Eν μέσω πρωτοφανούς έντασης στην Ευρώπη με Γροιλανδία και δασμούς Τραμπ το πρώτο Eurogroup υπό την προεδρία Πιερρακάκη – Οι αποφάσεις και οι λεπτές ισορροπίες
Θυελλώδης και ανατρεπτική αποδείχθηκε η πρεμιέρα του Κυριάκου Πιερρακάκη ως προέδρου του Eurogroup, την περασμένη Δευτέρα στις Βρυξέλλες. Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης συνεδρίαζαν υπό εξαιρετικά απρόβλεπτες συνθήκες πρωτοφανούς έντασης για την Ευρώπη: με τον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας «έξω από την πόρτα» της, με τις ΗΠΑ να διεκδικούν να αποσπάσουν τη Γροιλανδία, με νέους οικονομικούς δασμούς και απειλές Τραμπ σε Δανία, Γερμανία, Ολλανδία και ολόκληρη την Ε.Ε. Και μέσα στην αίθουσα της συνεδρίασης, για πρώτη φορά στα χρονικά, η συνοχή των κρατών-μελών να δοκιμάζεται στο «μεγάλο παζάρι» για νέο αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας…
Τη στιγμή, μάλιστα, που ο κ. Πιερρακάκης στην αίθουσα χτυπούσε το καμπανάκι έναρξης της συνεδρίασης, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο με έκθεσή του που έδινε στη δημοσιότητα, βαρούσε «καμπάνες» για το μέλλον της Ευρώπης: τόνισε ότι ΗΠΑ και Κίνα τρέχουν με τριπλάσιο και τετραπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης από την Ε.Ε., βασιζόμενες στην τεχνολογία και το ΑΙ, στα οποία η Ευρώπη υστερεί.
Ενα μόνο εύκολο και ευχάριστο θέμα υπήρχε όλο κι όλο προγραμματισμένο στην επίσημη ατζέντα για να διαχειριστεί το Eurogroup: η εισδοχή της Βουλγαρίας στο ευρώ. Αλλά και αυτό ακόμα «στράβωσε» λίγες ώρες προτού ξεκινήσει η συνεδρίαση, καθώς η χώρα βυθίστηκε ξαφνικά σε ακυβερνησία.
Δείγμα γραφής
Εκεί ίσως που έμοιαζε ότι η συνεδρίαση μπορεί και να μην τελείωνε ποτέ, φάνηκαν ο ρόλος και η ικανότητα της ελληνικής προεδρίας στα δύσκολα: η «πολεμική» κατάσταση της Ευρώπης απαιτούσε διπλωματία, ισορροπίες, έξυπνη διαχείριση, αποφασιστικότητα και γρήγορες λύσεις win-win.
Επειτα από τέσσερις ώρες η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε με επιτυχία, έχοντας καταλήξει στην επιλογή του Κροάτη κεντρικού τραπεζίτη Μπόρις Βούτσιτς για τη θέση αντιπροέδρου στην ΕΚΤ. «Ενα σημάδι θεσμικής ωριμότητας, δεδομένου του εξαιρετικά μεγάλου αριθμού υποψηφίων και των εμπειριών του παρελθόντος, όπως αυτή του 2012, όπου χρειάστηκαν έξι μήνες για να επιτευχθεί συναίνεση», όπως σημείωσε λίγο αργότερα ο κ. Πιερρακάκης στις δηλώσεις του μετά το πέρας της διαδικασίας.
Αυτό ήταν το πρώτο δείγμα γραφής του: ένα τεστ διπλωματίας, κανονίζοντας να εκλεγεί μια κι έξω αντιπρόεδρος της ΕΚΤ μεταξύ 6 υποψηφίων.
Εως τώρα προτεινόταν πάντα ένας μόνο υποψήφιος που εκλεγόταν διά βοής. Τη φορά αυτή ο «ισορροπιστής Πιερρακάκης» έπρεπε να προτείνει ειδική διαδικασία -που δεν υπήρχε- και να γεφυρώσει τις απόψεις μεταξύ 21 κρατών-μελών. Και η συμφωνία κλείστηκε και για το πρόσωπο και για τη νέα διαδικασία επιλογής, η οποία πλέον εδραιώνεται και για το μέλλον.
Το κεντρικό συμπέρασμα από την πρεμιέρα Πιερρακάκη, σύμφωνα με ευρωπαϊκές πηγές, ήταν ότι έκλεισαν σε λίγες ώρες θέματα που σε άλλες περιόδους έσερναν ουρές διαπραγμάτευσης. Αυτό δεν αποτελεί απλή λεπτομέρεια: σε μια Ευρωζώνη που συχνά κατηγορείται ότι κινείται αργά, η ικανότητα να παράγεται αποτέλεσμα -και να επικοινωνείται ως αποτέλεσμα- δημιουργεί πολιτικό κεφάλαιο. Κι αυτό ακριβώς υποσχέθηκε και δεσμεύτηκε να κάνει ο κ. Πιερρακάκης: να εφαρμόσει μοντέλο «deliver fast» στην Ευρώπη.
