52.231 κενές θέσεις εργασίας καταγράφηκαν το πρώτο τρίµηνο του 2026 – Σηµαντικές ελλείψεις στους κλάδους του τουρισµού, του εµπορίου, της δηµόσιας διοίκησης, της µεταποίησης και της Υγείας
Δημογραφικό κενό στις θέσεις εργασίας δηµιουργούν οι µαζικές συνταξιοδοτήσεις των τελευταίων ετών, µε κλάδους αιχµής της οικονοµίας να αναζητούν εργαζoµένους και τέσσερις από αυτούς να συµβάλλουν στην περαιτέρω µείωση της ανεργίας.
Κενά στην αγορά εργασίας: Ποιοι κλάδοι έχουν περιορισμένο διαθέσιμο εργατικό δυναμικό
Τα υψηλότερα θετικά ισοζύγια σε προσλήψεις καταγράφηκαν στους κλάδους των καταλυµάτων, της εστίασης, του λιανικού εµπορίου, καθώς και στη δηµόσια διοίκηση και άµυνα. Τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. αποτυπώνουν µε σαφήνεια τη µεταβολή. Κατά το πρώτο τρίµηνο του 2026 καταγράφηκαν 52.231 κενές θέσεις εργασίας. Περίπου µία στις τρεις αφορούσε τον τουρισµό και την εστίαση, όπου καταγράφηκαν 18.192 κενές θέσεις. Ακολούθησαν το χονδρικό και λιανικό εµπόριο, η δηµόσια διοίκηση και άµυνα, η µεταποίηση και ο τοµέας της Υγείας.
Η πορεία των τελευταίων ετών είναι ακόµα πιο ενδεικτική. Οι κενές θέσεις αυξήθηκαν από 32.850 το πρώτο τρίµηνο του 2023 σε 70.826 το αντίστοιχο τρίµηνο του 2024, σηµειώνοντας άνοδο 115,6%. Το 2025 ακολούθησε αποκλιµάκωση, µε τις κενές θέσεις να περιορίζονται στις 52.070, ενώ το 2026 παρέµειναν ουσιαστικά στα ίδια επίπεδα, φτάνοντας τις 52.231, αυξηµένες µόλις κατά 0,3%. Παρά τη σταθεροποίηση, η ζήτηση για εργαζοµένους παραµένει σηµαντικά υψηλότερη από το 2023 και πολλαπλάσια σε σχέση µε τα προηγούµενα χρόνια.
Στην κορυφή των κλάδων τουρισμός και εστίαση
Ο τουρισµός και η εστίαση βρίσκονται σταθερά στην κορυφή των κλάδων µε τις µεγαλύτερες ανάγκες προσωπικού. Οι κενές θέσεις αυξήθηκαν από 7.466 το 2023 σε 25.398 το 2024, πριν περιοριστούν στις 11.028 το 2025 και αυξηθούν εκ νέου στις 18.192 το 2026.
Στο χονδρικό και λιανικό εµπόριο οι κενές θέσεις διαµορφώθηκαν στις 6.123 το πρώτο τρίµηνο του 2026, από 8.541 το 2025 και 9.038 το 2024, αντίστοιχα. Παρά τη µείωση, παραµένουν σε υψηλά επίπεδα.
Αυξηµένες ανάγκες καταγράφονται και στη δηµόσια διοίκηση και άµυνα. Από 2.099 κενές θέσεις το 2023, ο αριθµός εκτοξεύθηκε στις 6.624 το 2024 και, παρά την υποχώρηση του 2025, διαµορφώθηκε στις 5.389 το 2026.
Στη µεταποίηση οι κενές θέσεις έφτασαν τις 6.280 το 2024, έναντι 3.710 το 2023, για να περιοριστούν στις 3.984 το 2026. Αντίστοιχα, οι κατασκευές παρουσίασαν έντονη αύξηση έως το 2024, όταν οι κενές θέσεις ανήλθαν σε 4.393, πριν υποχωρήσουν στις 2.611 το 2026.
Στην Υγεία και την κοινωνική µέριµνα οι ανάγκες προσωπικού παραµένουν επίσης υψηλές. Οι κενές θέσεις αυξήθηκαν από 2.569 το 2023 σε 4.760 το 2024 και διαµορφώθηκαν στις 3.976 το πρώτο τρίµηνο του 2026. Ιδιαίτερη µεταβολή καταγράφεται και στην Εκπαίδευση, όπου οι κενές θέσεις από 371 το 2023 αυξήθηκαν σε 2.331 το 2024 και έφτασαν τις 2.483 το 2026, την υψηλότερη επίδοση της εξεταζόµενης περιόδου.
