-«Διοικούµε σε µόνιµη κρίση – και όµως τα νησιά κερδίζουν το µέλλον»
–Ο άνθρωπος που άλλαξε την εικόνα των νησιών στην Ευρώπη µιλά για κρίσεις, Τουρισµό και Αυτοδιοίκηση
–«Ο Τουρισµός δεν είναι απειλή. Είναι εργαλείο ευηµερίας. Ευλογία και δύναµη για την Ελλάδα»
Από το Νότιο Αιγαίο στην Ευρώπη: Πώς η Αυτοδιοίκηση µπορεί να γίνει µοχλός ανάπτυξης
Δεν είναι πολλοί οι άνθρωποι που µπορούν να πουν, χωρίς υπερβολή, ότι διοίκησαν µια ολόκληρη Περιφέρεια µέσα σε µια δεκαετία συνεχών ανατροπών: µεταναστευτικές ροές, σεισµοί, πανδηµία, πυρκαγιές, γεωπολιτικές εντάσεις, ενεργειακή κρίση.
Ο Γιώργος Χατζηµάρκος είναι ένας από αυτούς.
Ως Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου και Πρόεδρος της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας (ΕΝΠΕ), βρέθηκε στην πρώτη γραµµή µιας περιόδου που, όπως ο ίδιος τονίζει, «δεν διοικούµε πλέον σε κανονικότητα, διοικούµε µέσα σε διαρκή κρίση». Κι όµως, µέσα σε αυτή τη δίνη, το Νότιο Αιγαίο δεν λύγισε· ανέβηκε κατηγορία. Έγινε ο αδιαµφισβήτητος «πρωταθλητής» του ελληνικού Τουρισµού και εργαστήριο πολιτικών που σήµερα κοιτάζει µε ενδιαφέρον ολόκληρη η Ευρώπη.
Η δεκαετία 2015 – 2025 βρίσκει τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου σε µια εντελώς διαφορετική πραγµατικότητα από εκείνη του 2014. Από την επιστροφή στον «Στόχο 1» και την εκτόξευση των ευρωπαϊκών πόρων, µέχρι την καθιέρωση νησιών όπως η Τήλος, η Αστυπάλαια, η Χάλκη και η Ρόδος ως πρότυπα πράσινης µετάβασης, η Περιφέρεια δεν περιορίστηκε στο να παρακολουθεί τις εξελίξεις – τις διαµόρφωσε. Ταυτόχρονα, σε µια χώρα όπου ο Τουρισµός συχνά αντιµετωπίζεται µε καχυποψία, ο Γιώργος Χατζηµάρκος µιλά χωρίς περιστροφές: ο κλάδος της Φιλοξενίας δεν είναι απειλή, είναι «εργαλείο ευηµερίας, ευλογία και δύναµη καλού για την Ελλάδα, όταν τον διαχειρίζεσαι µε σχέδιο».
Και κάτι ακόµη – ίσως το πιο χαρακτηριστικό: ο Γιώργος Χατζηµάρκος λέει τα πράγµατα µε το όνοµά τους. Δεν χαϊδεύει αυτιά, δεν κρύβεται πίσω από ευκολίες. Του αρέσει ο πρωταθλητισµός και δεν διστάζει να καταγγείλει την ελληνική µιζέρια που δεν αντέχει τους πρωταθλητές, µια νοοτροπία που – όπως λέει – κρατά τη χώρα πίσω και δηλητηριάζει τον δηµόσιο διάλογο.
Για εκείνον, η αξιοκρατία και η επιτυχία δεν είναι απειλή· είναι υποχρέωση.
Στο τεύχος Ιανουαρίου του ΧΡΗΜΑ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ, ο πρόεδρος της ΕΝΠΕ δεν κάνει έναν τυπικό απολογισµό. Ανοίγει τα χαρτιά του για τη µεγάλη εικόνα: για το τι πραγµατικά λείπει από την ελληνική νησιωτική πολιτική, για την αναγκαιότητα µιας ώριµης Περιφερειακής Διακυβέρνησης, για την Ευρώπη που αλλάζει χρηµατοδοτικό χάρτη και κινδυνεύει να αποµακρύνει τους πόρους από εκεί όπου γίνεται η πραγµατική δουλειά – στις Περιφέρειες. Μιλά για τον λαϊκισµό που διαστρεβλώνει την πραγµατικότητα, για µια χώρα που «τιµωρεί τους πρωταθλητές» και για την ανάγκη ένα κράτος ολόκληρο να ενηλικιωθεί θεσµικά: να εµπιστευθεί περισσότερο την αυτοδιοίκηση και να πάψει να φοβάται την ευθύνη.
