Ένα φρικιαστικό έγκλημα συγκλονίζει την κοινή γνώμη, με έναν άνδρα στην Αυστρία, να κατηγορείται ότι νάρκωνε και εξέδιδε τη 39χρονη σύζυγό του, η οποία τελικά κατέληξε λόγω της συστηματικής κακοποίησης και δηλητηρίασης. Η αναλύτρια εγκλημάτων Patricia Staniek σκιαγραφεί το ψυχολογικό προφίλ του δράστη, εξηγώντας τη διπλή του ζωή και την κλιμάκωση της βίας που οδήγησε στο θάνατο του θύματος.
Ένα αδιανόητο έγκλημα έχει συγκλονίσει την κοινή γνώμη, φέρνοντας στο φως την πιο σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης. Ένας άνδρας στην Αυστρία κατηγορείται ότι νάρκωνε συστηματικά τη 39χρονη σύζυγό του, με απώτερο στόχο να την εκδίδει σε άλλους άνδρες, έναντι αμοιβής των 500 ευρώ.
Η άτυχη γυναίκα, εντελώς ανήμπορη να αντιδράσει λόγω των ισχυρών δόσεων κατασταλτικών και ναρκωτικών ουσιών που της χορηγούσε εν αγνοία της, άφησε τελικά την τελευταία της πνοή στα 39 της μόλις χρόνια, ως συνέπεια της αλλεπάλληλης δηλητηρίασης και κακοποίησης.
Η αναλύτρια εγκλημάτων Patricia Staniek, σκιαγραφεί το ψυχολογικό προφίλ του δράστη, αποδομώντας τη διπλή ζωή του και τους μηχανισμούς ελέγχου που εφάρμοζε.
Η ψυχοσύνθεση του δράστη και η «διπλή ζωή»
Δείτε αναλυτικά τη συνέντευξη της αναλύτριας εγκλημάτων Patricia Staniek:
«Δημοσιογράφος εφημερίδας Krone»: Κυρία Staniek: «Πώς είναι δυνατόν ένας άνδρας να είναι ικανός να προκαλέσει τόσο μεγάλη υποφέρει στη σύζυγό του»;
Patricia Staniek: «Για τον εν λόγω άνδρα, η σύζυγός του δεν ήταν ένας ανθρώπινος οργανισμός, αλλά ένα αντικείμενο που χρησιμοποιούσε για τους απεχθείς σκοπούς του. Ταυτόχρονα, όμως, ο κατηγορούμενος πιθανότατα ζούσε, τουλάχιστον προς τα έξω, μια φαινομενικά «φυσιολογική» ζωή με το θύμα.
«Ο φερόμενος ως δράστης φαίνεται να ζούσε μια ψυχολογική διπλή ζωή, στην οποία υιοθετούσε δύο διαφορετικούς ρόλους: Από τη μία πλευρά, αυτόν του ατελούς, χαμηλών τόνων συζύγου· από την άλλη, αυτόν του βασανιστή. Έναν ρόλο που του επέτρεπε να απελευθερώσει τη σκοτεινή πλευρά μέσα του. Ασκούσε εξουσία και έλεγχο πάνω στη σύζυγό του, την οποία προφανώς θεωρούσε ιδιοκτησία του και τη χρησιμοποίησε όπως ήθελε».
Η κλιμάκωση της βίας και η νάρκωση του θύματος
«Δημοσιογράφος εφημερίδας Krone»: «Ο άνδρας ξεπέρασε τα πιο παράλογα όρια, φτάνοντας στο σημείο να «νοικιάζει» τη σύζυγό του σε άλλους άνδρες. Πώς φτάνει κανείς σε αυτό το σημείο»;
Patricia Staniek: «Η διαδρομή μέχρι αυτό το σημείο ήταν πιθανότατα μακρά. Πρώτα υπήρχε η φαντασίωση, η οποία τελικά έγινε πραγματικότητα. Υποθέτω ότι η σκληρότητα του κατηγορουμένου, κλιμακώθηκε σταδιακά με την πάροδο των ετών».
