Μερικές φορές, μια διαδρομή δεν έχει σημασία για την απόσταση που καλύπτει, αλλά για τον άνθρωπο που βοηθά να φτάσει στον προορισμό του. Μια τέτοια ξεχωριστή διαδρομή πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 16 Αυγούστου από το ειδικά διαμορφωμένο όχημα του Συλλόγου Ατόμων με Αναπηρίες Επαρχίας Ρόδου, με προορισμό την Παναγία Τσαμπίκα στον Αρχάγγελο Ρόδου.
Αυτή τη φορά, ο προορισμός δεν ήταν απλώς μια εκκλησία. Ήταν μια σημαντική οικογενειακή στιγμή, την οποία η κ. Αιμιλία Τσουβαλά επιθυμούσε να ζήσει από κοντά. Καθηλωμένη εδώ και χρόνια σε αναπηρικό αμαξίδιο, είχε την επιθυμία να βρεθεί στη βάπτιση του μικρού δισέγγονου της οικογένειας, του Αχιλλέα, να τον καμαρώσει, να του ευχηθεί και να μοιραστεί μαζί με τους δικούς της ανθρώπους αυτή την ξεχωριστή ημέρα.
Η επικοινωνία του συζύγου της, κ. Νίκου Τσουβαλά, με τον Σύλλογο ήταν αρκετή για να κινητοποιήσει τους ανθρώπους του. Ένα αίτημα που μπορεί εκ πρώτης όψεως να μοιάζει απλό, στην πραγματικότητα όμως έκρυβε πίσω του μια μεγάλη ανάγκη για συμμετοχή, αξιοπρέπεια και ισότιμη παρουσία σε μια από τις σημαντικότερες στιγμές μιας οικογένειας.
Και έτσι, χάρη στην προσπάθεια των ανθρώπων του Συλλόγου, η επιθυμία της έγινε πραγματικότητα. Η κα Αιμιλία βρέθηκε στην Παναγία Τσαμπίκα και έζησε από κοντά τη βάπτιση του δισέγγονου της. Μια στιγμή που για την ίδια και την οικογένειά της απέκτησε ιδιαίτερη αξία και που, όπως αποδεικνύεται, μπορεί να γίνει πραγματικότητα όταν υπάρχουν άνθρωποι πρόθυμοι να βοηθήσουν.
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αναδεικνύει, παράλληλα, το ουσιαστικό έργο και την καθημερινή προσφορά του Συλλόγου Ατόμων με Αναπηρίες Επαρχίας Ρόδου, ο οποίος στέκεται δίπλα σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, προσπαθώντας να τους δώσει τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε στιγμές και δραστηριότητες που για πολλούς θεωρούνται αυτονόητες.
Ειδικότερα, ο Σύλλογος αναφέρει τα εξής:
«Μερικές διαδρομές δεν μετριούνται σε χιλιόμετρα… αλλά σε συναισθήματα
Χθες, Κυριακή 16 Αυγούστου, το ειδικά διαμορφωμένο όχημα του Συλλόγου Ατόμων με Αναπηρίες Επαρχίας Ρόδου πραγματοποίησε μία ξεχωριστή διαδρομή. Μία διαδρομή που, για εμάς, είχε έναν πολύ ιδιαίτερο προορισμό: την Παναγία Τσαμπίκα στον Αρχάγγελο Ρόδου.
Πριν από λίγες ημέρες, επικοινώνησε μαζί μας ο κ. Νίκος Τσουβαλάς, ο οποίος έμαθε τυχαία για τον Σύλλογό μας. Με αξιοπρέπεια, σοβαρότητα και, πάνω απ’ όλα, με πολλή αγάπη για τη σύζυγό του, την κυρία Αιμιλία Τσουβαλά, μας ζήτησε κάτι που μπορεί να μοιάζει απλό, αλλά για εκείνους ήταν τόσο σημαντικό: να μπορέσουμε να μεταφέρουμε την κα Αιμιλία, η οποία είναι καθηλωμένη εδώ και χρόνια σε αναπηρικό αμαξίδιο, στην εκκλησία της Παναγίας Τσαμπίκας, ώστε να μπορέσει να παρευρεθεί σε μια μοναδική οικογενειακή στιγμή, στη βάπτιση του δισέγγονου τους.