Σε αυτή τη συνέντευξη, ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου και Πρόεδρος της ΕΝΠΕ δεν κρύβεται πίσω από νούµερα. Περιγράφει τη δική του Ελλάδα: µια Ελλάδα που στηρίζεται στην Ευρώπη, αλλά δεν βολεύεται πίσω από αυτήν, µια Ελλάδα που διεκδικεί µε καθαρό λόγο τον ρόλο της ως ενεργειακού και γεωπολιτικού κόµβου, µια Ελλάδα που κοιτάζει τα νησιά της όχι ως «µειονέκτηµα» αλλά ως πλεονέκτηµα, ως «εργαστήριο της µελλοντικής Ευρώπης». Και το συµπυκνώνει σε δύο λέξεις που θα µπορούσαν να είναι και ο υπότιτλος της πορείας του: ευθύνη και έργο.
Γιατί, όπως λέει ο ίδιος, «ο λαϊκισµός κοστίζει. Η ευθύνη χτίζει».
Η συνέντευξη
Η συνέντευξη του Γιώργου Χατζημάρκου στον Κωνσταντίνο Στ. Δεριζιώτη, έχει ως εξής:
Κοιτάζοντας πίσω στη δεκαετία στο Νότιο Αιγαίο, ποια θεωρείτε τα τρία σηµεία που άλλαξαν πραγµατικά την Περιφέρεια;
Το Νότιο Αιγαίο του 2026 δεν έχει καµία σχέση µε το 2014, ούτε καν µε το 2019. Καταφέραµε να µετατρέψουµε τα αποκαλούµενα νησιά της «άγονης γραµµής» σε πρωταγωνιστές της βιώσιµης ανάπτυξης και του παγκόσµιου Τουρισµού.
Αν έπρεπε να ξεχωρίσω τρία ορόσηµα, αυτά θα ήταν:
- Η οικονοµική ανατροπή στις Βρυξέλλες: Η επιστροφή στον «Στόχο 1» δεν ήταν τεχνική λεπτοµέρεια. Ήταν πολιτική µάχη. Και την κερδίσαµε. Τα ευρωπαϊκά κονδύλια αυξήθηκαν θεαµατικά και µας έδωσαν τα καύσιµα που έλειπαν για δεκαετίες.
- Η αντοχή στον Τουρισµό: Μετά την πανδηµία, δεν επανήλθαµε απλώς· είµαστε σταθερά οι πρωταθλητές του Τουρισµού στην Ελλάδα καταρρίπτοντας το ένα ρεκόρ µετά το άλλο και στηρίζοντας έµπρακτα την εθνική οικονοµία.
- Η πράσινη πρωτοπορία: Μετατρέψαµε τα νησιά µας σε εργαστήρια του µέλλοντος. Τήλος, Αστυπάλαια, Χάλκη και Ρόδος δείχνουν τον δρόµο για την κλιµατική ουδετερότητα. Είµαστε, µάλιστα, η πρώτη Περιφέρεια στην Ελλάδα που ίδρυσε Διεύθυνση Παρακολούθησης Φέρουσας Ικανότητας, αποδεικνύοντας ότι δεν περιµένουµε τις εξελίξεις, αλλά τις διαµορφώνουµε.
Ποια ήταν η στιγµή που δοκίµασε περισσότερο τις αντοχές και την κρίση σας;
Μέχρι πριν από δέκα χρόνια, η πιθανότητα ένας Περιφερειάρχης να χρειαζόταν να διαχειριστεί µια αλληλουχία κρίσεων σε µία θητεία ήταν σχετικά µικρή, θα έλεγε κανείς. Σήµερα, οι εποχές αυτές ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Κρίσεις διαδοχικές, απρόβλεπτες, συχνά πρωτόγνωρες, σφράγισαν την τελευταία δεκαετία. Από το µεταναστευτικό ρεύµα και τον σεισµό της Κω, έως την παγκόσµια υγειονοµική κρίση, την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τον πόλεµο στην Ουκρανία, τις καταστροφικές πυρκαγιές στη Ρόδο και το φαινόµενο των χιλιάδων σεισµών της Σαντορίνης, η δεκαετία 2015 – 2025 υπήρξε ίσως η πιο απαιτητική περίοδος στη σύγχρονη ιστορία του Νοτίου Αιγαίου.
