Μια απίστευτη ιστορία διάσωσης στην Ελλάδα. Είναι φορές, που ακούγοντας μια ιστορία, λες: «αν είναι δυνατόν;»… Παλεύει ο νους να ξεδιαλύνει αν όλα τούτα που σου περιγράφουν είναι σενάριο ταινίας ή κομμάτι πραγματικότητας. Και, ναι, τα σπαράγματα της αληθινής ζωής, κάποιες φορές, ξεπερνούν σε όγκο υπερβολής και ενδιαφέροντος την πλασματική…
Ιούλιος του 2022, πριν από τέσσερα χρόνια, στην παραλία Μύτη στο Ποσείδι της Χαλικιδικής· Σαββατόβραδο. Κάτι η θέρμη του καλοκαιριού, κάτι το οινόπνευμα που πότιζε άφθονο το νου και τις αισθήσεις, τρεις νεαροί άνδρες από τη Βόρεια Μακεδονία βούτηξαν στη θάλασσα για να ξεθολώσουν από την ένταση του πάρτι…
Και μέσα σε λίγα λεπτά, κατάλαβαν ότι έχαναν τη στεριά από τα μάτια τους: ασυνήθιστα ισχυρή άνεμοι που έπνεαν στην περιοχή και δυνατά ρεύματα παρέσυραν τους τρεις άνδρες μακριά από την ακτή! Και η Οδύσσεια άρχιζε, με τους τρεις φίλους να έχουν τις πιθανότητες επιβίωσης ισχυρές αντίπαλές τους.
Δέκα μέρες πριν, σε μια ακτή της Λήμνου, περίπου 80 μίλια μακριά από την Κασσάνδρα, δυο 11χρονα παιδιά, ο Τρύφωνας κι’ ο Θάνος μετρούσαν την απογοήτευσή της σε κόκκους άμμου, βλέποντας την αγαπημένη μπάλα τους να χάνεται στο βάθος του ορίζοντα, δίχως να μπορούν να την πλησιάσουν… Και τότε οι άνεμοι έπνεαν με τάραχο στο Αιγαίο και οι μικροί φίλοι, όσο κι’ αν πάσχισαν δεν κατάφεραν να κοντέψουν τη μπάλα, που άρχιζε κι εκείνη τη δική της Οδύσσεια… «Μην κάνετε έτσι, θα πάρουμε άλλη» τους καλοσύνεψε η μάνα, αλλά…
Η απαισιοδοξία περίσσευε…
Πίσω στην Κασσάνδρα και μπροστά στον χρόνο… Οι φίλοι των τριών επίδοξων νυχτερινών κολυμβητών, μόλις διαπίστωσαν την απώλεια των δικών τους ειδοποίησαν τις Αρχές. Και την επομένη πρωί πρωί, αχάραγα σχεδόν, σκάφη του Λιμενικού βγήκαν να σαρώσουν τη θάλασσα, με τους άνδρες που επέβαιναν, σχεδόν βέβαιους, ότι σορούς θα μάζευαν από τα κύματα κι’ όχι ανθρώπους με τις αισθήσεις τους σε εγρήγορση… Ήταν η θάλασσα η ανταριασμένη, ήταν και οι παλιές ιστορίες κολυμβητών, βουτηγμένων στο αλκοόλ, που έπεσαν στο τρικυμισμένο πέλαγος αναζητώντας ένα κομμάτι της ζωής τους που χρόνια είχε βυθιστεί στους καιρούς, για να μην ξαναγυρίσουν ποτέ ζωντανοί. Όλα τούτα ήταν που βάραιναν με απαισιοδοξία τους διασώστες.
«Οι συνθήκες είναι άσχημες καθώς στην περιοχή πνέουν άνεμοι 6 και πλέον μποφόρ», είχε δηλώσει εθελοντής που συμμετείχε στις έρευνες.
