισμα και προσπαθεί να φιμώσει την κριτική με κραυγές. Είναι ντροπή για έναν αιρετό να μην αντιλαμβάνεται ότι ο ρόλος του είναι η διαφάνεια και όχι η προστασία των «δικών του» μέσω επιθέσεων στον Τύπο.
Το απίστευτο πολιτικό παράδοξο
Είναι απορίας άξιο αν ο ίδιος αντιλαμβάνεται το μέγεθος της ζημιάς που προκαλεί. Με κάθε του εμφάνιση, ο κ. Ζαννετούλης επιβεβαιώνει ότι είναι ένας «ξένος» μέσα στην ίδια του την παράταξη, ένας άνθρωπος που προτιμά να λειτουργεί ως ασπίδα του κ. Κολιάδη παρά ως εκπρόσωπος των δημοτών που ζητούν έλεγχο και έργο.
Η πολιτική αξιοπρέπεια επιτάσσει ξεκάθαρες θέσεις. Όταν μετατρέπεσαι από ελεγκτή σε εμπροσθοφυλακή της εξουσίας, το μόνο που καταφέρνεις είναι να προκαλείς τον χλευασμό και να μένεις στην ιστορία ως ο άνθρωπος που ντρόπιασε την παράταξη που τον ανέδειξε.
Τουλάχιστον οι υπόλοιποι εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης του Νίκου Γερονικόλα, που επέλεξαν διαφορετικό δρόμο, είχαν τα «πολιτικά άντερα» να ανεξαρτητοποιηθούν εγκαίρως. Δεν έμειναν στις σκιές για να παίζουν διπλό παιχνίδι, ούτε κορόιδευαν τον αρχηγό τους και τους ψηφοφόρους τους παραμένοντας σε μια παράταξη που δεν υπηρετούν << ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΕΓΙΝΕ >>