Ο «υπερτουρισμός» στην Ελλάδα είναι περισσότερο ένας επικίνδυνος μύθος,
παρά μια συστημική πραγματικότητα
Δεν διοικούµε πλέον σε κανονικότητα. Διοικούµε µέσα σε διαρκή κρίση. Αν µε ρωτάτε τι µε σηµάδεψε, ήταν η διαρκής αγωνία για την ανθρώπινη ζωή. Αυτό το βάρος, το να κάνεις ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να µη χαθεί κανείς, δεν συγκρίνεται µε καµία άλλη πολιτική ή διοικητική πίεση. Όταν κρίνεται η ανθρώπινη ζωή, όλα τα άλλα έρχονται δεύτερα.
Τι είναι αυτό που εξακολουθεί να λείπει από την ελληνική νησιωτική πολιτική – παρά τις τόσες εξαγγελίες;
Λείπει η αποσύνδεση της ρητορικής περί «νησιωτικότητας», από την έννοια της «µειονεξίας». Το να είσαι νησιώτης δεν είναι µειονέκτηµα. Είναι µια άλλου είδους πρόκληση µε δικούς της κινδύνους αλλά και ευκαιρίες. Και µια πολιτική προσαρµοσµένη σε αυτές τις προκλήσεις, προϋποθέτει όραµα και όχι «οίκτο». Και όπως συµβαίνει µε κάθε σχέδιο στην πολιτική, πιστεύω βαθιά πως όσο πιο ψηλά στοχεύουµε, τόσο πιο πολύ πρέπει να «σκύβουµε» πάνω από την κοινωνία. Και όσο πιο µακριά θέλουµε να φτάσουµε, τόσο πιο κοντά στον πολίτη πρέπει να βρεθούµε. Για να γίνει αυτό, χρειαζόµαστε ισχυρή Περιφερειακή Διακυβέρνηση: Περιφέρειες µε πραγµατική αυτοτέλεια, πόρους και ρόλο, που θα βρίσκονται δίπλα στον πολίτη.
Μιας που το θίξατε, ως Πρόεδρος της ΕΝΠΕ, ποιες είναι οι τρεις βασικές θεσµικές διεκδικήσεις των Περιφερειών προς την κεντρική κυβέρνηση;
Δεν ζητάµε απλώς, προτείνουµε µια νέα αρχιτεκτονική για το κράτος:
- Ξεκάθαροι ρόλοι: Η κωδικοποίηση της νοµοθεσίας είναι το πρώτο βήµα για να ξέρει ο πολίτης «ποιος κάνει τι και πώς» και για τις Περιφέρειες της χώρας αυτός θα είναι ο πρώτος Κώδικας λειτουργίας που θα,αποκτήσουν στον 16ο χρόνο της ζωής τους µε την σηµερινή µορφή. Ναι, για 16 χρόνια τώρα, οι Περιφέρειες λειτουργούν χωρίς δικό τους Κώδικα και µε εφαρµογή των διατάξεων του «Κώδικα Δήµων & Κοινοτήτων», κατ’ αναλογία! Είναι µια τοµή που χρωστάµε στον υπουργό Εσωτερικών Θοδωρή Λιβάνιο. Για µας, ως ΕΝΠΕ, αυτή η κωδικοποίηση δεν είναι προορισµός. Είναι η αφετηρία.
- Οικονοµική αυτοτέλεια: Πρέπει να συνδέσουµε την ανάπτυξη κάθε περιοχής µε τα έσοδά της. Προτείνουµε ένα «ανταποδοτικό τέλος» που θα επιστρέφει στις Περιφέρειες για έργα υποδοµής, βιώσιµης ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής.
- Πραγµατική Διοικητική Ελευθερία: Θέλουµε την ευθύνη για έργα που µπορούµε να υλοποιήσουµε, όχι αρµοδιότητες που µας δίνονται απλώς για να έχει άλλοθι η υπόλοιπη δηµόσια διοίκηση. Θέλουµε την ευθύνη για το σχέδιο και την πολιτική που υποσχεθήκαµε στους πολίτες που µας εµπιστεύθηκαν.
