Όλοι οι προϋπολογισμοί Δήμων και Περιφερειών, που υποτίθεται ότι θα
κάλυπταν τις ανάγκες σε έργα και υπηρεσίες για την καλυτέρευση της ζωής και
της καθημερινότητας των δημοτών, γίνονται τελικά «εργαλείο» στα χέρια των
τοπικών αρχών, ώστε να πληρώνει με κάθε τρόπο ο λαός μια εχθρική
απέναντί του πολιτική. Αυτήν που συνδιαμορφώνουν κάθε φορά και πάντα
ανάλογα με τις ανάγκες του κεφαλαίου οι εκάστοτε κυβερνήσεις και η ΕΕ.
Η κυβερνητική αντιπροσωπεία στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση της ΚΕΔΕ
τόνισε ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η Ευρώπη χρειάζεται 1,2 τρις ευρώ
για ανταγωνιστικότητα και περίπου 700 δις ευρώ για την πολεμική
οικονομία, θέτοντας το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί η κρατική
χρηματοδότηση για την Τοπική Αυτοδιοίκηση!!
Σ’ αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση της ΝΔ διατηρεί τους κόφτες («πλαφόν») στη
χρηματοδότηση των δήμων και περιφερειών από τον κρατικό
προϋπολογισμό, αυξάνοντας οριακά το «ταβάνι» για το 2026.
Δεν εφαρμόζει τον νόμο 3852/2010 (ο γνωστός Καλλικράτης») όπου με βάση
αυτόν θα έπρεπε να δοθούν στους δήμους (από ΕΝΦΙΑ, ΦΠΑ, Φορολογία
Εισοδήματος) το 2025 8,2 δις ευρώ, αλλά δόθηκαν μόλις 2,5 δις, διαφορά
5,6 δις. Για το 2026 θα έπρεπε να δοθούν 8,5 δις ευρώ και προβλέπονται
2,7 δις, δηλαδή διαφορά 5,7 δις. Δεν καταβάλλεται δηλαδή σε ποσοστό το
69% του θεσμοθετημένου ποσού.
Και δεν είναι μόνο τωρινό το φαινόμενο της παρακράτησης
δισεκατομμυρίων ευρώ από την κρατική χρηματοδότηση των δήμων.
Οι κυβερνήσεις διαχρονικά κατευθύνουν στην αύξηση των λεγόμενων «ιδίων
εσόδων», δηλαδή των εσόδων των δήμων που αφορούν σε δημοτικά τέλη,
φόρους και πρόστιμα. Δεν είναι τυχαίο ότι στο προσχέδιο του κρατικού
προϋπολογισμού αναφέρεται μεταξύ άλλων για τους ΟΤΑ: «Στην επίτευξη του
δημοσιονομικού αποτελέσματος σημαντική είναι η συμβολή της αύξησης των
ιδίων εσόδων κατά 177 εκ ευρώ σε σχέση με όσα είχαν προϋπολογιστεί».
Μάλιστα η κυβέρνηση υποσχέθηκε στους περιφερειάρχες τη θέσπιση ενός
πόρου που θα προκύψει από τον ανακαταμερισμό τελών που εισπράττει το
κεντρικό κράτος.
Ο Υπουργός Εσωτερικών με το βλέμμα στραμμένο στην αύξηση των «ιδίων
εσόδων» και στην επιχειρηματική λειτουργία των δήμων, κάνει κριτική στους
δημάρχους ότι δεν αξιοποιούν σε "ικανοποιητικό" βαθμό:
1 ον Την εισπραξιμότητα των οφειλών η οποία είναι χαμηλή, πρακτικά δηλαδή
οι δήμοι να προχωρήσουν σε δεσμεύσεις λογαριασμών και κατασχέσεις, με
άλλα λόγια η μετατροπή των δημοτικών υπηρεσιών σε κυνηγούς των
μικροοφειλετών (κατά τα πρότυπα των τραπεζών και της εφορίας) και
μάλιστα με την απειλή πειθαρχικών κυρώσεων και καταλογισμών στους
εργαζόμενους.
2 ον Τη δυνατότητα να γίνονται προσλήψεις ορισμένου χρόνου σε όλες τις
ανταποδοτικές υπηρεσίες αυξάνοντας το αντίτιμο των τελών.
3 ον Την απορρόφηση των επενδυτικών προγραμμάτων ΚΑΙ
4 ον Τους Αναπτυξιακούς Οργανισμούς
Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΚΕΔΕ (πλειοψηφία ΝΔ) δε μπορεί παρά να
αναφέρει ότι οι Δήμοι βρίσκονται σε οριακό σημείο λειτουργίας.
Τα βασικά στοιχεία που επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς ήδη από το
προηγούμενο έτος και ισχύουν και για το 2026 είναι:
Το ενεργειακό κόστος (ΔΕΗ, κ.λ.π.)
Το τέλος ταφής απορριμμάτων
Οι αυξήσεις των τιμών στα καύσιμα – λιπαντικά, στα οικοδομικά υλικά,
στα τρόφιμα για την σίτιση των παιδιών στους παιδικούς σταθμούς και
γενικά σε κάθε είδους προμήθεια αναλωσίμων
Οι αυξήσεις της τιμής της γης που παρασύρει σε υπέρογκα ποσά το
κόστος των απαλλοτριώσεων εκτάσεων και των ενοικίων, το κόστος
των δικαστικών αποφάσεων.
