Σε παρέμβασή του στην πρωινή εκπομπή «Πρώτη Καλημέρα» με τον Μανώλη Παπάζογλου στον Real Voice 99.5, ο Βασίλειος Σίμος —πρώην πρόεδρος της Κεντρικής Ιχθυαγοράς Αθηνών (Βαρβάκειος) και νυν Γραμματέας του κόμματος «Δημοκράτες»— περιέγραψε τη σκληρή πραγματικότητα και κατέθεσε δέσμη 4 προτάσεων.
«Τα καΐκια είναι δεμένα και κανείς δεν φταίει», διαμηνύει η κυβέρνηση, την ώρα που ο αλιευτικός τομέας στη χώρα μας βιώνει μία από τις πιο βαθιές και διαχρονικές κρίσεις της νεότερης ιστορίας του. Η αλιεία στην Ελλάδα δεν αφορά απλώς μεμονωμένους επαγγελματίες ψαράδες· αποτελεί έναν ολόκληρο παραγωγικό ιστό, η καταστροφή του οποίου αντανακλάται απευθείας στο τραπέζι και την τσέπη του Έλληνα καταναλωτή.
«Κατόπιν εορτής» τα αντανακλαστικά της πολιτείας
Όπως καταγγέλλουν εκπρόσωποι του κλάδου, οι παρεμβάσεις της ελληνικής κυβέρνησης χαρακτηρίζονται από καθυστέρηση και αποσπασματικότητα. Η κινητοποίηση των αρμόδιων φορέων ήρθε μόνο όταν οι αλιείς αναγκάστηκαν να βγουν στους δρόμους. Ακόμη και τότε, η αύξηση της επιδότησης καυσίμου από τα 12 στα 30 λεπτά κρίθηκε ανεπαρκής για να καλύψει το τεράστιο λειτουργικό κόστος.
Την ίδια στιγμή, άλλες ευρωπαϊκές χώρες επέδειξαν ταχύτητα και προνοητικότητα, αξιοποιώντας κάθε διαθέσιμο ευρωπαϊκό πόρο:
Ισπανία: Έδωσε οριζόντια ενίσχυση 20 λεπτών στο καύσιμο ήδη από τον Μάρτιο.
Ιταλία: Προχώρησε σε φορολογική πίστωση 20% επί των συνολικών δαπανών κίνησης των σκαφών.
Οι 4 άξονες για τη διάσωση της ελληνικής αλιείας
1. Μόνιμος μηχανισμός προστασίας: Θεσμοθέτηση αυτόματου μηχανισμού συγκράτησης των τιμών του αλιευτικού καυσίμου, ο οποίος θα ενεργοποιείται σε κάθε ενεργειακή ή οικονομική κρίση.
2. Για ζημιές από θαλάσσια είδη: Κάλυψη των καταστροφών που προκαλούν στα αλιευτικά εργαλεία (δίχτυα) τα δελφίνια, οι φώκιες και τα εισβολικά ξενικά είδη όπως ο λαγοκέφαλος.
3. Επανεξέταση ευρωπαϊκών εργαλείων: Πλήρης αξιοποίηση και επαναδιαπραγμάτευση των κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας, Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας.
4. Γενναία ενίσχυση εκσυγχρονισμού: Ουσιαστική χρηματοδότηση για την ανανέωση και τον εκσυγχρονισμό του γηρασμένου αλιευτικού στόλου.
Διαχρονικά αδιέξοδα: Ένα επάγγελμα σε κρίση
Το πρόβλημα της αλιείας στην Ελλάδα υπερβαίνει τα πρόσκαιρα επιδόματα. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σκληρό και επικίνδυνο επάγγελμα, το οποίο έρχεται αντιμέτωπο με σωρεία δομικών δυσκολιών:
Εκτόξευση κόστους εξοπλισμού: Η τιμή των διχτυών και των αναλωσίμων έχει αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια.
Περιβαλλοντικές & Κλιματικές πιέσεις: Οι αυξανόμενοι πληθυσμοί λαγοκέφαλων καταστρέφουν την παραγωγή, ενώ φαινόμενα όπως η έξαρση του πλαγκτόν αφήνουν τα καΐκια καθηλωμένα για μήνες.
Έλλειψη νέων αλιέων: Η απουσία προοπτικής αποθαρρύνει τη νέα γενιά από το να ασχοληθεί με τη θάλασσα, οδηγώντας σε σοβαρή έλλειψη εργατικών χεριών.
Πίεση από τον τουρισμό: Σε πολλά νησιωτικά λιμάνια, τα αλιευτικά σκάφη δυσκολεύονται ακόμη και να δεξαμενιστούν ή να ξεφορτώσουν λόγω έξαρσης των τουριστικών σκαφών αναψυχής.
Χωρίς ουσιαστικό στρατηγικό σχεδιασμό, το φρέσκο ελληνικό ψάρι κινδυνεύει να γίνει είδος πολυτελείας ή να εξαφανιστεί οριστικά από το οικογενειακό τραπέζι.