Οι Περιφέρειες δεν ζητάµε χάρη. Ζητάµε ευθύνη.
Η παρουσία σας σε ευρωπαϊκούς χώρους διαλόγου είναι συχνή. Ποιο µήνυµα προσπαθείτε να περάσετε στην Ευρώπη σχετικά µε τα ελληνικά νησιά;
Η εικόνα της Ελλάδας έχει αλλάξει θεαµατικά. Η αξιοπιστία µας έχει αποκατασταθεί και οι εταίροι µας το αναγνωρίζουν. Η οικονοµία της Ελλάδας αναπτύσσεται σταθερά, οι επενδύσεις ενισχύονται, ο Τουρισµός ξεπερνά κάθε προσδοκία, η ανεργία µειώνεται και η ψηφιακή µετάβαση βελτιώνει την καθηµερινότητα του πολίτη.
«Τα νησιά δεν είναι μειονέκτημα.
Είναι πρόκληση με ευκαιρίες – και χρειάζονται πολιτική, όχι οίκτο»
Η Ευρώπη βλέπει ακόµα ότι η Ελλάδα αναδεικνύεται σε βασικό ενεργειακό κόµβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και ασκεί ενεργό διπλωµατικό ρόλο σε µια περίοδο έντονων γεωπολιτικών αναταράξεων. Το δικό µου στοίχηµα, όµως, είναι να πείσω την Ευρώπη ότι τα ελληνικά νησιά δεν είναι µόνο τουριστικοί προορισµοί, αλλά το «εργαστήριο» της µελλοντικής Ευρώπης. Θέλω το Νότιο Αιγαίο να γίνει η Περιφέρεια – πρότυπο για κάθε νησιωτική περιοχή, όπου θα δοκιµάζονται καινοτόµες λύσεις και βιώσιµες πρακτικές.
Όπως στην περίπτωση της Τήλου, όπου µια ιδέα, το Tilos just go zero, σχεδιάστηκε και δοκιµάστηκε στο µικροσκοπικό νησί του Αιγαίου και σήµερα αποτελεί πρότυπη πρακτική κυκλικής οικονοµίας που εξαπλώνεται στα υπόλοιπα νησιά της Ελλάδας και εξάγεται στο εξωτερικό. Αυτό θέλω να είναι το Νότιο Αιγαίο για την Ευρώπη: ο τόπος όπου οι ιδέες δοκιµάζονται, δουλεύουν και µετά γίνονται πολιτική.
Συνεχίζουµε µε την Ευρώπη: Πόσο έτοιµη είναι η Ελλάδα να αντιµετωπίσει τον νέο ευρωπαϊκό χάρτη χρηµατοδοτήσεων και περιορισµών, ειδικά µετά την ολοκλήρωση του Ταµείου Ανάκαµψης;
Πρέπει να καταλάβουµε ότι οι ευρωπαϊκοί πόροι δεν είναι απλώς αριθµοί, µπετόν και άσφαλτος. Είναι το «χέρι βοηθείας» στον ηλικιωµένο, η πρόσβαση για τον συµπολίτη µας µε αναπηρία, οι βρεφονηπιακοί σταθµοί και η στήριξη των ανέργων. Η µεγάλη αξία του ΕΣΠΑ είναι ότι υπηρετεί τον άνθρωπο. Σήµερα, η Ευρώπη συζητά µια επικίνδυνη κεντρικοποίηση των πόρων. Εµείς, ως ΕΝΠΕ, ενώνουµε τη φωνή µας µε όλη την αυτοδιοικητική Ευρώπη: Οι Περιφέρειες δεν είναι µόνο αυτό οι “δικαιούχοι” των χρηµατοδοτήσεων. Είναι ο µηχανισµός που µετατρέπει τα κονδύλια σε αποτέλεσµα για τον πολίτη. Αν το χρηµατοδοτικό Πλαίσιο 2028-2034 είναι το σχέδιο της Ευρώπης, οι Περιφέρειες είναι το σηµείο που η Ευρώπη συναντά τον πολίτη.
