Ο ΦΟΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου με πρωταγωνιστή τον περιφερειάρχη πρόλαβε να μοιράσει στα
νησιά της Ρόδου, Κω και Καλύμνου οικιακούς κομποστοποιητές, με προσχηματικό κεντρικό
αφήγημα την καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης στους κατοίκους των νησιών της ΠΝΑΙ.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο αρχικά, το 2022, είχε απορρίψει τη σύμβαση μεταξύ της ΠΝΑΙ και της
μοναδικής εταιρείας που δήλωσε ενδιαφέρον, προτάσσοντας δύο σημαντικούς λόγους:
Την αδικαιολόγητη προκήρυξη τόσο μεγάλου αριθμού οικιακών κάδων
κομποστοποίησης (35.825 τεμάχια σύνολο) που βασίστηκε σε εθνικά και όχι σε
πραγματικά στοιχεία για τα αστικά απόβλητα της ΠΝΑΙ, με αντίστοιχα ΥΠΕΡΟΓΚΟ
προϋπολογισμό (11.516.624 €)
Σε μη επαρκώς τεκμηριωμένη αναγκαιότητα της προμήθειας, χωρίς να διασφαλίζεται
η αποτελεσματικότητα της.
Βέβαια μετά από προσφυγή της εταιρείας… εγκρίθηκε η σύμβαση!
Αν κάνει κάποιος μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο ή στο λιανικό εμπόριο (ούτε καν σε
τιμοκαταλόγους για μαζικές προμήθειες) θα διαπιστώσει ότι σήμερα ένας οικιακός μηχανικός
κάδος κοστίζει από 136,42 ή 240,51 € (χωρίς ΦΠΑ), ενώ η συγκεκριμένη προμήθεια
προϋπολογίστηκε με τιμή 700 € (χωρίς ΦΠΑ). Για τους δε κάδους κομποστοποίησης κήπου
οι τιμές κυμαίνονται από 32,17 ή 43,14 € (χωρίς ΦΠΑ), ενώ η μελέτη κοστολογεί τους πολύ
ευτελούς ποιότητας που δόθηκαν στου πολίτες 82,00 € (χωρίς ΦΠΑ). Μια μικρή απόκλιση
στην τιμή δικαιολογείται στο πέρασμα των 2-3 χρόνων, αλλά όχι ο ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΜΟΣ της.
Στα παραπάνω έρχεται να προστεθεί και η απαιτούμενη παρατεταμένη κατανάλωση ρεύματος
για τη χρήση των ηλεκτρικών Κομποστοποιητών, που αναιρεί το αρχικό αφήγημα της
οικολογικής συμπεριφοράς.
Άραγε, γιατί «ένας σημαντικός φορέας όπως ο ΦΟΔΣΑ» δεν προτίμησε να προτάξει έναν
μακροπρόθεσμο σχεδιασμό ανακύκλωσης στο σύνολο της ΠΝΑΙ, που θα κινητοποιήσει μεν
τους πολίτες, αλλά θα δημιουργήσει και μόνιμες υποδομές (σύγχρονες μονάδες συλλογής-
επεξεργασίας), δραστηριοποιώντας όχι μόνο νοικοκυριά, αλλά και σχολεία, επιχειρήσεις κ.α.;
Αντ’ αυτού επέλεξε ένα ενεργοβόρο και κοστοβόρο έργο 11.5 εκατομμυρίων €, σε περίοδο
ακρίβειας και χρηματοδοτικής στενότητας, όπου η σύγκριση κόστους-οφέλους είναι αρνητική
και η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα του αμφίβολη. Αν η δράση πραγματικά στόχευε
στην καλλιέργεια οικολογικής συνείδησης, θα αρκούσε ένας μικρότερος προϋπολογισμός.
Εύλογα ερωτήματα προέκυψαν και από τη διαδικασία δημοπράτησης. Όπως συνήθως
συμβαίνει σε έργα και προμήθειες της ΠΝΑΙ, τέθηκαν όροι στη διακήρυξη του διαγωνισμού,
που οδήγησαν στη συμμετοχή μίας και μοναδικής εταιρείας, η οποία προσέφερε έκπτωση
μόλις 2.2%. Για κακή της τύχη όμως το έργο απεντάχθηκε από το Ευρωπαϊκό Ταμείο
Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΠΠ 2014-2020), στο τέλος Νοεμβρίου. Έτσι μέσα από απόλυτη
ανατροπή, δημιουργούνται συναισθήματα συμπόνιας προς την εταιρεία! Μήπως είχε ήδη
προμηθευτεί τους πανάκριβους κομποστοποιητές, χωρίς να τους πληρωθεί;
Αυτό που όμως περισσότερο προκύπτει, είναι συμπόνια για όποιον είχε ονειρευτεί ότι μέσα
από τέτοια δράση θα επιτύγχανε …(;) εντυπωσιασμό και δημοφιλία σε όλα τα νησιά του
Νότιου Αιγαίου, αλλά ταυτόχρονα και μια ανακούφιση για τον συμπαθή «Άγιο Βασίλη», που
δε μπόρεσε και φέτος κάποιος να του πάρει τα πρωτεία
