Το ψητοπωλείο φάντασμα με τους 323 εργαζόμενους του κυκλώματος των διασήμων, ο αχυράνθρωπος και η γυναίκα που «δούλευε» χωρίς να το ξέρει

Από τη… «Σούβλα του Άρχοντα» ξεκίνησε να ξεδιπλώνεται το νήμα της δράσης του κυκλώματος με τους σελέμπριτις που θησαύριζε απομυζώντας τον ΕΦΚΑ και το ελληνικό Δημόσιο.

Πρόκειται για το ανύπαρκτο ψητοπωλείο για το οποίο δηλώνονταν 323 εργαζόμενοι που, όπως αποδείχθηκε, ήταν όλοι «φαντάσματα». Ήταν Απρίλιος του 2024 όταν ένας ασφαλισμένος κατήγγειλε στις Αρχές ότι εμφανίζεται ως ασφαλισμένος στο εν λόγω ψητοπωλείο παρά το γεγονός ότι δεν έχει δουλέψει ποτέ στη συγκεκριμένη επιχείρηση. Επιπλέον, σημείωσε πως εκτός από το ψητοπωλείο, εμφανιζόταν ως ασφαλισμένος και σε μία καφετέρια.

Η εν λόγω καταγγελία υποβλήθηκε και στην Επιθεώρηση Εργασίας, η οποία κατόπιν επιτόπιου ελέγχου που διενήργησε στο ψητοπωλείο διαπίστωσε ότι δεν υφίσταται επιχείρηση με αυτά τα στοιχεία.

Από τα στοιχεία που συλλέχθηκαν διαπιστώθηκε ότι ο διαχειριστής της εταιρείας ήταν «φάντασμα». Το δηλωθέν δελτίο ταυτότητας του αντιστοιχούσε σε γυναίκα που δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση.

Το ανύπαρκτο φυσικό πρόσωπο που φαινόταν ως διαχειριστής ήταν «αχυράνθρωπος» και σε άλλες επιχειρήσεις σε Κορωπί, Μαρκόπουλο και Γλυφάδα.

Επιπλέον, για την καφετέρια έγινε καταγγελία και από έτερο ιδιώτη ο οποίος κατήγγειλε ότι η εταιρεία έχει υφαρπάξει τα προσωπικά του δεδομένα και τον εμφανίζει ψευδώς ως εργαζόμενό της.

Ο κύκλος των καταγγελιών έκλεισε με μία γυναίκα που κατήγγειλε μία εταιρεία που διαχειρίζεται γνωστό κατάστημα εστίασης της Αθήνας, καθώς, όπως εξήγησε, την εμφάνιζε ως εργαζόμενη παρότι η ίδια αγνοούσε την ύπαρξη της επιχείρησης.

Τελικά στη δράση τους μπήκε φρένο από τα στελέχη της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος. Όπως προέκυψε από την έρευνα, η οργάνωση κατάφερε να αποκομίσει περισσότερα από πέντε εκατομμύρια ευρώ με δύο τρόπους. Με την έκδοση εικονικών τιμολογίων και με την εικονική απασχόληση εργαζομένων.
Με τα πλαστά τιμολόγια που εξέδιδαν προς πραγματικές επιχειρήσεις, οι τελευταίες εμφάνιζαν αυξημένα έξοδα και μειωμένα κέρδη, αποφεύγοντας έτσι την καταβολή φόρου εισοδήματος.

Όσον αφορά στους εργαζομένους «φαντάσματα», αυτοί προσλαμβάνονταν από τις εικονικές εταιρείες και στη συνέχεια «δανείζονταν» στις νόμιμες επιχειρήσεις, χωρίς όμως να καταβάλλονται ασφαλιστικές εισφορές. Έτσι, σε περίπτωση ελέγχου, οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων «έδειχναν» ως υπεύθυνους τις εταιρείες-φαντάσματα που τους είχαν δώσει το προσωπικό.