Διαχωρίζει τη νομική κατοχύρωση από τις προσωπικές και θρησκευτικές της πεποιθήσεις – Τι είπε για Καρυστιανού και Τραμπ
Την άποψη ότι ο ισχύων νόμος για τις αμβλώσεις στην Ελλάδα δεν πρέπει να αλλάξει εξέφρασε η Αφροδίτη Λατινοπούλου, σχολιάζοντας τις πρόσφατες δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού που άνοιξαν εκ νέου τη δημόσια συζήτηση γύρω από το ζήτημα.
Η επικεφαλής της Φωνής Λογικής ξεκαθάρισε ότι, αν και σε προσωπικό επίπεδο δεν θα προχωρούσε σε άμβλωση, αναγνωρίζει πως το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο προστατεύει τα δικαιώματα των γυναικών και δεν πρέπει να τεθεί υπό αμφισβήτηση.
«Λόγω των προσωπικών και θρησκευτικών μου πιστεύω, εκτός από την ακραία περίπτωση του βιασμού, δεν θα έκανα άμβλωση. Αναγνωρίζω όμως ότι ο νόμος που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και δεν πρέπει να αλλάξει, προστατεύει τόσο τα δικαιώματα της γυναίκας όσο και του εμβρύου», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η κ. Λατινοπούλου χαρακτήρισε μάλιστα τον νόμο «άριστο», σημειώνοντας ότι παρέχει επαρκή προστασία σε γυναίκες που έχουν υποστεί κακοποίηση, ενώ επέμεινε πως το βασικό πρόβλημα δεν είναι το θεσμικό πλαίσιο, αλλά η ελλιπής ενημέρωση των νέων γυναικών. Όπως είπε, πολλές φορές η άμβλωση αντιμετωπίζεται λανθασμένα ως μέθοδος αντισύλληψης, κάτι που –κατά την άποψή της– συνιστά κοινωνική και κρατική αποτυχία στον τομέα της πρόληψης και της ενημέρωσης.
Αναφερόμενη στο πολιτικό σκηνικό, η Αφροδίτη Λατινοπούλου δήλωσε ότι, σύμφωνα με τις μετρήσεις που γνωρίζει, το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού δεν αναμένεται να αποσπάσει ψηφοφόρους από τη Φωνή Λογικής. Τόνισε, επίσης, ότι η ίδια «ποτέ δεν καπηλεύτηκε την τραγωδία των Τεμπών», διαφοροποιώντας τη στάση της από άλλες πολιτικές προσεγγίσεις.
Σε ερώτηση για το αν τα δύο κόμματα θα βρεθούν αντιμέτωπα στον ίδιο πολιτικό χώρο, απάντησε ότι η Φωνή Λογικής δεν είναι ακροδεξιό κόμμα, τοποθετώντας το ιδεολογικά στην κεντροδεξιά και τη δεξιά, ενώ ξεκαθάρισε πως δεν εντάσσει τη Μαρία Καρυστιανού στον ίδιο ιδεολογικό άξονα.
Τέλος, αναφερόμενη στον Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι χάρηκε με την εκλογή του, υποστηρίζοντας πως μεγάλο μέρος των πολιτών στη Δύση είδε θετικά την επιστροφή του, καθώς –όπως είπε– εξέφρασε την ανάγκη για τερματισμό της «woke ατζέντας», της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης και της απώλειας εθνικού ελέγχου.
Η τοποθέτησή της επιχειρεί να κινηθεί ανάμεσα στην προσωπική ηθική στάση και στη θεσμική υπεράσπιση των δικαιωμάτων, διατηρώντας σαφή διαχωρισμό ανάμεσα στο τι επιλέγει η ίδια και στο τι οφείλει να εγγυάται το κράτος.