Ποιο είναι το βαθύτερο πρόβληµα της ελληνικής δηµόσιας διοίκησης όταν χρειάζεται να «τρέξει» µεγάλα έργα;
Ένας συνδυασµός γραφειοκρατίας, πολυνοµίας και ευθυνοφοβίας. Στην Ελλάδα δεν καθυστερούν τα έργα. Καθυστερούν οι αποφάσεις. Ένα έργο σήµερα απαιτεί «µάχες» ετών στις αδειοδοτήσεις, µε αποτέλεσµα, όταν ξεκινά, να είναι ήδη ακριβότερο και ξεπερασµένο. Το χειρότερο, όµως, είναι µια αναπτυσσόµενη κουλτούρα «αντίδρασης στα πάντα», µε τον µανδύα της «δηµοκρατίας», έχουµε οδηγηθεί σε «ακυροµανία» που τις περισσότερες φορές είναι µια βαθιά αντιδηµοκρατική και αντικοινωνική συµπεριφορά. Όταν καθυστερεί µια υποδοµή, το τίµηµα το πληρώνει ολόκληρη η κοινωνία.
Τι απαντάτε εσείς στις φωνές για υπερτουρισµό;
Ο «υπερτουρισµός» στην Ελλάδα είναι περισσότερο ένας επικίνδυνος µύθος, παρά µια συστηµική πραγµατικότητα. Έχουµε όντως επιµέρους ζητήµατα µεγάλης συγκέντρωσης σε συγκεκριµένα σηµεία για λίγες ηµέρες του έτους, αλλά όχι πρόβληµα που επηρεάζει τη ζωή των πολιτών 365 ηµέρες το χρόνο. Αντιθέτως, ο Τουρισµός είναι αυτός που έφερε αύξηση πληθυσµού και µείωση της ανεργίας στο Νότιο Αιγαίο και χαµόγελο στην οικονοµία και την κοινωνία του τόπου. Στην πολιτική οφείλουµε να µιλάµε µε τη λογική: Ο κλάδος της Φιλοξενίας δεν είναι απειλή, είναι εργαλείο ευηµερία. Ευλογία και δύναµη καλού για την Ελλάδα, όταν τον διαχειρίζεσαι µε σχέδιο.
Τι έχετε µάθει από τη διαχείριση κρίσεων (πανδηµία, φυσικές καταστροφές) που δεν µαθαίνεται σε καµία «θεωρητική» σχολή διακυβέρνησης;
Ότι µε σχέδιο και συνεργασία ένας τόπος µπορεί να κερδίσει το παρόν και το µέλλον του.
Πάρτε για παράδειγµα τρεις µεγάλες και πρόσφατες κρίσεις. Ούτε η αλληλουχία χιλιάδων σεισµών στη Σαντορίνη το 2025, ούτε οι πυρκαγιές στη Ρόδο το 2023, ούτε η πανδηµία τη διετία 2020-2022, µπόρεσαν να ανακόψουν την τουριστική επιτυχία του Νοτίου Αιγαίου. Και στις τρεις περιπτώσεις, η κοινή συνισταµένη ήταν µία: σχέδιο, συνεργασία και καθαρές αποφάσεις την ώρα που έπρεπε.
Μιλώντας µε στοιχεία, σύµφωνα µε την Τράπεζα της Ελλάδας για το 2025, το Νότιο Αιγαίο κατέγραψε αύξηση 19% στις εισπράξεις (πάνω από 6 δις €), φέρνοντας 1 στα 3 ευρώ του ελληνικού τουρισµού! Με 128 ευρώ δαπάνη ανά διανυκτέρευση (32% πάνω από την µέση δαπάνη ανά διανυκτέρευση της χώρας που είναι €97) και αύξηση στη διάρκεια παραµονής, παρά τις δύσκολες οικονοµικές συνθήκες που βιώνουν τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά ως αποτέλεσµα των οποίων είναι η τάση για µικρότερης διάρκειας ταξίδια, αποδείξαµε ότι η εµπιστοσύνη δεν χτίζεται µε λόγια αλλά µε διαχείριση.
Ακόµα και µετά από πυρκαγιές ή πανδηµίες, η σωστή διαχείριση χτίζει εµπιστοσύνη που αντέχει στον χρόνο.