Φυσικά, δεν χρειάστηκε να το σκεφτούμε ούτε στιγμή. Όταν ένας άνθρωπος μάς ζητά τη βοήθειά μας για να μπορέσει να είναι παρών σε μια τόσο σημαντική στιγμή της οικογένειάς του, δεν υπάρχει «δεν μπορώ». Υπάρχει μόνο το «θα προσπαθήσουμε να το κάνουμε».
Και το κάναμε.
Χθες, η κα Αιμιλία ήταν εκεί. Ήταν παρούσα στη βάπτιση του μικρού της δισέγγονου, του Αχιλλέα. Ήταν εκεί για να τον καμαρώσει, να τον αγκαλιάσει, να του ευχηθεί και να ζήσει αυτή τη μοναδική οικογενειακή στιγμή.
Ίσως, τελικά, αυτό να είναι το σημαντικότερο κομμάτι της αποστολής μας. Στον Σύλλογό μας είμαστε εθελοντές. Προσπαθούμε, με τις δικές μας δυνάμεις και τα μέσα που διαθέτουμε, να σταθούμε δίπλα στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Και το κάνουμε ως άνθρωποι που γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει αναπηρία.
Άνθρωποι που καθημερινά αντιμετωπίζουμε κι εμείς δυσκολίες, χωρίς όμως να το βάζουμε κάτω. Κάθε φορά που ένα χαμόγελο γίνεται πραγματικότητα, κάθε φορά που ένας άνθρωπος μπορεί να βρεθεί εκεί όπου η καρδιά του τον καλεί, παίρνουμε κι εμείς δύναμη να συνεχίσουμε.
Τα λόγια που ακούμε από αυτούς τους ανθρώπους, οι ευχαριστίες τους, οι ευχές τους, η συγκίνησή τους, μια αγκαλιά, ένα «να είστε καλά», είναι για εμάς ανεκτίμητα. Δεν συγκρίνονται με τίποτα. Είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή για την προσπάθειά μας και το μεγαλύτερο κίνητρο να συνεχίσουμε.
Η χθεσινή ημέρα έκρυβε ακόμη μία όμορφη στιγμή.
Η Αιμιλία, μέσα από αυτή τη γνωριμία με τον Σύλλογό μας, θέλησε να γίνει μέλος της μεγάλης οικογένειάς μας. Από χθες, λοιπόν, η Αιμιλία Τσουβαλά είναι και επίσημα μέλος του Συλλόγου ΑμεΑ Επαρχίας Ρόδου.
Κυρία Αιμιλία, σας καλωσορίζουμε με όλη μας την καρδιά!
Να γνωρίζετε πως από εδώ και πέρα δεν είστε μόνη. Είστε μέλος μιας μεγάλης οικογένειας ανθρώπων που γνωρίζουν, καταλαβαίνουν και στέκονται ο ένας δίπλα στον άλλον.
Στον μικρό Αχιλλέα, που χθες πήρε το όνομά του, ευχόμαστε από καρδιάς να είναι πάντα γερός, καλότυχος και ευλογημένος. Και ευχόμαστε η προγιαγιά και ο προπάππους του να αξιωθούν να τον καμαρώσουν όπως ονειρεύονται, να τον δουν μια μέρα και γαμπρό.
Κύριε Νίκο, κυρία Αιμιλία, σας ευχαριστούμε κι εμείς.
Γιατί, τελικά, δεν είμαστε μόνο εμείς που προσφέρουμε. Παίρνουμε κι εμείς πίσω κάτι πολύ πιο πολύτιμο: την αγάπη και την εμπιστοσύνη των ανθρώπων. Και αυτό μάς δίνει τη δύναμη να συνεχίζουμε.
Γιατί η αναπηρία δεν πρέπει να στερεί από κανέναν το δικαίωμα να βρίσκεται εκεί όπου χτυπά η καρδιά του.
Με αγάπη,
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Ατόμων με Αναπηρίες Επαρχίας Ρόδου»
