Προβληματισμός στην αγορά για το φθηνότερο λευκό τυρί, δραματική μείωση του πρόβειου γάλακτος και τεράστια ζήτηση από το εξωτερικό για φέτα πιέζουν την αγορά – Τα ”καμπανάκια” του Μ. Σαράντη
Οι δύο ζωονόσοι και η μείωση ζωικού κεφαλαίου, επομένως και η χαμηλότερη παραγωγή πρόβειου γάλακτος, μαζί με την τεράστια ζήτηση, συνιστούν έναν εκρηκτικό συνδυασμό, που πλέον απειλεί και ορατά ένα από τα κορυφαία ελληνικά αγροδιατροφικά προϊόντα, τη φέτα. Την κατάσταση περιέγραψε αρκετά γλαφυρά από το ετήσιο συνέδριο του ΠΣΕ, ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Φέτας, Μιχάλης Σαράντης, όπου αποκάλυψε μεταξύ άλλων ότι τα αποθέματα φέτας ενδέχεται να μην φτάνουν μέχρι το τέλος του 2026.
H μείωση του πρόβειου γάλακτος υπολογίζεται σε περίπου 80.000 τόνους, κάτι που για τη φέτα δημιουργεί έλλειμμα της τάξης των 20.000 τόνων. Παρά το έλλειμμα αυτό η ζήτηση από τις ξένες αγορές αυξάνεται συνεχώς (αύξηση περίπου 7% στις εξαγωγές φέτος), με αποτέλεσμα τα αποθέματα να πιέζονται ακόμα περισσότερο
Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τον ίδιο, οι ανατιμήσεις που ήδη υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν λόγω της τρέχουσας κατάστασης, σπρώχνουν σημαντικό κομμάτι του καταναλωτικού κοινού στην εναλλακτική των ”λευκών τυριών”.
Με βάση τις εκτιμήσεις του, θα χρειαστούν τουλάχιστον δύο χρόνια για να επανέλθει η παραγωγή πρόβειου γάλακτος στα προ ευλογιάς επίπεδα και αυτό με πολύ κόπο. Έτσι δεν θεωρείται απίθανο, η τιμή της φέτας να σκαρφαλώσει στα 15-16 ευρώ το κιλό από τα 12-13 που κυμαίνεται αυτή τη στιγμή.
Σαράντης: Θα ζητήσω πάνω από 3 εκατ. ευρώ ετησίως από τον ΕΛΓΟ για να κάνουμε τη φέτα γνωστή
Αναφερόμενος στον μεγαλύτερο κίνδυνο για την παραγωγή, είπε πως αυτός είναι η πρώτη ύλη. ”Όλοι οι συνάδελφοι έχουμε επενδύσει πάρα πολλά χρήματα και είμαστε σε καλό επίπεδο. Το ζητούμενο είναι η ανάπτυξη του ζωικού κεφαλαίου, η ανάπτυξη του γάλακτος. Από την εμπειρία μου η φέτα όση παραγωγή και να έχει θα πωληθεί, αρκεί να συγκροτηθούν και οι τιμές. Να διασφαλίσουμε τα επίπεδα βιοασφάλειας στις μονάδες, να έχουμε κτηνοτρόφους με γνώση και επαγγελματίες με όραμα”.
Πέρα από τις προσπάθειες του ιδιωτικού τομέα, σύμφωνα με τον ίδιο η πολιτεία και η κυβέρνηση πρέπει να κάνουν περισσότερα, ”οι γεωπόνοι του δημοσίου πρέπει να αφήσουν τα γραφεία τους και να βγουν στην ύπαιθρο να βοηθήσουν να ανέβει το επίπεδο παραγωγής”, είπε φέρνοντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην αναγνωρισιμότητα του προϊόντος. ”Η φέτα και το κρέας είναι δύο κλάδοι που δίνουν χρήματα κάθε χρόνο στον ΕΛΓΟ, υπάρχει απόθεμα περίπου 70 εκατ. ευρώ στην ΤτΕ. Τώρα που έγινα πρόεδρος της ΕΔΟΦ, θα ζητήσω πάνω από 3 εκατ. ευρώ τον χρόνο από τα δικά μας χρήματα, για να κάνουμε ακόμα πιο γνωστή τη φέτα, να της δώσουμε υπεραξία. Για να γνωρίζουν ο καταναλωτές, ότι άλλο η φέτα, άλλο το λευκό τυρί.
Το παράδειγμα της χωριάτικης
Την οπτική του πάνω στη συζήτηση έδωσε και ο πρόεδρος του ΣΕΒΓΑΠ, Χρήστος Αποστολόπουλος, φέρνοντας ως παράδειγμα τη χωριάτικη σαλάτα, όπου για πολλά χρόνια, έπρεπε υποχρεωτικά να περιέχει 50 γραμμάρια φέτας. Αυτό καταργήθηκε μετά την κρίση, ωστόσο, ανέφερε καμία κυβέρνηση έως τώρα δεν κάθισε να άλλαξει τη νομοθεσία.
”Δεν το αναφέρω επειδή μας περισσεύει φέτα, αλλά επειδή ο τουρίστας εκτίθεται στο λευκό τυρί”, πρόσθεσε ο κ. Αποστολόπουλος.