Το παράδοξο της σηµερινής αγοράς εργασίας είναι ότι οι κενές θέσεις αυξάνονται την ίδια στιγµή που η ανεργία παραµένει κάτω από το 10%. Η εικόνα διαφέρει αισθητά από εκείνη του 2015, όταν το πρώτο τρίµηνο είχαν καταγραφεί 15.367 κενές θέσεις, σε µια περίοδο πολύ υψηλής ανεργίας.
Δεν επαρκεί ο αριθμός των διαθέσιμων εργαζομένων
Σήµερα, οι 52.231 κενές θέσεις συνυπάρχουν µε χαµηλότερη ανεργία, αλλά και µε ένα εργατικό δυναµικό που συρρικνώνεται. Ο αριθµός των διαθέσιµων εργαζοµένων δεν επαρκεί πλέον για να καλύψει το σύνολο των προσφερόµενων θέσεων, ενώ σηµαντικό µέρος του πληθυσµού, κυρίως γυναίκες, παραµένει εκτός αγοράς εργασίας, καθώς η συνταξιοδότηση των µεγαλύτερων ηλικιακά εργαζοµένων δηµιουργεί πρόσθετα κενά, τα οποία δεν καλύπτονται στον ίδιο βαθµό από νέους εργαζοµένους που εισέρχονται στην αγορά.
Η εξέλιξη αυτή µετατρέπει την έλλειψη προσωπικού από προσωρινό πρόβληµα σε διαρθρωτική πρόκληση για την ελληνική οικονοµία. Τουρισµός, εµπόριο, µεταποίηση, κατασκευές και Υγεία βρίσκονται στην πρώτη γραµµή, µε τις επιχειρήσεις να αναζητούν εργαζοµένους σε µια αγορά όπου η διαθέσιµη προσφορά περιορίζεται.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία για την ανεργία ανά φύλο. Οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιµετωπίζουν σαφώς υψηλότερο ποσοστό ανεργίας από τους άνδρες. Το πρώτο τρίµηνο του 2026 η ανεργία στις γυναίκες ανήλθε στο 12,6%, έναντι 6,9% στους άνδρες.
Μάλιστα, η απόσταση µεταξύ των δύο φύλων διευρύνθηκε µέσα σε έναν χρόνο. Από 4,4 ποσοστιαίες µονάδες το πρώτο τρίµηνο του 2025 έφτασε στις 5,7 µονάδες το πρώτο τρίµηνο του 2026. Η εξέλιξη οφείλεται στο γεγονός ότι το ποσοστό ανεργίας µειώθηκε κατά 0,4 µονάδες στους άνδρες, ενώ αυξήθηκε κατά 0,9 µονάδες στις γυναίκες.
Ανάλογη ανησυχία προκαλεί και η πορεία της ανεργίας των νέων. Στην ηλικιακή οµάδα 15-29 ετών το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε στο 19,1%, από 18,4% έναν χρόνο νωρίτερα, καταγράφοντας άνοδο 0,7 ποσοστιαίας µονάδας.
Η ανάλυση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ
Στην ίδια κατεύθυνση, αν και µε διαφορετική έµφαση, κινείται η ανάλυση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ. Το ΙΝΕ ΓΣΕΕ περιγράφει την αγορά εργασίας ως µια αγορά που εµφανίζει ουσιαστική, αλλά άνιση και ποιοτικά ανεπαρκή ανάκαµψη.
Σύµφωνα µε την ανάλυση, το 2025 σηµειώθηκε σαφής βελτίωση σε σύγκριση µε την προηγούµενη δεκαετία: Η απασχόληση αυξήθηκε, η ανεργία υποχώρησε και η υποαπασχόληση περιορίστηκε. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή, όπως υποστηρίζει το Ινστιτούτο, δεν επαρκεί για να τεκµηριώσει τη µετάβαση σε ένα σταθερό και κοινωνικά βιώσιµο µοντέλο εργασίας.
Το βασικό συµπέρασµα είναι ότι η ελληνική αγορά εργασίας έχει ανακάµψει κυρίως σε ποσοτικούς όρους, χωρίς να έχει επιτευχθεί αντίστοιχη αναβάθµιση της ποιότητας των θέσεων εργασίας.
