3 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία.
Σε 5 λεπτά, η ταινία «Ο αδερφός μου» δείχνει πόσο εχθρικές μπορούν να γίνουν οι πόλεις μας για τους ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες, μόνο και μόνο από την αδιαφορία των υπολοίπων.
Ο δρόμος πρέπει να είναι προσβάσιμος για όλους, όχι μόνο για όσους «βολεύονται».
Η μικρού μήκους ταινία «Ο αδερφός μου» του Θοδωρή Παπαδουλάκη, γυρισμένη στα Χανιά, είναι μια γροθιά στο στομάχι για το πόσο αφιλόξενες είναι οι πόλεις για τα άτομα με αναπηρία.
Ράμπες κλειστές, πεζοδρόμια μπλοκαρισμένα, αυτοκίνητα, τραπεζοκαθίσματα, ταμπέλες. Εμπόδια που για εμάς είναι «μικροπαρανομίες», για κάποιον άλλον όμως είναι λόγος να μη βγει ποτέ από το σπίτι.
Δεν χρειάζεται να είσαι ΑμεΑ για να σε αφορά.
Χρειάζεται να είσαι άνθρωπος. Από σήμερα, λίγο λιγότερη αδιαφορία, λίγο περισσότερο σεβασμός: δεν παρκάρουμε σε ράμπες, δεν κλείνουμε πεζοδρόμια, δίνουμε χώρο, δίνουμε προτεραιότητα, μιλάμε με αξιοπρέπεια. Κάθε μικρή μας επιλογή μπορεί να κάνει το δρόμο κάποιου άλλου λίγο πιο προσβάσιμο.
Credits — «Ο αδερφός μου» / «My Brother»
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Παπαδουλάκης
Σενάριο: Παναγιώτης Παπουτσάκης
ΠΗΓΗ: Ένας Άνδρας • Onemanstories •
