Επτά δύτες επιχείρησαν στο σημείο – Από νωρίς το πρωί βρέθηκε στην περιοχή η οικογένεια του άτυχου δύτη
Ολοκληρώθηκε το μεσημέρι του Σαββάτου 28/3 η επιχείρηση ανάσυρσης της σορού του 34χρονου δύτη, ο οποίος έχασε τη ζωή του στα Λιμανάκια Βουλιαγμένης, κατά τη διάρκεια κατάδυσης σε μεγάλο βάθος στο σημείο που είναι γνωστό ως «Πηγάδι του Διαβόλου», την περασμένη Κυριακή.
Επτά διασώστες δύτες από την ομάδα του σπηλαιοδύτη και αρχηγού της αποστολής Αντώνη Γράφα χρησιμοποίησαν ειδικά μείγματα αερίων στις φιάλες τους, προκειμένου να προσεγγίσουν το σημείο.
Εδώ και 4 ημέρες τοποθετούνταν ειδικοί πάσσαλοι και μεταλλικές κατασκευές, πάνω στις οποίες θα δεθούν σκοινιά υψηλής αντοχής.
Μέσα από αυτά τα σημεία στήριξης, οι δύτες επιχείρησαν να κινηθούν με ακρίβεια και ασφάλεια σε ένα περιβάλλον όπου η ορατότητα αγγίζει το μηδέν και κάθε κίνηση απαιτεί απόλυτο έλεγχο.
Η εξαφάνιση του δύτη είχε δηλωθεί από το μεσημέρι της Κυριακής, όταν άλλος δύτης που συμμετείχε στην ίδια κατάδυση κατάφερε να επιστρέψει στην επιφάνεια και ειδοποίησε τις Αρχές.
Ακολούθησε άμεσα μεγάλη επιχείρηση εντοπισμού, υπό τον συντονισμό του Λιμενικού Σώματος, με τη συμμετοχή πλωτών μέσων, δυτών της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών, αλλά και εξειδικευμένων σπηλαιοδυτών από ιδιωτικές ομάδες.
Παρά τον προηγμένο εξοπλισμό που διέθετε, ο οποίος του παρείχε επιπλέον αποθέματα οξυγόνου για χρονικό διάστημα 3 έως 5 ωρών, ο 34χρονος δεν κατάφερε να επιβιώσει.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, επρόκειτο για επαγγελματία πιλότο-κυβερνήτη στην Πολιτική Αεροπορία, που εργαζόταν σε ελληνοϊταλική εταιρεία.
«Το ρεύμα τον ρούφηξε μέσα στην τρύπα»
Ο φίλος του 34χρονου περιέγραψε ενώπιον των Αρχών όσα συνέβησαν την Κυριακή, όταν οι δύο του αποφάσισαν να βουτήξουν στο Πηγάδι του Διαβόλου. Όπως είπε, σύμφωνα με το MEGA, «αισθανόμασταν ότι υπάρχει ένα απαλό ρεύμα με ροή προς την είσοδο της σήραγγας. Ο 34χρονος είχε κάνει ελεύθερη κατάδυση σε αυτό, εγώ όχι» και υποστήριξε πως «σκοπός δεν ήταν να πάμε πιο βαθιά να συνεχίσουμε στην τρύπα γιατί έχει ένα φθαρμένο, σιδερένιο κιγκλίδωμα».
Στη συνέχεια ο 34χρονος δύτης «πλησίασε την είσοδο και την ξεπέρασε 1-2 μέτρα. Ξαφνικά τον βλέπω να γυρίζει το σώμα του και να κάνει χρήση του σκούτερ γιατί το ρεύμα άρχισε να τον παρασύρει προς τα μέσα. Γινόταν πιο δυνατό το ρεύμα και τον παρέσυρε στο εσωτερικό της σήραγγας. Είχαμε τρία μέτρα απόσταση και πριν προλάβω να αντιδράσω, μέσα σε δύο δευτερόλεπτα, τον είδα να χάνεται από το οπτικό μου πεδίο».
«Το σκοινί δεν άντεξε το βάρος και κόπηκε»
«Αφού είδα ότι παρασύρθηκε κατάλαβα ότι χρειάζεται να καλέσω βοήθεια. Αναδύθηκα, βρήκα τρεις κοπέλες και έναν κύριο, τους είπα ότι ο φίλος μου παρασύρθηκε, τους ζήτησα να καλέσουν το 112 και ξανακατέβηκα με ένα σκοινί. Όταν έφτασα στα σιδερένια κιγκλιδώματα κρατήθηκα με το ένα χέρι και με το άλλο έβγαλα από την τσέπη μου το φουσκωτό μπαλόνι που είχα δεμένο με ένα καρούλι με λεπτό σκοινί και το άφησα να το παρασύρει το ρεύμα. Όση ώρα έκανα αυτή την προσπάθεια έβλεπα τον 34χρονο να κουνάει τον φακό του, αλλά δεν είχα καλή οπτική επαφή μαζί του. Το μπαλόνι έφτασε σε εκείνον. Έπιασε το σκοινί και εκείνη τη στιγμή τραβάω εγώ και τραβάει και εκείνος από την άλλη μεριά. Όμως το σκοινί δεν άντεξε το βάρος και κόπηκε», περιέγραψε.
