Φτωχότερη έγινε η οικογένεια των εργαζομένων του Blue Bay Beach Resort,
ύστερα από τον τραγικό χαμό της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ στο δυστύχημα στα
Αφάντου, όπου έχασαν την ζωή τους μάνα και κόρη!
Η Μαρία δεν ήταν απλώς ένας άνθρωπος του γραφείου. Ήταν η ψυχή του!
Από εκείνους τους ανθρώπους που μπαίνουν σε έναν χώρο και, χωρίς καμία
προσπάθεια, τον γεμίζουν φως, χρώμα και ζωή.
Τη θυμόμαστε πάντα ντυμένη με έντονα χρώματα — σαν να ήθελε να θυμίζει σε
όλους μας πως η ζωή αξίζει να τη ζεις δυνατά, χαρούμενα και χωρίς φόβο. Κι έτσι
ακριβώς ζούσε. Με ενέργεια, γέλιο, ζωντάνια και μια απίστευτη διάθεση για κάθε
νέα μέρα. Σαν να ήταν η τελευταία της…
Η Μαρία είχε ένα μοναδικό τρόπο να κάνει τους ανθρώπους γύρω της να νιώθουν
καλύτερα. Ήταν δοτική, αστεία, γεμάτη καλοσύνη και πάντα με ένα χαμόγελο που
έμοιαζε αληθινό μέχρι την ψυχή. Μοίραζε χαρά χωρίς να το προσπαθεί. Ήταν από
εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που σου δίνουν χρώμα στη ζωή σου μόνο και
μόνο επειδή υπάρχουν.
Και πάνω απ’ όλα, αγαπούσε βαθιά την κόρη της, την Αρμονία! Μιλούσε συνεχώς
για εκείνη, με περηφάνια και λατρεία. Ήταν ξεκάθαρο σε όλους πως ήταν η
μεγαλύτερη αγάπη της ζωής της. Τα μάτια της φωτίζονταν κάθε φορά που την
ανέφερε, γιατί η αγάπη που είχε για το παιδί της ήταν αληθινή, δυνατή και
απέραντη.
Όλοι τη γνώριζαν. Όλοι τη θυμούνται. Και όλοι την αγαπούσαμε.
Το γραφείο σήμερα μοιάζει ήσυχο και άδειο χωρίς εκείνη. Λείπει η φωνή της, το
γέλιο της, η ενέργειά της. Λείπει αυτή η μοναδική παρουσία που έκανε ακόμα και
τις πιο δύσκολες μέρες να φαίνονται πιο φωτεινές.
Η Μαρία ήταν ένας πολύχρωμος άνθρωπος σε έναν συχνά ασπρόμαυρο κόσμο.
Και είμαστε σίγουροι πως όπου κι αν βρίσκεται τώρα, θα συνεχίζει να βρίσκει τη
θετική πλευρά των πραγμάτων, να σκορπά χαμόγελα και να γεμίζει τους γύρω της
με το ίδιο φως που χάριζε και σε εμάς.
Δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ…
