Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε το Καστελλόριζο και, δεκαέξι χρόνια μετά, θέλησε να «κλείσει έναν κύκλο».
Πριν όμως κλείσει οποιοσδήποτε κύκλος, καλό είναι να θυμόμαστε πώς άνοιξε.
Το 2009 η κυβέρνηση Καραμανλή παρέδωσε τη χώρα με τεράστια ελλείμματα, αυξημένο χρέος και χαμένη
αξιοπιστία. Είχαν προηγηθεί οι περίφημες «μεταρρυθμίσεις της χαρτοπετσέτας» και μια διακυβέρνηση που
διεύρυνε τις παθογένειες του κράτους.
Το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε τότε το τεράστιο πολιτικό κόστος δύσκολων αποφάσεων για να κρατήσει τη χώρα όρθια. Η
Νέα Δημοκρατία επέλεξε την καταψήφιση και το αντιμνημονιακό μέτωπο, χέρι- χέρι με τον κύριο Τσίπρα.
Κι αν ο κύριος Μητσοτάκης έχει ξεχάσει τι συνέβαινε τότε, μπορεί να ρωτήσει την κυρία Μπακογιάννη που ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο, κόντρα στην επίσημη γραμμή της Νέας Δημοκρατίας. Κάτι θα γνωρίζει περισσότερο.
Σήμερα ο Πρωθυπουργός εμφανίζεται με εξαγγελίες, σαν να ανακάλυψε ξαφνικά τα προβλήματα των ακριτικών νησιών.
Επτά χρόνια, όμως, είναι πολλά. Αν υπήρχε πραγματικό ενδιαφέρον, υπήρχε χρόνος να αποδειχθεί. Μέτρα της
τελευταίας στιγμής, με λαϊκίστικη και εκβιαστική λογική, δεν συνιστούν νησιωτική πολιτική.
Οι νησιώτες δεν ζητούν χάρες. Ζητούν ένα κράτος παρόν όλο τον χρόνο.
Το Καστελλόριζο δεν είναι σκηνικό επικοινωνιακών επισκέψεων. Είναι τόπος τεράστιας εθνικής και γεωπολιτικής σημασίας.
Η ιστορία δεν ξαναγράφεται. Και το Καστελλόριζο δεν ξεχνά.
Γραφείο Τύπου ΝΕΕΑ ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ Νοτίων Δωδεκανήσων
