Η συγκινητική ιστορία της Μπάρμπαρα Μπράουν και η επιστροφή στις ρίζες της με τη βοήθεια του Ευτυχία Project – «Με δέχτηκαν με αγάπη», λέει η ίδια
Γνώριζε ότι ήταν υιοθετημένη, όμως οι γονείς της, με φόβο μην την χάσουν, δεν της επέτρεπαν να αναζητήσει τη βιολογική οικογένειά της. Μετά τον θάνατό τους η Μπάρμπαρα Μπράουν ξεκίνησε την αναζήτηση, και με τη βοήθεια του Ευτυχία Project και ενός τυχαίου τεστ DNA, από τον ανιψιό της, οδηγήθηκε στη βιολογική οικογένειά της.
Σήμερα ζει στο Τέξας, έχει δύο παιδιά και πέντε εγγόνια. Το 2023 εντόπισε συγγενείς της και το 2024 τους συνάντησε για πρώτη φορά.
«Ζω σήμερα στο Τέξας. Έχω δύο παιδιά και πέντε εγγόνια. Είμαι υιοθετημένη. Οι θετοί γονείς μου με υιοθέτησαν το 1959 από την Αθήνα και με πήραν στην Αμερική», εξηγεί στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Μπάρμαρα Μπράουν και διευκρινίζει πως, «η οικογένειά μου βρέθηκε το 2023 με τη βοήθεια της ομάδας του Ευτυχία Project και είμαι ευγνώμων. Με δέχτηκαν με αγάπη και αισθάνομαι σαν να ανήκα σε αυτήν την οικογένεια από την πρώτη στιγμή».
Η μητέρα τής Μπάρμπαρα είχε δύσκολη και σκληρή ζωή. Μικρή σε ηλικία την έδωσε η μητριά της σε ανάδοχες οικογένειες. Νεαρή κοπέλα, έμεινε έγκυος, χωρίς να είναι παντρεμένη και αναγκάστηκε να δώσει το κοριτσάκι της για υιοθεσία, καθώς δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να το μεγαλώσει.
Οι συγγενείς της περιγράφουν τη γνωριμία τους ως μια απρόσμενη αλλά βαθιά συγκινητική εμπειρία, «ένα απλό τεστ DNA, που έγινε για άσχετους λόγους από τον ανιψιό μας, μας έφερε κοντά στην Μπάρμπαρα. Δεν γνωρίζαμε τίποτα. Μια απλή διαδικασία μάς έφερε κοντά και πλέον η Μπάρμπαρα είναι μέλος της οικογένειάς μας. Το 2024 τη συναντήσαμε και από τότε είμαστε μια ενωμένη οικογένεια. Είναι μοναδικό το συναίσθημα».
Η Ευτυχία Νούλα, η Λίντα Τρότερ ‘όπως μεγάλωσε στην Αμερική, είναι η γυναίκα που μέσα από την δική της προσωπική εμπειρία και την επανένωση με την βιολογική της οικογένεια δημιούργησε την ομάδα Ευτυχία Project.
Κάθε χρόνο πραγματοποιούν συναντήσεις και φέτος η Πέμπτη Ετήσια Συνάντηση Ελλήνων Υιοθετημένων πραγματοποιείται στην Ελλάδα και συνδέεται με το Ευτυχία Project, το οποίο στηρίζει ανθρώπους ελληνικής καταγωγής στην αναζήτηση των βιολογικών οικογενειών τους.
Η ‘ίδια τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στου Ψυρρή, τη σημασία της συνάντησης, «είναι η αρχή για την πέμπτη συνάντηση. Είναι η μεγαλύτερη συνάντηση. Είναι όλοι παιδιά που υιοθετήθηκαν τις δεκαετίες του ’50, του ’60 και του ’70. Είναι όλοι Έλληνες, γεννήθηκαν Έλληνες. Είμαστε εδώ για να πραγματοποιήσουμε ένα μεγάλο ταξίδι, για να γνωρίσουν τις ρίζες τους και τον τόπο τους, και η χαρά μας είναι τεράστια».
Ο γιος της Λίντας Τρότερ μίλησε για τη δική του εμπειρία, «είναι μια συγκλονιστική εμπειρία. Είναι μοναδικό να βρίσκεις την οικογένειά σου και να συναντάς τους συγγενείς σου. Η μητέρα μου γνώρισε τη βιολογική οικογένειά της και εμείς, μαζί της, αισθανόμαστε ευλογημένοι που γνωρίσαμε τους συγγενείς και τις ρίζες μας».
Ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών, Αθανάσιος Μπαλέρμπας, αναφέρθηκε στην ιστορία των παιδιών που έφυγαν από την Ελλάδα για να υιοθετηθούν στην Αμερική: «Το ζήτημα των παιδιών που έφυγαν από την Ελλάδα, πολλά από αυτά σε βρεφική ηλικία, για να υιοθετηθούν στην Αμερική, είναι ένα σοβαρό ζήτημα από το παρελθόν για μια χώρα που ήταν καθημαγμένη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ποτέ δεν έπαψαν, όμως, να είναι Έλληνες. Ήταν δύσκολο να πειστούν οι υπηρεσίες και η ελληνική γραφειοκρατία να δώσει έμφαση και σε άλλου τύπου έγγραφα που θα αποδείκνυαν την ελληνική καταγωγή τους. Αυτό έγινε με την υπουργική απόφαση Λιβάνιου – Σπανάκη πριν από δύο χρόνια. Η κοινωνία θα πρέπει να θεραπεύει τα τραύματα του παρελθόντος. Η ελληνική κυβέρνηση έδειξε ενσυναίσθηση και ευαισθησία και κατάφερε να δώσει λύση, ώστε αυτοί οι άνθρωποι να αποκτήσουν ελληνική ταυτότητα και διαβατήριο και να λένε με περηφάνια ότι είναι Έλληνες».
«Η Κόρινθος έχει ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς συνδέεται με τον Οιδίποδα, έναν από τους πιο γνωστούς υιοθετημένους της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, ενώ στην Αρχαία Κόρινθο έχει προγραμματιστεί ειδική εκδήλωση. Για πολλούς από τους συμμετέχοντες, αυτή είναι η πρώτη επιστροφή στην Ελλάδα μετά από δεκαετίες και πραγματικά είναι συγκλονιστικό πως οι περισσότεροι αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο, όπως μου λένε, ‘’Έχω να έρθω 60 χρόνια, από τότε που ήμουν μωρό, και αισθάνομαι σαν να είμαι στο σπίτι μου“», εξηγεί η κα Βρυσιώτη.
Φωτογραφία άρθρου: blog.myheritage.com