Σε επίπεδο πολιτικής κουλτούρας, τι πρέπει να αλλάξει για να αντιµετωπιστεί η χρόνια εσωστρέφεια της χώρας; Γιατί η Ελλάδα πολεµά τους πρωταθλητές;
Αν κάποιος τρίτος παρατηρητής έβλεπε τον δηµόσιο διάλογο το καλοκαίρι του 2025 για την πορεία του Τουρισµού στα νησιά στα social media, θα αποκόµιζε την εντύπωση ότι οι δείκτες του τουρισµού κατρακυλούσαν. Στο διαδίκτυο, καταστροφή. Στην πραγµατική ζωή, ιστορικά ρεκόρ. Αυτό είναι το µεγάλο µας αγκάθι: ο λαϊκισµός και ο αρνητισµός που διαστρεβλώνουν την πραγµατικότητα µε καταστροφικές συνέπειες για τη συνοχή και την υγεία µιας κοινωνίας.
Δυστυχώς στην Ελλάδα, ο πρωταθλητής στοχοποιείται. Ο επιτυχηµένος τιµωρείται και αυτό κρατά τη χώρα πίσω.
Τι δεν καταλαβαίνει η Αθήνα για τα νησιά; Και το αντίστροφο: Τι δεν καταλαβαίνουν τα νησιά για την Αθήνα;
Το πρόβληµα είναι ακριβώς ότι η Αθήνα προσπαθεί να καταλάβει πράγµατα που δεν θα έπρεπε καν να την απασχολούν. Δεν µπορεί το κεντρικό κράτος να αποφασίζει για έναν φωτεινό σηµατοδότη στη Λέρο ή την Κάλυµνο. Η απόσταση δηµιουργεί καθυστερήσεις. Το ζήτηµα δεν είναι να γνωριστούµε καλύτερα, αλλά να εµπιστευτούµε περισσότερο ο ένας τον άλλο και να ωριµάσουµε µέσα από την ευθύνη.
Ποια είναι η µεγαλύτερη παρεξήγηση που υπάρχει γύρω από τον ρόλο των Περιφερειών;
Η ψευδαίσθηση ότι οι Περιφέρειες «έχουν λεφτά». Στην πραγµατικότητα, οι πόροι µας (ΚΑΠ) καλύπτουν οριακά τα λειτουργικά µας έξοδα.
Το δε Εθνικό Πρόγραµµα Ανάπτυξης, από το οποίο αντλούµε και τους αναγκαίους πόρους για τη συντήρηση του οδικού δικτύου της αρµοδιότητάς µας και για τον καθαρισµό ρεµάτων και ποταµών-λες και είναι ο καθαρισµός ή η συντήρηση «ανάπτυξη»-δεν κινείται χωρίς απόφαση Υπουργού.
Η σύγχυση εντείνεται επειδή οι Περιφέρειες διαχειρίζονται τα Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράµµατα. Με την απολύτως αναγκαία επισήµανση εδώ ότι αυτοί δεν είναι πόροι των περιφερειών. Ναι, διαχειριζόµαστε τα ευρωπαϊκά προγράµµατα (ΠΕΠ) µε αυστηρούς κανόνες, µε διαφάνεια, αλλά ας είµαστε ξεκάθαροι: αυτά δεν είναι χρήµατα των Περιφερειών.
Είναι ευρωπαϊκοί πόροι που κατευθύνονται στην αγορά, στις επιχειρήσεις και την κοινωνία, όχι στους οργανισµούς µας.
«Η μεγαλύτερη παρεξήγηση: νομίζουν ότι οι Περιφέρειες έχουν λεφτά.
Στην πραγματικότητα είμαστε φτωχοί νοικοκύρηδες»
Με λίγα λόγια, µπορεί να φαινόµαστε «πλούσιοι» διαχειριστές. Στην πραγµατικότητα είµαστε «φτωχοί νοικοκύρηδες».
Πώς διαχειρίζεστε τη δηµόσια κριτική – ειδικά όταν προέρχεται από κύκλους που δεν γνωρίζουν τις πραγµατικές δυσκολίες της διοίκησης;
Η κριτική είναι καλοδεχούµενη και πραγµατικά το πιστεύω ότι µας κάνει καλύτερους. Αυτό που µε θυµώνει είναι ο λαϊκισµός. Μια εύκολη λύση για όλα, από την άνεση του καναπέ και την ευκολία του πληκτρολογίου που απαξιώνει τον µόχθο ανθρώπων που δουλεύουν από καθήκον και φιλότιµο.