Δημοσιογράφος εφημερίδας Krone»: «Γιατί το θύμα δεν έκρουσε ποτέ τον κώδωνα του κινδύνου, δεν ζήτησε βοήθεια ή δεν ελευθερώθηκε από τον σύζυγό της»;
Patricia Staniek: «Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο πιθανότατα νάρκωνε τη σύζυγό του ή τη μέθαγε. Προφανώς, ήθελε να εμποδίσει τη συνειδητή αντίληψη των επιθέσεων, τη μεταγενέστερη ανάμνησή τους και την αναγνώριση του προσώπου που της προκαλούσε αυτά τα τραύματα. Ενδεχομένως, η ίδια δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι ο ίδιος της ο σύζυγος θα ήταν ικανός για τέτοια κακοποίηση.
Επομένως, μπορεί να απέδιδε οποιονδήποτε πόνο ή τραυματισμό σε άλλες αιτίες. Είναι δύσκολο να αναγνωρίσει κανείς την εσκεμμένη βία σε κάτι που βρίσκεται πέρα από τη δική του φαντασία και για το οποίο δεν υπάρχουν αναμνήσεις».
Τα αίτια της εγκληματικής συμπεριφοράς
Δημοσιογράφος εφημερίδας Krone»: «Πόσο τρομακτικό πρέπει να είναι το υπόβαθρο του κατηγορουμένου — ώστε να μετατραπεί ουσιαστικά σε ένα τέρας»;
Patricia Staniek: «Όσο ασυνήθιστο κι αν ακούγεται, το υπόβαθρό του δεν σημαδεύεται απαραίτητα από σοβαρά τραύματα ή δικές του εμπειρίες βίας. Οι άνθρωποι που ασκούν τέτοια βία σε άλλους δεν ήταν απαραίτητα οι ίδιοι θύματα στο παρελθόν».
Δημοσιογράφος εφημερίδας Krone: «Τι μπορεί, λοιπόν, να κρύβεται πίσω από μια τέτοια συμπεριφορά»;
Patricia Staniek: «Αυτό δεν μπορεί να διαγνωστεί χωρίς μια ολοκληρωμένη ψυχιατρική ή σεξολογική αξιολόγηση. Ωστόσο, μια τέτοια συμπεριφορά δεν προέρχεται απαραίτητα από κάποια διαταραχή προσωπικότητας ή άλλη ψυχική ασθένεια. Εάν οι κατηγορίες επιβεβαιωθούν, έντονες σαδιστικές τάσεις ή μια παραφιλική διαταραχή, μεταξύ άλλων, θα μπορούσαν να παίζουν ρόλο.
Μια ασυνήθιστη σεξουαλική προτίμηση δεν αποτελεί αυτόματα σημάδι ασθένειας. Ο καθοριστικός παράγοντας είναι το αν προκαλεί ψυχολογική δυσφορία, οδηγεί σε απώλεια ελέγχου ή βλάπτει άλλους ανθρώπους παραβιάζοντας τα όρια και την αυτονομία τους. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μετουσιώνουν σε πράξη ούτε καν τις προβληματικές φαντασιώσεις, επειδή οι ηθικοί ανασταλτικοί παράγοντες, η ενσυναίσθηση και η επίγνωση των συνεπειών θέτουν σαφή όρια».
Δημοσιογράφος εφημερίδας Krone: «Παρόλα αυτά, φαίνεται σαν όλο και περισσότεροι άνθρωποι να ξεπερνούν αυτά τα όρια»
Patricia Staniek: «Το περιεχόμενο που δοξάζει τη βία και είναι σεξουαλικά ακραίο είναι πιο εύκολα προσβάσιμο σήμερα. Για τα άτομα με προδιάθεση, μπορεί να εντείνει τις φαντασιώσεις, να προωθήσει τον εθισμό/εξοικείωση και να ενθαρρύνει την αναζήτηση όλο και πιο ακραίων ερεθισμάτων. Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως μια απλή σχέση αιτίου και αποτελέσματος: Η κατανάλωση τέτοιου περιεχομένου από μόνη της δεν μετατρέπει κανέναν σε δράστη. Αυτό που έχει σημασία είναι αν το άτομο ελέγχει τις φαντασιώσεις του και σέβεται την αξιοπρέπεια, τη σωματική ακεραιότητα και τη συναίνεση των άλλων».
Πηγή: Kronen Zeitung
