Όταν δεν μπορείς να απαντήσεις στην ουσία, πας στο προσωπικό.
Εγώ δεν θα ακολουθήσω εκεί.
Οι παρατάξεις δεν είναι εταιρείες με διορισμένα στελέχη. Είναι συλλογικά σχήματα, με ανθρώπους που παίρνουν τις αποφάσεις τους. Μάλλον ο εμπνευστής αυτής της λογικής βλέπει τις παρατάξεις σαν εταιρείες. Το τι επέλεξε να κάνει ο καθένας είναι δική του ευθύνη. Δεν αλλάζει ούτε τα δεδομένα, ούτε τα ερωτήματα που έχουμε θέσει.
Και κάτι τελευταίο.
Δεν νομίζω ότι θα άρεσε σε κάποιους αν αυτή η συζήτηση άνοιγε. Το ποια ατζέντα έχει ο καθένας μπορούμε, αν θέλουν, να το συζητήσουμε. Δεν έχω πρόβλημα.
Δεν είμαστε όλοι ίδιοι.
Η κοινωνία στο τέλος κρίνει από τη στάση και την ευθύνη του καθενός.
Εκεί είναι η συζήτηση. Και εκεί μένω.