Το αυξανόμενο κόστος συντήρησης των εγκαταστάσεων (κτηριακές
υποδομές, οδοποιία κλπ) αλλά και του μηχανολογικού εξοπλισμού που
αυξάνονται χρόνο με το χρόνο λόγω της ηλικιακής ωρίμανσης τους.
Οι εργολαβίες από ιδιώτες που είναι διακριτά πιο ακριβές από να
εκτελούνταν τα έργα με αυτεπιστασία από τους δήμους.
Η «λύση» που επιλέγουν πολλές δημοτικές αρχές , όπως και η Δημοτική
Αρχή της Ρόδου, είναι από τη μία η αύξηση των δημοτικών τελών, η
μετακύλιση δηλαδή του βάρους στους εργαζόμενους-δημότες και από την
άλλη η δανειοδότηση, που πάλι πληρώνει ο δημότης και οι Συμπράξεις
Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, οι περίφημες ΣΔΙΤ.
Από τις τοποθετήσεις των αιρετών που στηρίζονται από τα αστικά κόμματα
δεν λείπουν οι διαπιστώσεις για μια σειρά προβλήματα και σχετικά αιτήματα,
χωρίς όμως να αμφισβητείται το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία των
δήμων. Στην πράξη, με τα έργα και τις ημέρες τους, στηρίζουν και υλοποιούν
σε τοπικό επίπεδο την αντιλαϊκή πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης, δίνουν
άλλοθι και ενεργητική στήριξη στην «εθνική» στρατηγική και στις βαριές
θυσίες του λαού και καταβάλλεται προσπάθεια για ενσωμάτωση και
χειραγώγηση της εργατικής τάξης και των βιοπαλαιστών.
Χαρακτηριστικό της μετακύλισης του κόστους των υπηρεσιών στις τσέπες του
κόσμου που δεν αντέχει άλλα βάρη και υποβάθμιση της ζωής του, είναι οι
προβλέψεις στον προϋπολογισμό έτους 2026 του Δήμου Ρόδου για εισφορές
υπέρ ΦΟΔΣΑ 8.440.000,00€ και Απόδοση Τέλους Ταφής 3.060.000,00
Οι δε δαπάνες συλλογής και μεταφοράς στερεών αποβλήτων και
ανακυκλώσιμων υλικών μέσω δημόσιων συμβάσεων ανέρχεται στο ποσόν
των 14.835.885,00€.
Η Λαϊκή Συσπείρωση σε δήμους και περιφέρειες μεταξύ άλλων
διεκδικεί:
Είναι πια άμεσα αναγκαίο να καταργηθεί κάθε ανταποδοτικότητα στους
δήμους.
Να αποδοθούν στους δήμους το σύνολο των Κεντρικών Αυτοτελών
Πόρων που έχουν θεσμοθετηθεί με τον ν.3852/2010 και να
επιστραφούν οι παρακρατηθέντες πόροι και τέλη, να καταργηθεί το
μνημονιακό πλαφόν στην χρηματοδότηση των ΟΤΑ από τον κρατικό
προϋπολογισμό.
Έκτακτα να δοθούν τρεις δόσεις ΣΑΤΑ για τις άμεσες ανάγκες των
δήμων.
Να θεσμοθετηθεί ειδική ΚΑΠ για την κάλυψη της μισθοδοσίας στο ύψος
των πραγματικών αναγκών των δήμων για στελέχωση με προσωπικό.
Να θεσμοθετηθεί μηδενικό τιμολόγιο από τους παρόχους ενέργειας για
τους δήμους, τα νομικά πρόσωπα κοινωφελούς χαρακτήρα και τις
Δημοτικές Εταιρείες Ύδρευσης. Να απαλλαγούν οι δήμοι από το ΦΠΑ
για τις συναλλαγές τους.
Διαγραφή του ανεξόφλητου υπολοίπου των δανείων των ΟΤΑ από το
Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων κατόπιν σχετικής νομοθετικής
ρύθμισης.
Ουσιαστική αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης φορολογώντας το
μεγάλο κεφάλαιο για τομείς που θα κάλυπταν τις λαϊκές ανάγκες όπως
υποδομές αντιπλημμυρικής, αντιπυρικής και αντισεισμικής προστασίας.
Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σύμφωνα με τις ανάγκες των δήμων,
με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, μονιμοποίηση όλων
των συμβασιούχων και κατάργηση της διάταξης Βορίδη.
Ουσιαστικό ολοκληρωμένο πρόγραμμα τεχνικών έργων με
χρηματοδότηση από κοινοτικούς και εθνικούς πόρους, χωρίς ΣΔΙΤ και
συμβάσεις παραχώρησης, για να συντηρηθούν υποδομές (δημοτικά και
σχολικά κτίρια, οδικό δίκτυο κ.ά.), για να φτιαχτούν νέα σχολικά κτίρια
και υποδομές προσχολικής και ειδικής αγωγής που θα είναι φιλικά σε
ΑμΕΑ, υποδομές αθλητισμού και πολιτισμού με βάση τις σύγχρονες
τεχνολογικές και επιστημονικές δυνατότητες.
