Ήταν ένα αδύνατο αγόρι, ύψους 1,68 μ. με ανοιχτόχρωμα καστανά μαλλιά και γλυκά εκφραστικά καστανοπράσινα μάτια. Στα 11 του χρόνια πήγαινε στο σχολείο, έπαιζε μπάσκετ, έκανε μαθήματα ζωγραφικής και μουσικής. Είχε όλη τη ζωή μπροστά του και μια μητέρα που τον λάτρευε και τον φρόντιζε.

Αυτό το παιδί που δεν πρόλαβε να ζήσει, είναι ο Άλεξ Μεχσισβίλι. Αν ζούσε σήμερα ο Άλεξ από τη Βέροια όπως έγινε γνωστός στο πανελλήνιο -και έτσι παραμένει ακόμα στην συλλογική μνήμη- θα ήταν 31 ετών όμως δυστυχώς, μια μέρα σαν σήμερα, στις 3 Φεβρουαρίου του 2006 κάποιοι ανήλικοι, και ενήλικοι, φρόντισαν και χάθηκε από προσώπου γης.

Ακόμα και σήμερα, παρά τις έρευνες και τις δίκες των εμπλεκομένων, ουδείς γνωρίζει που μπορεί να είναι η σορός του και μια μάνα έμεινε χωρίς ο μοναχογιός της, χωρίς να μπορέσει να τον θάψει με όλη την αγάπη και τις τιμές που πρέπουν στους νεκρούς.

Το απόγευμα της 3ης Φεβρουαρίου 2006, ο Άλεξ είχε πάει στο κλειστό γυμναστήριο στην περιοχή της Ελιάς στη Βέροια για να κάνει προπόνηση στο μπάσκετ και στη συνέχεια θα περνούσε από το πρακτορείο ΟΠΑΠ του πατριού του και μετά θα πήγαινε στο μάθημα ζωγραφικής.

Ο Άλεξ όμως δεν εμφανίστηκε και η μητέρα του Νατέλα ανησύχησε και άρχισε να τον αναζητά στους δρόμους της Βέροιας χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.

Οι ημέρες περνούσαν και η εξαφάνιση του 11χρονου Άλεξ εξελίχθηκε σε ένα πραγματικό θρίλερ που δυστυχώς ακόμα και σήμερα δεν έχει διαλευκανθεί πλήρως αφού ποτέ δεν βρέθηκε η σορός του.

Η πρώτη περίπτωση bullying στην Ελλάδα

Από την πρώτη στιγμής της εξαφάνισης του, φίλοι, γνωστοί και η Αστυνομία έσπευσαν να τον αναζητήσουν σε κάθε πιθανό σημείο της Βέροιας. Όσο περνούσαν οι ημέρες άρχισαν οι φήμες για κάποιο επεισόδιο μεταξύ κάποιων παιδιών και του Άλεξ και τελικώς περίπου τέσσερις μήνες μετά την εξαφάνιση του, η Αστυνομία καλεί πέντε παιδιά, δύο αδέρφια ελληνόπουλα, έναν Ρουμάνο, έναν Αλβανό και έναν Βορειοηπειρώτη.

Ήταν η πρώτη περίπτωση βίας μεταξύ ανηλίκων στην Ελλάδα που έμελλε να συγκλονίσει το πανελλήνιο και να χαραχτεί βαθιά ως μια ανοιχτή πληγή που ακόμα αιμορραγεί.

Και τα πέντε παιδιά- ηλικίας 11 έως 13 ετών- ήταν γνωστό στη Βέροια ότι αποτελούσαν μια άγουρη «συμμορία». Αρχικά είπαν στους αστυνομικούς ότι δεν ήξεραν τίποτα για τον Άλεξ και προσπαθούσαν να αποπροσανατολίσουν τις αστυνομικές αρχές με διαφορετικές θεωρίες και σενάρια. Ώσπου μια ημέρα ο ένας από τους πέντε αποκαλύπτει ότι και οι πέντε τους, εμπλέκονται στην υπόθεση και περιέγραψε με λεπτομέρειες πως τον κυνήγησαν, ότι σκόνταψε και χτύπησε το κεφάλι του σε ένα σκαλί, ότι πέθανε, ότι τον έκρυψαν αρχικά σε ένα ακατοίκητο σπίτι κι ότι μετά τον μετέφεραν με οικοδομικό καρότσι και τον πέταξαν στα νερά του ποταμού στην περιοχή Μπαρμπούτα.

