Η Ναυτιλία αποτελεί διαχρονικά έναν από τους πλέον στρατηγικούς πυλώνες της
ελληνικής οικονομίας, της εθνικής ισχύος και της κοινωνικής συνοχής των νησιών.
Σε μια χώρα που πρωταγωνιστεί παγκοσμίως στη ναυτιλία, η επένδυση στην
εκπαίδευση των αυριανών ναυτικών δεν είναι επιλογή, είναι εθνική αναγκαιότητα.
Κι όμως, η πραγματικότητα που βιώνουν σήμερα οι νησιωτικές κοινωνίες, και
ειδικότερα τα ακριτικά νησιά, αποκαλύπτει μια βαθιά και επικίνδυνη αντίφαση
μεταξύ κυβερνητικών εξαγγελιών και πράξεων.
Το Κίνημα Δημοκρατίας έχει επισημάνει από την έναρξη της φετινής σχολικής
χρονιάς τις σοβαρότατες ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό στις σχολικές
μονάδες των νησιών, με ιδιαίτερη ένταση στα Δωδεκάνησα και τις Κυκλάδες. Πέντε
μήνες μετά την έναρξη των μαθημάτων, η κατάσταση όχι μόνο δεν έχει βελτιωθεί,
αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις έχει λάβει πλέον χαρακτηριστικά θεσμικής
εγκατάλειψης.
Χαρακτηριστικό και αποκαλυπτικό παράδειγμα αποτελεί το Ναυτικό ΕΠΑΛ
Οινουσσών. Όπως καταγγέλλει δημόσια ο δήμαρχος του νησιού, κ. Γιώργος Δανιήλ,
το σχολείο εξακολουθεί να λειτουργεί χωρίς καθηγητές Αγγλικής Γλώσσας, Φυσικής,
Φυσικής Αγωγής και Μηχανολογίας. Δηλαδή, χωρίς βασικές ειδικότητες απολύτως
αναγκαίες για τη γενική και κυρίως τη ναυτική επαγγελματική εκπαίδευση των
μαθητών.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι, παρά τη δημιουργία φέτος της
Κατεύθυνσης Μηχανικών Εμπορικού Ναυτικού, δεν βρέθηκε ούτε ένας
μηχανολόγος για να τη στελεχώσει. Την ίδια στιγμή, σε ολόκληρο το εκπαιδευτικό
σύστημα δεν κατέστη δυνατό να βρεθεί εκπαιδευτικός Αγγλικών, ακόμη και με
απλά τυπικά προσόντα για ένα Ναυτικό Λύκειο. Η ειρωνική αλλά βαθιά αγωνιώδης
παρέμβαση του δημάρχου Οινουσσών δεν αφήνει κανένα περιθώριο
παρερμηνείας: πρόκειται για πλήρη απουσία σχεδιασμού, ευθύνης και πολιτικής
βούλησης.
Η ολιγωρία της κυβέρνησης στην κάλυψη των εκπαιδευτικών κενών στα νησιά
επαναφέρει με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο το ζήτημα της υποβάθμισης της
νησιωτικής Ελλάδας και της συνταγματικής υποχρέωσης της Πολιτείας να λαμβάνει
ειδικά μέτρα για τη νησιωτικότητα. Όταν τα παιδιά των ακριτικών νησιών
στερούνται στοιχειώδη μορφωτικά δικαιώματα, δεν μιλάμε απλώς για διοικητικές
αστοχίες, αλλά για ευθεία παραβίαση της αρχής της ισότητας στην εκπαίδευση.
Παράλληλα, οι συνεχείς εξαγγελίες για προσέλκυση νέων στο ναυτικό επάγγελμα
αποδεικνύονται κενό γράμμα, όταν η ίδια η Πολιτεία υπονομεύει στην πράξη τις
δομές της ναυτικής εκπαίδευσης. Η αδιαφορία, η ασυνέπεια και η διαρκής
υποβάθμιση της παιδείας στα νησιά λειτουργούν αποτρεπτικά τόσο για τους
μαθητές όσο και για τις οικογένειές τους, ενισχύοντας τη δημογραφική και
κοινωνική ερήμωση.
Η εκπαίδευση στα ακριτικά νησιά δεν είναι «κόστος». Είναι επένδυση στο μέλλον
της χώρας, στην κοινωνική συνοχή, στην εθνική παρουσία και στη ναυτική μας
παράδοση. Η Πολιτεία οφείλει να αναλάβει άμεσα τις ευθύνες της, να καλύψει
χωρίς άλλες καθυστερήσεις τα εκπαιδευτικά κενά και να αποδείξει έμπρακτα ότι η
νησιωτικότητα δεν αποτελεί απλώς μια συνταγματική διακήρυξη, αλλά ζωντανή
πολιτική προτεραιότητα.
Γιατί χωρίς ισχυρή παιδεία στα νησιά και χωρίς ουσιαστική ναυτική εκπαίδευση, το
τίμημα δεν θα είναι μόνο τοπικό. Θα είναι εθνικό.
ΚΙΝΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΤΟΜΕΑΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΝΗΣΙΩΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
