Αν ο σουρεαλισμός ήταν άμμος, η Ελλάδα θα ήταν η Σαχάρα. Το σύστημα διαχείρισης των παραλιών μας είναι το μοναδικό παγκοσμίως που βασίζεται στο δόγμα: «Τα δικά μου, δικά μου (ΕΤΑΔ) και τα δικά σου, πάλι δικά μου (Δήμος)».
Το Big Brother της Παραλίας
Η ΕΤΑΔ λειτουργεί σαν τον «αόρατο σπιτονοικοκύρη». Εμφανίζεται μόνο την πρώτη του μηνός για να εισπράξει το ενοίκιο από τις ξαπλώστρες και τις καντίνες, αλλά μετά εξαφανίζεται σαν τουρίστας που δεν θέλει να πληρώσει τον λογαριασμό.
Η ΕΤΑΔ: Μετράει τα ευρώ από τα μισθώματα στο κλιματιζόμενο γραφείο της.
Ο Δήμος: Μετράει… αποτσίγαρα, φύκια και το πώς θα βγει ο μήνας.
«Γαλάζιες Σημαίες» με Κόκκινα Λογιστικά
Για να έχουμε το «Brand» ψηλά και να βγάζουμε selfies με τις Γαλάζιες Σημαίες, ο Δήμος πρέπει να κάνει τον μάγο. Πρέπει να βρει λεφτά για:
Ναυαγοσώστες: Που πλέον κοστίζουν όσο ένας παίκτης της Euroleague, αλλά είναι απαραίτητοι (γιατί, ξέρετε, οι άνθρωποι έχουν την κακή συνήθεια να μην θέλουν να πνιγούν).
Καθαριότητα: Γιατί το «ελληνικό καλοκαίρι» περιλαμβάνει δυστυχώς και τόνους πλαστικού που δεν μαζεύονται με προσευχές.
Υπαλλήλους: Που τρέχουν κάτω από τον ήλιο, ενώ τα έσοδα κάνουν φτερά προς το κεντρικό κράτος.
Το Ανέκδοτο της Ημέρας
Είναι πραγματικά μεγαλειώδες: Το κράτος σου επιβάλλει να έχεις την παραλία στην πένα, να πληρώνεις το προσωπικό, να εγγυάσαι την ασφάλεια, αλλά όταν έρχεται η ώρα της μοιρασιάς, σου λέει: «Εσύ κράτα τη δόξα και τη Γαλάζια Σημαία, εγώ θα κρατήσω το ρευστό για να μην μπλέκεις με λογαριασμούς».
Status: Ο Δήμος είναι ο τύπος που καθαρίζει το σπίτι, μαγειρεύει, πλένει τα πιάτα, πληρώνει το ρεύμα, αλλά στο
τέλος το φαΐ το τρώει ο γείτονας.
Το Update του Παραλόγου: Ο Δήμαρχος-Baywatch
Και το κερασάκι στην τούρτα; Έτσι όπως πάει το πράγμα, μην εκπλαγείτε αν δείτε το καλοκαίρι τον Δήμαρχο με κόκκινο μαγιό-σιφώνι, να κάνει «diving» από τον πύργο του ναυαγοσώστη.
Εφόσον η ΕΤΑΔ εισπράττει τα νοίκια και ο Δήμος μένει με τον λογαριασμό της ναυαγοσωστικής κάλυψης (που πλέον κοστίζει όσο το μεταγραφικό budget της Real Μαδρίτης), η λύση είναι μία: Self-service διάσωση. * Ο Δήμαρχος στον πύργο με τη σφυρίχτρα.
Ο Αντιδήμαρχος Καθαριότητας να κάνει τεχνητή αναπνοή.
Και το Δημοτικό Συμβούλιο να κάνει περιπολίες με το jet ski.
Είναι ο μόνος τρόπος να γλιτώσουν τα έξοδα, αφού το κεντρικό κράτος αποφάσισε ότι οι Δήμοι είναι κάτι σαν «beach boys» πολυτελείας: Δουλεύουν στον ήλιο, φροντίζουν για όλα, αλλά στο τέλος το πουρμπουάρ το παίρνει το αφεντικό στην Αθήνα.
Η νέα αγγελία εργασίας: «Ζητείται Δήμαρχος. Απαραίτητα προσόντα: Γνώσεις λογιστικής για να μετράει τη χασούρα, αντοχή στην ηλιοθεραπεία και δίπλωμα ναυαγοσώστη. Παρέχεται Γαλάζια Σημαία για να σκουπίζετε τον ιδρώτα σας».
Το Μεγάλο Φινάλε: Ξέρουν στην Αθήνα τι χρώμα έχει η άμμος;
Εδώ που τα λέμε, το πιο πιθανό είναι ότι στην ΕΤΑΔ πιστεύουν πως οι παραλίες αυτοκαθαρίζονται με κάποιο μαγικό σύστημα της NASA και πως οι ναυαγοσώστες δουλεύουν εθελοντικά για το μαύρισμα. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι εισπράττουν τα έσοδα από τις ομπρέλες στην Κρήτη ή τη Χαλκιδική, ενώ κάθονται σε γραφεία που η μόνη άμμος που έχουν δει ποτέ είναι αυτή μέσα σε… εκκρεμές γραφείου.
Η πρόταση της χρονιάς: Αφού οι Δήμοι είναι οι μόνοι που τρέχουν, ας κάνουμε το εξής δίκαιο:
Η ΕΤΑΔ να στέλνει τους υπαλλήλους της τον Αύγουστο να μαζεύουν γόπες και πλαστικά κουτάκια, φορώντας κοστούμι και γραβάτα (για το brand name, βρε αδερφέ).
Ο Δήμος να κρατάει τα λεφτά για να μην τρέμει το φυλλοκάρδι του κάθε φορά που λήγει η σύμβαση της ναυαγοσωστικής.
Στο τέλος της ημέρας: Το να ζητάς από τον Δήμο να κρατήσει το Brand «Ελλάδα» ψηλά, χωρίς να του δίνεις τα εργαλεία, είναι σαν να ζητάς από κάποιον να κολυμπήσει τον Μαραθώνιο με δεμένα χέρια-πόδια και μετά να τον μαλώνεις γιατί δεν πήρε το χρυσό.
Final Tip: Αν δείτε τον Δήμαρχο να κάνει βουτιά με τα ρούχα, μην τρομάξετε. Δεν πνίγεται. Απλώς προσπαθεί να πιάσει τα κέρδη που «έκαναν βουτιά» και κατέληξαν στον πάτο της γραφειοκρατίας!
