“Έξι ολόκληρα χρόνια αλλεπάλληλων αναβολών σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να καθυστερήσει η κρίση, η Δικαιοσύνη μίλησε” – Δήλωση του Περιφερειάρχη για την καταδίκη Μαρτίνη
Ρένα Παυλάκη“Πολλοί πιστεύουν ότι εμείς οι πολιτικοί ζούμε μόνο για τις κάλπες και τη δημόσια εικόνα μας. Οι πολιτικοί δεν έχουμε μόνο ποσοστά και ψηφοφόρους. Η ζωή μας δεν είναι μόνο η δημόσια εικόνα μας. Υπάρχει και μια οικογένεια. Υπάρχουν παιδιά που ακούν, διαβάζουν, στενοχωριούνται και αναγκάζονται να σηκώνουν βάρη που ποτέ δεν επέλεξαν. Δεν επιδίωξα εκδίκηση και δεν πανηγυρίζω. Στα παιδιά μου χρωστούσα αυτή την απόφαση. Στα παιδιά μου, που είναι και οι αυστηρότεροι κριτές μου. Όχι ως τρόπαιο. Ως αποκατάσταση της αλήθειας”.
Αυτό αναφέρει – μεταξύ άλλων – ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος, ως κατακλείδα της σημερινής δήλωσής του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, για την χθεσινή απόφαση του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου, που έκρινε ένοχο τον δημοσιολόγο Αντώνη Μαρτίνη για συκοφαντική δυσφήμηση κατ’ εξακολούθηση, εις βάρος του.
———————-
Η ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ
Με την χθεσινή του απόφαση το Β΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου έκρινε ένοχο τον Αντώνη Μαρτίνη για συκοφαντική δυσφήμηση κατ’ εξακολούθηση, εις βάρος μου, τελεσθείσα δημοσίως και μέσω διαδικτύου, για δεκατρείς επιμέρους πράξεις, επιβάλλοντάς του ποινή φυλάκισης 24 μηνών.
Παράλληλα, κρίθηκε ένοχος για εξύβριση κατ’ εξακολούθηση, επίσης δημοσίως και μέσω διαδικτύου, για δύο επιμέρους πράξεις, με ποινή φυλάκισης 12 μηνών.
Μετά τη συγχώνευση των ποινών, επιβλήθηκε στον δημοσιολόγο του ραδιοφωνικού σταθμού Skyrodos Αντώνη Μαρτίνη συνολική ποινή φυλάκισης 29 μηνών, χωρίς αναστολή εκτέλεσης, λόγω του βεβαρημένου ποινικού μητρώου του καταδικασθέντος.
Έξι χρόνια μετά. Έξι ολόκληρα χρόνια αλλεπάλληλων αναβολών σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να καθυστερήσει η κρίση, η Δικαιοσύνη μίλησε.
Σήμερα δεν αισθάνομαι χαρά για την καταδίκη ενός ανθρώπου. Αισθάνομαι, όμως, την δικαίωση για την οποία χρειάστηκε να δώσω μάχη και να κάνω υπομονή. Η αλήθεια κρίθηκε εκεί όπου έπρεπε : ενώπιον της Δικαιοσύνης.
Η χθεσινή, είναι η δεύτερη απόφαση της Δικαιοσύνης εις βάρος του Αντώνη Μαρτίνη, για συκοφαντική δυσφήμηση σε βάρος μου, αφού στο Αστικό σκέλος έχει επίσης καταδικαστεί με την έκδοση τελεσίδικης απόφασης.
Για έξι ολόκληρα χρόνια επέλεξα την υπομονή. Εμπιστεύθηκα την Δικαιοσύνη, ακόμη και όταν η αναμονή γινόταν δυσβάσταχτη.
Η κριτική — ακόμη και η πιο αυστηρή — είναι αναγκαία στη Δημοκρατία. Η ελευθερία του λόγου, αδιαπραγμάτευτη. Η συκοφαντία, όμως, δεν είναι κριτική. Η κατασκευή ιστοριών, η διασπορά ψευδών ισχυρισμών, η παραποίηση γεγονότων και η προσβολή της τιμής και της προσωπικότητας ενός ανθρώπου δεν αποτελούν δημοσιογραφικό έλεγχο. Η συστηματική κατασυκοφάντηση και η παραποίηση των γεγονότων δεν συνιστούν δημοσιογραφική κριτική, αλλά ποινικά κολάσιμες πράξεις.
Υπάρχει, όμως, και μια πλευρά αυτής της υπόθεσης πολύ πιο προσωπική.
Πολλοί πιστεύουν ότι εμείς οι πολιτικοί ζούμε μόνο για τις κάλπες και τη δημόσια εικόνα μας. Οι πολιτικοί δεν έχουμε μόνο ποσοστά και ψηφοφόρους. Η ζωή μας δεν είναι μόνο η δημόσια εικόνα μας. Υπάρχει και μια οικογένεια. Υπάρχουν παιδιά που ακούν, διαβάζουν, στενοχωριούνται και αναγκάζονται να σηκώνουν βάρη που ποτέ δεν επέλεξαν.
Δεν επιδίωξα εκδίκηση και δεν πανηγυρίζω.
Στα παιδιά μου χρωστούσα αυτή την απόφαση. Στα παιδιά μου, που είναι και οι αυστηρότεροι κριτές μου.
Όχι ως τρόπαιο. Ως αποκατάσταση της αλήθειας.