Οι πέντε σκληροί ανήλικοι είχαν βρει τον Άλεξ έξω από το Δημαρχείο κι όπως περιέγραψε ο ένας της πενταμελούς παρέας, τρεις τον χτύπησαν με μπουνιές και κλωτσιές. Ο Άλεξ άρχισε να τρέχει για να ξεφύγει κι ένας από τους πέντε του έβαλε τρικλοποδιά κι ο 11χρονος έπεσε κι έμεινε ακίνητος. Από το κεφάλι του Άλεξ έτρεξε αίμα και τότε οι πέντε τον μετέφεραν σε ένα ακατοίκητο σπίτι ενώ πέταξαν τα γυαλιά που φορούσε σε έναν κάδο απορριμμάτων. Δυο ημέρες μετά τον έβαλαν στο καροτσάκι και τον πέταξαν στο ποτάμι.

Η δίκη των πέντε ανηλίκων

Τρία χρόνια μετά οι πέντε ανήλικοι κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου στο Μονομελές Δικαστήριο Ανηλίκων όπου κρίθηκαν ένοχοι για το αδίκημα της μη σκοπούμενης θανατοφόρας βλάβης.

Το Δικαστήριο δέχτηκε ότι οι πέντε ανήλικοι αφού χτύπησαν τον Άλεξ με αποτέλεσμα να πεθάνει ακαριαία, τον μετέφεραν στο ακατοίκητο σπίτι της οδού Έλλης και στη συνέχεια είτε μόνοι τους είτε με βοήθεια ενηλίκου ή και ενηλίκων εξαφάνισαν το πτώμα.

Στα δυο Ελληνόπουλα που είναι αδέρφια επιβλήθηκε εγκλεισμός στο ίδρυμα ανηλίκων στο Βόλο έως την ενηλικίωση του και παρακολούθηση θεραπευτικού προγράμματος. Στον Ρουμάνο ανατέθηκε η επιμέλεια του στην υπηρεσία ανηλίκων Βέροιας. Στην υπηρεσία ανηλίκων Βέροιας ανατέθηκε και η επιμέλεια του Αλβανού ενώ η επιμέλεια του Βορειοηπειρώτη στην υπηρεσία ανηλίκων Αθηνών.

«Κλειδί» στην υπόθεση ήταν ο παππούς των δυο Ελληνόπουλων που θεωρήθηκε ότι είχε συμμετοχή στην εξαφάνιση του Άλεξ και ο οποίος καταδικάστηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης σε φυλάκιση τεσσάρων ετών και έξι μηνών για υπόθαλψη εγκληματία κατά συρροή και ψευδορκία μάρτυρα.

Το Νοέμβριο του 2013 το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Βέροιας επιδίκασε χρηματική αποζημίωση στη μητέρα του Άλεξ το ποσό των 150.000 ευρώ. «Το δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να επιδικάσει στην ενάγουσα το ποσό των 150.000 ευρώ που κρίνεται εύλογο, εν όψει του νεαρού της ηλικίας του θανατωθέντος υιού της, το ότι ήταν το μόνο τέκνο της, του μεγάλου βαθμού πταίσματος των εναγομένων (δόλος ως προς την πρόκληση των σωματικών βλαβών και αμέλεια ως προς το βαθύτερο αποτέλεσμα του θανάτου), της μετέπειτα συμπεριφοράς τους, που επέτεινε τον ψυχικό πόνο που οι ίδιοι προκάλεσαν, οδηγώντας τις προσπάθειες ανεύρεσης της σορού σε αποτυχία, των οικονομικών και τέλος, των κοινωνικών συνθηκών των διαδίκων» ανέφερε μεταξύ άλλων στην απόφαση του το δικαστήριο το οποίο καταδίκασε τους 11 από τους 13 γονείς και κηδεμόνες των πέντε ανηλίκων που κρίθηκαν ένοχοι για τον θάνατο του μικρού Άλεξ, οι οποίοι υποχρεώθηκαν να καταβάλουν το ποσό.

Σήμερα ο Άλεξ θα ήταν 31 ετών. Δεν ξέρουμε αν θα σπούδαζε και τι δουλειά θα έκανε αλλά σίγουρα θα συνέχιζε να αγκαλιάζει τη μητέρα του, Νατέλα που ακόμα περιμένει να μάθει τι έγινε και που είναι ο μονάκριβος γιος της.