ΑΠΟ: Μανώλης Παπάζογλου
Τον Νοέμβριο του 2024, μετά την κακοκαιρία Bora — που έπληξε τη Ρόδο — καταστράφηκε η γέφυρα στο Φαληράκι Ρόδου.
Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου — όπως ανακοινώθηκε — ξεκίνησε άμεσα τις διαδικασίες: δημοπράτηση τον επόμενο Φεβρουάριο, παράκαμψη / προσωρινή οδική πρόσβαση, πεζογέφυρα, μελέτες, νέα γέφυρα.
Μόλις πριν λίγες μέρες — Δεκέμβριος 2025 — η νέα γέφυρα παραδόθηκε σε χρήση.
Με άλλα λόγια: ~12 μήνες από τα μεσάνυχτα της καταστροφής μέχρι την παράδοση νέας, ασφαλούς υποδομής.
Αντίθετα, στην περίπτωση του Παλιόπυργου (Δήμος Τεμπών, Θεσσαλία), η καταστροφή από την κακοκαιρία Daniel το 2023 — που κατέρρευσε τη γέφυρα της περιοχής — παραμένει χωρίς ουσιαστική αποκατάσταση ακόμη και δύο χρόνια μετά.
Παρά τη σημασία της γέφυρας για τη μετακίνηση κατοίκων και αγροτών προς τα χωράφια τους.
Τι σημαίνει αυτό συγκριτικά
Στη Ρόδο — με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου — όταν υπήρξε καταστροφή, υπήρξε άμεση ανταπόκριση: μελέτες, δημοπράτηση, προσωρινές λύσεις και τελική αποκατάσταση εντός ~1 έτους.
Στη Θεσσαλία — με την περιοχή του Παλαιοπύργου — 2 χρόνια μετά δεν έχει υπάρξει ούτε νέα γέφυρα ούτε εμφανής σοβαρή φροντίδα αποκατάστασης.
Αυτό δείχνει ότι «μπορεί να γίνει» — όταν υπάρχει βούληση, οργάνωση, πόροι και γρήγορη κινητοποίηση.
Τι πρέπει να τονιστεί
Η καταστροφή στη Ρόδο προκλήθηκε από αρκετά μεγάλα ύψη νερού, φερτά υλικά.
Παρά τις δυσκολίες, η Περιφέρεια κατάφερε να εργαστεί κατασταλαγμένα, σχεδιάζοντας σωστά, εξασφαλίζοντας χρηματοδότηση και ολοκληρώνοντας το έργο μέσα σε σύντομο χρόνο.
Αυτό αποδεικνύει ότι όταν υπάρχει προτεραιότητα και συντονισμός — ακόμη και κάτω από πίεση — οι υποδομές μπορούν να αποκατασταθούν γρήγορα.
Συμπέρασμα – ποιο είναι το δίκαιο που αξίζει να ειπωθεί
Η ταχεία και αποτελεσματική παρέμβαση της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου στο Φαληράκι αποδεικνύει πως χρόνος, βούληση και οργάνωση μετρούν — και κάνουν τη διαφορά.