Βλέπουµε πολλούς έµπειρους αυτοδιοικητικούς να µετακινούνται σε εθνικό ρόλο. Είναι κάτι που εξετάζετε για το µέλλον;
Κύριε Δεριζιώτη, κανείς µας δεν έχει τίποτα περισσότερο από το εδώ και το τώρα. Για µένα το «εδώ» είναι τα νησιά του Νοτίου Αιγαίου και η ενίσχυση του θεσµικού ρόλου των Περιφερειών της χώρας και το «τώρα» είναι η µεγάλη ευκαιρία για επανεκκίνηση και για το επόµενο µεγάλο βήµα της πατρίδας µας. Εκεί εξαντλείται κάθε σκέψη µου.
Ποιος είναι ο στρατηγικός πυρήνας του «οράµατός σας για την Ελλάδα»; Ποιες είναι οι λέξεις–κλειδιά που τη συνοψίζουν;
Ευθύνη και έργο. Θέλω µια χώρα µε υπεύθυνους πολίτες που αντιστέκονται στην ευκολία του λαϊκισµού. Μια διοίκηση µε αποφασιστικότητα που τολµά χωρίς να υπολογίζει το «πολιτικό κόστος». Ρεαλιστικές λύσεις που κερδίζουν τον αρνητισµό και την καταγγελία και µία κοινωνία, της οποίας οι πολίτες έχουν περισσότερη γνώση. Μία χώρα που δουλεύει επιτέλους πάνω στο δικό της σχέδιο.
Αν µπορούσατε να φέρετε µία µόνο αλλαγή – θεσµική ή διοικητική – στον τρόπο που λειτουργεί η χώρα, ποια θα ήταν;
Θα «επέβαλα»-αν µπορεί να επιβληθεί- την «ενηλικίωση» του κράτους. Να αναλάβουµε όλοι τις ευθύνες µας, να δώσουµε πραγµατική δύναµη στις Περιφέρειες µε και να µην επιτρέψουµε στην ελληνική περιφέρεια πουθενά στην Ελλάδα να σβήσει.
“Η μόνη μου φιλοδοξία ήταν και παραμένει να κάνω το καλύτερο
που μπορώ για να πάμε τον τόπο μας έστω ένα βήμα πιο μπροστά”
Η προσωπική σας φιλοδοξία ποια είναι;
Προέρχοµαι από την αγορά και έµαθα να δουλεύω µε χρονοδιαγράµµατα, προγραµµατισµό και ρεαλισµό. Αυτό το εφόδιο έφερα και στην πολιτική, που δεν γνώριζα. Η µόνη µου φιλοδοξία ήταν και παραµένει να κάνω το καλύτερο που µπορώ για να πάµε τον τόπο µας έστω ένα βήµα πιο µπροστά.
Ο Γιώργος Χατζηµάρκος, µετά από µια δεκαετία στην πιο απαιτητική περιφέρεια της χώρας, δεν βλέπει το έργο του ως κατάλογο έργων αλλά ως διαρκή µάχη ευθύνης. Από τη διαχείριση κρίσεων έως τη θεσµική διεκδίκηση και από τη µεταµόρφωση των νησιών σε ευρωπαϊκά πρότυπα έως την ενίσχυση του τουρισµού, η πορεία του διαµορφώνει έναν νέο χάρτη για την αυτοδιοίκηση. Στη συνέντευξη, ο πρόεδρος της ΕΝΠΕ δεν µιλά για «επιτυχίες». Μιλά για σχέδιο, για αντοχή, για αλλαγή νοοτροπίας και για την ανάγκη ένα κράτος να ενηλικιωθεί θεσµικά. Με σταθερό άξονα την ευθύνη, τη διαφάνεια και την προσήλωση στον πολίτη, περιγράφει όχι µόνο το Νότιο Αιγαίο του σήµερα, αλλά – κυρίως – την Ελλάδα που µπορεί να χτίσει το αύριο.
ΠΗΓΗ: https://money-tourism.gr/synenteyxi-g-chatzimarkos-mia-dekaetia-ergoy-to-orama-to-ayrio/