«Βούτηξαν σε σημείο που απαγορεύεται να κολυμπήσεις· έχει δυνατά θαλάσσια ρεύματα και φυσούσε προς τα μέσα», είχε πει η δήμαρχος Κασσάνδρας για να συμπληρώσει: «Ακόμη και οι ντόπιοι αποφεύγουν να κολυμπούν επειδή γνωρίζουν την επικινδυνότητά του τόπου». Το βαρύ σύννεφο της απαισιοδοξίας και του φόβου για άσχημες εξελίξεις είχαν σμίξει και προκαλούσαν καταιγίδες απελπισίας.
Οι δυο από τους τρεις βρέθηκαν ζωντανοί!
Κι όμως… Μετά 19 ώρες, ο ένας από τους τρεις αγνοούμενους, ο 30χρονος Ιβάν Γκιοργκιέφσκι, εντοπίστηκε από ελικόπτερο της Πολεμικής Αεροπορίας να επιπλέει στη θάλασσα κρατώντας σφιχτά στις παλάμες του μια πολύχρωμη μπάλα! Αρκετές ώρες πριν, ένας ακόμα από την παρέα των τριών κολυμβητών είχε εντοπιστεί ζωντανός και πλέον μόνο για έναν 31χρονο έψαχναν στα νερά του Αιγαίου. Ο Ιβάν διακομίστηκε σε νοσοκομείο, όπου τον περίμενε ξέχειλος αγωνία ο πατέρας του.
Και όλα τα τηλεοπτικά κανάλια και τα σάιτ άδραξαν την ευκαιρία για μια «πιασάρικη» ιστορία. Ο Ιβάν ανάσαινε χαμογελαστός και κρατούσε σφιχτά τη μπάλα όταν βγήκαν οι πρώτες φωτογραφίες με τα πρόσωπα να στραφταλίζουν σαν του Αιγαίου τα κύματα στον ήλιο.
Μα, αυτή είναι η μπάλα μας!
Κι’ όταν η ιστορία βγήκε στον «αέρα», η μητέρα των δύο αγοριών που είχαν χάσει την μπάλα τους δέκα ημέρες πριν, την αναγνώρισε και πήρε αμέσως τηλέφωνο στο νοσοκομείο. Η παραλία της Εβγάτης, στη Λήμνο, απείχε χίλια μύρια κύματα κι 80 μίλια μακριά από εκεί όπου διασώθηκε ο Ιβάν! Η μοίρα, όμως, ήταν σαν να βρισκόταν μιαν ανάσα πλάι… Τουλάχιστον για τον Ιβάν.
Ο 25χρονος Βασίλ Μπρεζόφσκι είχε εντοπιστεί από σέρφερ και διασωθεί από το Λιμενικό σχεδόν άμεσα, την πρώτη ημέρα, έχοντας παλέψει με τα κύματα μονάχα λίγες ώρες.
Ο Ιβάν εντοπίστηκε ζωντανός έπειτα από περίπου 18 με 20 ώρες στη θάλασσα· μια πολύχρωμη μπάλα τον είχε κρατήσει στην επιφάνεια της ζωής. «Πάλευα να κρατηθώ στην επιφάνεια, όταν είδα μια πολύχρωμη μπάλα πλάι μου μισοφουσκωμένη. Την άρπαξα και αυτή μου έσωσε τη ζωή» θα πει λίγες μέρες μετά ο Ιβάν.
Τα νέα, όμως δεν ήταν το ίδιο χαμογελαστά και για τον 31χρονο Μάρτιν Γιοβανόφσκι που ακόμα και σήμερα παραμένει αγνοούμενος. Παρά τις συντονισμένες επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης από το Λιμενικό Σώμα, την Πολεμική Αεροπορία, αλλά και εθελοντικές ομάδες που έψαχναν επί μέρες, και μετά τη λήξη της επίσημης προθεσμίας, ο νεαρός δεν βρέθηκε ποτέ. Οι έρευνες διακόπηκαν έπειτα από 20 ημέρες και μαζί τους κάθε ελπίδα. Και ο Μάρτιν ταξιδεύει στη μνήμη των δικών του σαν να ‘ναι ακόμα ζωντανός απαντέχοντας την Ιθάκη… Ο Ιβάν; Ο Ιβάν έχει, πια, τη μπάλα στο εικονοστάσι του…
