να σημαντικό ιατρικό επίτευγμα με ιδιαίτερη ανθρώπινη διάσταση καταγράφηκε στην Αθήνα, καθώς 54χρονη γυναίκα έφερε στον κόσμο ένα υγιέστατο κοριτσάκι, βάρους 3.490 γραμμαρίων, από έμβρυο που είχε κρυοσυντηρηθεί στις 17 Μαρτίου 2004.
Η εμβρυομεταφορά πραγματοποιήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2025 σε ιδιωτική κλινική. Σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα, από την κρυοσυντήρηση έως τη γέννηση μεσολάβησαν 22 χρόνια, 5 μήνες και 23 ημέρες, «διάστημα που αποτελεί, σύμφωνα με τη βιβλιογραφική ανασκόπηση της ομάδας, τη μεγαλύτερη διεθνώς δημοσιευμένη διάρκεια κρυοσυντήρησης αυτολόγου γενετικού υλικού που έχει οδηγήσει σε γέννηση παιδιού. Προηγούμενες δημοσιευμένες περιπτώσεις αφορούσαν κρυοσυντήρηση για 18 χρόνια και 3 μήνες στην Ιαπωνία και 17 χρόνια στο Ισραήλ».
Η επιστημονική ομάδα έχει συγκεντρώσει τα κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα του περιστατικού και προγραμματίζει την υποβολή τους προς δημοσίευση στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία.
Ιδιαίτερη είναι και η ανθρώπινη διάσταση της ιστορίας. Το 2004, η Χριστίνα Ράπτη-Τζελέπη μετά από εμβρυομεταφορά, είχε αποκτήσει ένα αγοράκι με την πρώτη προσπάθεια.
Τον Οκτώβριο του 2025, όμως, η οικογένεια έχασε το 21χρονο παιδί της σε τροχαίο δυστύχημα. Μέσα σε αυτή τη δύσκολη προσωπική συνθήκη, η Χριστίνα Ράπτη-Τζελέπη αποφάσισε να αξιοποιήσει τα έμβρυα που παρέμεναν κρυοσυντηρηµένα από την αρχική θεραπεία της.
Η διαδικασία πραγματοποιήθηκε μέσα σε αυστηρό χρονικό πλαίσιο, καθώς η 54χρονη χρειάστηκε να ολοκληρώσει τις προβλεπόμενες διαδικασίες και να λάβει την απαιτούμενη άδεια από την Εθνική Αρχή Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής, πριν από τη συμπλήρωση του προβλεπόμενου ηλικιακού ορίου, που έχει αυστηρό χρονικό όριο τα 54 έτη.
Ο γυναικολόγος της Χριστίνας Ράπτη-Τζελέπη και Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής, Κωνσταντίνος Πάντος, χαρακτήρισε τη γέννηση «σημαντική κλινική και επιστημονική εξέλιξη», υπογραμμίζοντας παράλληλα την ανάγκη η ιατρική να συνδυάζει τους κανόνες και την ασφάλεια με την ανθρωπιά.
Για την οικογένεια, η γέννηση της μικρής αποτελεί μια νέα αρχή μέσα σε μια περίοδο βαθιάς απώλειας. Όπως αναφέρουν οι γονείς, το νέο παιδί δεν αντικαθιστά τον γιο τους που χάθηκε, αλλά έφερε ξανά στο σπίτι τους «την ελπίδα και το φως».