«Προσπαθούσε περίπου 40 λεπτά με το σκούτερ» να πλησιάσει τον 28χρονο
Ο 28χρονος θυμήθηκε πως «κατεβαίνοντας είδα ένα χοντρό σκοινί δεμένο στην κάθοδο του πηγαδιού». Τότε «ανέβηκα, το έκοψα από το πάνω σημείο που ήταν δεμένο, το κατέβασα στην τρύπα και του το έδωσα. Έπιασε το σκοινί και τραβούσε και εκείνος και εγώ. Κάποια στιγμή έκανε χρήση του σκούτερ και τον είδα να με πλησιάζει. Τον είδα που έκανε προσπάθεια αλλά δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο προς το μέρος μου και να ξεφύγει από τη δυνατή ροή του ρεύματος. Προσπάθησε αρκετά, για περίπου 40 λεπτά».
«Έσπασε το κάγκελο, άφησα το σκούτερ και την εφεδρική μπουκάλα»
Ο 28χρονος περιέγραψε πως «κάποια στιγμή κινδύνευσα και εγώ γιατί έσπασε το κάγκελο που κρατιόμουν και ευτυχώς κρατήθηκα από το διπλανό κάγκελο. Είχα εξαντλήσει όλα τα περιθώρια, δεν μπορούσα να παραμείνω άλλο σε αυτό το σημείο. Πριν αναδυθώ, άφησα το σκούτερ μου να παρασυρθεί μέσα στη σήραγγα μήπως καταφέρει με δύο σκούτερ ταυτόχρονα να βγει. Και επίσης άφησα να παρασυρθεί η εφεδρική μπουκάλα που είχα μαζί μου, μήπως μπορέσει να τη χρησιμοποιήσει μέχρι να έρθει βοήθεια».
Το Πηγάδι του Διαβόλου
Το υποθαλάσσιο πηγάδι στο δεύτερο λιμανάκι της Βουλιαγμένης βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα από ένα από τα πιο δημοφιλή σημεία της παραλιακής, που συγκεντρώνει τα καλοκαίρια χιλιάδες επισκέπτες. Πρόκειται για το άνοιγμα μιας σήραγγας με διάμετρο 3 μέτρων η οποία βρίσκεται σε βάθος 11 μέτρων. Μια σημαδούρα δείχνει τη θέση της για τους κολυμβητές, περίπου στη μέση του όρμου.
Όσοι έχουν κινηθεί στη σήραγγα αναφέρουν ότι αρχικά εκτείνεται οριζόντια, αλλά σε ένα σημείο έχει απότομη κλίση προς τα κάτω. Είναι ένα σημείο όπου το ρεύμα γίνεται πολύ ισχυρό και εξαιρετικά επικίνδυνο για τους δύτες, ενώ επικρατεί και σκοτάδι.
Το μήκος της σήραγγας είναι περίπου 30 μέτρα, με ιδιαίτερα επικίνδυνα ρεύματα γύρω στα 16 μέτρα, όπου η σήραγγα «τραβάει» τον δύτη προς τα κάτω. Στη συνέχεια οδηγεί στην είσοδο μιας στενής υποβρύχιας σήραγγας η οποία καταλήγει σε σπήλαιο αγνώστων διαστάσεων.
Η εξερεύνηση έχει φτάσει μόνο στα 150 μέτρα. Είναι πιθανό ότι όλο το σύστημα συνδέεται με τη λίμνη της Βουλιαγμένης.
Τη δεκαετία το ’80, το Λιμενικό τοποθέτησε προστατευτικό πλέγμα στο σημείο, προκειμένου να αποτρέψει επικίνδυνες καταδύσεις. Υπάρχει και προειδοποιητική επιγραφή που υπενθυμίζει ότι «Πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από τη ζωή».
Ένα μοναδικό ντοκιμαντέρ για το «πηγάδι»
To 2018, η καταδυτική ομάδα του Αντώνη Γράφα οργάνωσε αποστολή για την εξερεύνηση και χαρτογράφηση του υποβρύχιου σπηλαίου.
Τελικά κατάφεραν να φτάσουν σε απόσταση 145 μέτρων, μια αποστολή που όπως λέει οι ίδιος ο Αντώνης Γράφας ήταν μία από τις δυσκολότερες σε σωματικό και ψυχολογικό επίπεδο. «Δεν συμβουλεύουμε ή παροτρύνουμε κανέναν να εισέλθει στο σπήλαιο και ο καθένας φέρει την ατομική ευθύνη των καταδυτικών του επιλογών», αναφέρει μεταξύ άλλων στο site του.
Το αποτέλεσμα των αποστολών ήταν αφενός ένας χάρτης που αποτυπώνει το κομμάτι του σπηλαίου που έχει εξερευνηθεί και αφετέρου ένα ντοκιμαντέρ για το «Πηγάδι του Διαβόλου».
Οι τρεις Αμερικάνοι που χάθηκαν στο Πηγάδι του Διαβόλου
Τον Σεπτέμβριο του 1978, δύο Αμερικανοί στρατιωτικοί που υπηρετούσαν στην αμερικανική βάση του Ελληνικού και άλλη μια γυναίκα επιχείρησαν να εξερευνήσουν το σημείο.
Ήταν ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ, ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ και η 20χρονη αδελφή του τελευταίου, Τζόαν. Κανένας τους δεν επέστρεψε στην επιφάνεια.
Οργανώθηκε μεγάλες προσπάθειες για τον εντοπισμό τους, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Μια πρώτη μεγάλη προσπάθεια διάσωσης έγινε τον Νοέμβριο του 1978, ενώ το 1989 σπηλαιοδύτες ανέσυραν μόνο μία φιάλη και μερικά προσωπικά αντικείμενα. Τελικά τα οστά τους εντοπίστηκαν μόλις το 2006 και ταυτοποιήθηκαν το επόμενο έτος.
Δείτε φωτογραφίες από την ανεύρεση των λειψάνων το 2006:
