Του Μανώλη Παπάζογλου
Στη σημερινή εκπομπή «Πρώτη Καλημέρα», βρέθηκα αντιμέτωπος με μια σκληρή πραγματικότητα που απασχολεί έντονα τους πολίτες της Ρόδου, την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η νέα μαρίνα του νησιού μας.
Είναι επιτακτική ανάγκη να θέσουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση και να κάνουμε κρίσιμες ερωτήσεις που παραμένουν αναπάντητες.
Τα καυτά ερωτήματα για τη νέα μαρίνα:
Πού είναι το κοινωνικό πρόσωπο; Μια επένδυση τέτοιου μεγέθους οφείλει να σέβεται και να εξυπηρετεί την τοπική κοινωνία, προσφέροντας χώρους και παροχές που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολιτών.
Πού είναι τα πάρκινγκ της Νέας Μαρίνας; Είναι αδιανόητο να μην υπάρχουν οι απαραίτητοι και ελεύθεροι χώροι στάθμευσης για τους πολίτες που επισκέπτονται την περιοχή.
Πού είναι οι τιμές οι προσβάσιμες για τους ντόπιους που έχουν σκάφη; Οι χρεώσεις που έχουν διαμορφωθεί κινούνται σε εξοντωτικά επίπεδα, αποκομμένες από την οικονομική πραγματικότητα και την τσέπη του μέσου Ροδίτη ιδιοκτήτη σκάφους.
Από τις πολυτελείς κατοικίες… στα κοντέινερ και το καρνάγιο
Το μεγαλύτερο πλήγμα, ωστόσο, αφορά την ίδια την εικόνα και την εξέλιξη του έργου. Αντί για την πολυτελή τουριστική ανάπτυξη και τις υποδομές υψηλών προδιαγραφών που περιλάμβανε το *αρχικό πλάνο*, σήμερα τι ακριβώς αντικρίζουμε; Μια εικόνα εγκατάλειψης, με κοντέινερ και τη λειτουργία καρνάγιου. Αυτή είναι η «βιτρίνα» που μας υποσχέθηκαν;
Η ευθύνη των αντιδράσεων και το σήμερα
Αξίζει, τέλος, να θυμηθούμε εκείνη την ολιγομελή ομάδα —τα επτά άτομα— που είχαν κάνει τότε όλη τη φασαρία, είχαν ξεσηκωθεί και είχαν «κολλήσει» το project της νέας μαρίνας Ρόδου.
Ρωτώ ευθέως: Τους αρέσει η σημερινή κατάσταση εκεί πέρα; Τους αρέσει να βλέπουν αυτό το σκηνικό με το καρνάγιο, τη φασαρία και την ακαταστασία αντί για μια επένδυση-κόσμημα που θα τιμούσε το νησί μας;
Η Ρόδος δεν έχει την πολυτέλεια να μένει δέσμια ημιτελών σχεδιασμών και αντιφάσεων. Απαιτούμε διαφάνεια, σεβασμό στον πολίτη και έργα που να ταιριάζουν στην ιστορία και το μέλλον του τόπου μας.
