Με δημόσια ανάρτησή του, με τίτλο «Η Ρόδος πάνω απ’ όλους μας», ο Νικόλας Γερονικόλας τοποθετείται για τον χαρακτηρισμό του Θανάση Μπαράκα ως «πικραμένου» από μέλος της δημοτικής αρχής, μετά την εμφάνισή του σε εκπομπή του ΑΝΤ1. Παράλληλα, αναφέρεται στις καταγγελίες για την εκμετάλλευση των παραλιών της Ρόδου και ζητά πλήρη ενημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου για τις παραχωρήσεις, τις οφειλές και τους ελέγχους από το 2021 έως σήμερα, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για διαφάνεια και ίση μεταχείριση όλων.
Ακολουθεί η ανάρτηση του Νικόλα Γερονικόλα:
Η Ρόδος πάνω απ’ όλους μας
Στην εκπομπή του ΑΝΤ1 της 28ης Οκτωβρίου, ο Θανάσης Μπαράκας χαρακτηρίστηκε «πικραμένος» από μέλος της δημοτικής αρχής.
Ο Θανάσης είναι φίλος μου και μέλος της παράταξής μας. Είναι χρυσός Παραολυμπιονίκης, έχει τιμήσει τη Ρόδο και την Ελλάδα και έχει υπηρετήσει τόσο στον πρώτο όσο και στον δεύτερο βαθμό αυτοδιοίκησης. Η θητεία του στον Δήμο συνδέθηκε με σημαντικές αθλητικές διοργανώσεις και δράσεις μαζικού αθλητισμού για το νησί μας.
Δεν χρειάζεται να συμφωνεί κανείς μαζί του. Χρειάζεται όμως να του απαντά με επιχειρήματα και σεβασμό. Γιατί κάθε πολίτης πρέπει να μπορεί να μιλά και να καταγγέλλει χωρίς να γίνεται στόχος προσωπικών επιθέσεων.
Οι δημόσιες καταγγελίες του Θανάση για αυθαιρεσίες στις παραλίες υπήρχαν ήδη από το 2022, πριν από τις δημοτικές εκλογές του 2023. Δεν μπορεί να απαξιώνονται συλλήβδην ως εκλογική πικρία.
Και μιας και μιλάμε για πικρία, το αντίθετο του πικραμένου ποιο είναι; Ο γλυκαμένος;
Και τι υπάρχει σήμερα για να αισθάνεται κανείς γλυκαμένος; Η κατάσταση στις παραλίες; Τα προβλήματα με τα λύματα; Οι χαμένες ευκαιρίες για τη Ρόδο;
Εγώ τουλάχιστον δεν βρίσκω τίποτα γλυκό σε όλα αυτά.
Όταν ασχολείσαι με τα κοινά, δεν το κάνεις για τη γλύκα της εξουσίας. Το κάνεις για να προσφέρεις στον τόπο σου, είτε διοικείς είτε ασκείς αντιπολίτευση.
Αν υπάρχει πικρία, είναι για όσα θα μπορούσαμε να έχουμε πετύχει και δεν πετύχαμε.
Ας έρθουμε όμως στην ουσία.
Όσα έρχονται στο φως για το φερόμενο κύκλωμα παράνομων οικονομικών δραστηριοτήτων και την εκμετάλλευση των παραλιών είναι εξαιρετικά σοβαρά.
Η Δικαιοσύνη θα εξετάσει τα στοιχεία και θα κρίνει αν προκύπτουν ποινικές ευθύνες. Η πολιτική και διοικητική λογοδοσία, όμως, δεν μπορεί να περιμένει.
Πώς φτάσαμε ως εδώ; Ποιος είχε την ευθύνη να ελέγχει; Τι έγινε με τις προηγούμενες καταγγελίες, τις παραχωρήσεις και τις οφειλές; Ποιοι έλεγχοι έγιναν και με ποια αποτελέσματα;
Ανεξάρτητα από την ποινική έρευνα, υπάρχει και ένα ξεχωριστό ζήτημα διοικητικής λογοδοσίας. Στην Έκθεση Ελέγχου 1/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την εποπτεία των παραχωρήσεων αιγιαλού και παραλίας καταγράφεται ότι ο Δήμος Ρόδου δεν απάντησε στα προκαταρκτικά ευρήματα του ελέγχου.
Γιατί δεν απάντησε ο Δήμος και ποιες ενέργειες ακολούθησαν;
Δεν χρειάζεται να βγάλουμε αυθαίρετα συμπεράσματα. Χρειάζεται όμως να πάρουμε συγκεκριμένες απαντήσεις.
Είναι εύκολο να λες τι παρέλαβες. Το ερώτημα είναι τι έκανες από τη στιγμή που ανέλαβες.
Γι’ αυτό ζητώ πλήρη ενημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου για τις καταγγελίες, τις παραχωρήσεις, τις οφειλές και τους ελέγχους από το 2021 μέχρι σήμερα.
Η ενημέρωση πρέπει να ξεκαθαρίζει ποιος είχε κάθε αρμοδιότητα σε κάθε περίοδο, ποιες ενέργειες έκανε ο Δήμος και τι διαβίβασε στις αρμόδιες υπηρεσίες.
Και θέλω να μπορεί κάθε πολίτης να γνωρίζει ποιοι χώροι των παραλιών παραχωρήθηκαν, σε ποιους, με ποιους όρους και για πόσο διάστημα.
Η Ρόδος χρειάζεται υγιή επιχειρηματικότητα, επενδύσεις και θέσεις εργασίας. Όμως οι ίδιοι κανόνες πρέπει να ισχύουν για όλους. Γιατί πρώτος ζημιώνεται από τις εξαιρέσεις ο επαγγελματίας που λειτουργεί νόμιμα και εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του.
Δεν θέλω να εξαντληθεί αυτή η σοβαρή υπόθεση σε μια ακόμη τηλεοπτική αντιπαράθεση. Θέλω απαντήσεις, ελέγχους και λύσεις. Και όπου χρειάζεται, συνεργασία.
Η συνεργασία όμως δεν σημαίνει σιωπή. Ούτε η θεσμική στάση σημαίνει ότι αποφεύγουμε τις δύσκολες ερωτήσεις.
Η Ρόδος δεν είναι ιδιοκτησία καμίας δημοτικής αρχής. Ανήκει στους ανθρώπους της. Και όσοι αναλαμβάνουν να τη διοικήσουν έχουν την ευθύνη να προστατεύουν όσα ανήκουν σε όλους μας.
Θέλω μια Ρόδο όπου κανένας πολίτης δεν θα φοβάται να μιλήσει, κανένας επαγγελματίας δεν θα χρειάζεται γνωριμίες και κανένας αιρετός δεν θα είναι ευάλωτος σε πιέσεις ή εξαρτήσεις.
Να μην μπορεί κανείς να κρατά όμηρο κανέναν.
Και, πάνω απ’ όλα, να μην μπορεί κανείς να κρατά όμηρο την ίδια τη Ρόδο.
