Τα νέα γαλλικά drones θα αναλάβουν επιτήρηση, αναγνώριση και «στοχοποίηση» των τουρκικών UAV που συνεχίζουν τις παραβιάσεις
Ηδη, η δωρεά του Κοινωφελούς Ιδρύματος του Αθανάσιου Λασκαρίδη, ο οποίος δώρισε στις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις δύο πλήρη προηγμένα συστήματα μη επανδρωμένων αεροχημάτων (UAV) τύπου V-BAT, ήτοι συνολικά 4 drones κάθετης απο/προσγείωσης, κάλυψε άμεσα την ανάγκη για drones «Κατηγορίας 2», δηλαδή και το δεύτερο επίπεδο, αυξάνοντας τις δυνατότητες αποτροπής, αλλά και ανοίγοντας τον δρόμο για το επόμενο μεγάλο βήμα.
Οικοδομώντας μέρα με τη μέρα τις υποδομές της «Ασπίδας του Αχιλλέα», την εγχώρια παραγωγή σε μη επανδρωμένα αεροχήματα «Κατηγορίας 1» (drones), παράλληλα με την ενσωμάτωση στις Ενοπλες Δυνάμεις των συστημάτων V-BAT, έρχεται να κλειδώσει, κατά πληροφορίες, στα τέλη του Σεπτέμβρη το γαλλικό σύστημα UAV Patroller «Κατηγορίας 3», το οποίο αναμένεται να συνδράμει με επιτήρηση και συλλογή πληροφοριών τον Στρατό Ξηράς.
Σύμφωνα με στρατιωτικές πηγές, η έλευση των δύο γαλλικών συστημάτων UAV Patroller (4 αεροσκάφη στο σύνολο) δημιουργεί μια «πολυστρωματική κάλυψη» αφενός λόγω των αισθητήρων του και αφετέρου της μεγάλης διάρκειας και εμβέλειας στις πτήσεις του. Σε περίπτωση μάλιστα που τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, κόστους 53 εκατ. ευρώ, τοποθετηθούν αναλογικά ως προς την κάλυψη της επικράτειας (για παράδειγμα, ένα στα βόρεια και ένα στα νότια της χώρας αντίστοιχα), τότε οι δυνατότητες για αποστολές συλλογής Πληροφοριών, Επιτήρησης και Αναγνώρισης (ISR) θα λειτουργήσουν πολλαπλασιαστικά.
Ταυτόχρονα, όμως, αναμένεται να λειτουργήσουν και συνδυαστικά με το ένα ακόμη σύστημα μη επανδρωμένων αεροχημάτων «Κατηγορίας 3» τύπου Heron, αλλά και από κοινού με 10 ακόμη συστήματα «Κατηγορίας 2» τύπου V-BAT, για τα οποία άναψε πρόσφατα το πράσινο φως το ΚΥΣΕΑ, μεταβάλλοντας άρδην τα σημερινά δεδομένα κατόπτευσης για τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις.
15 ώρες αυτονομία
Σημειωτέον ότι σε εξέλιξη βρίσκεται η διαδικασία εκπαίδευσης των στελεχών και μελλοντικών χειριστών των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, καθώς πρόκειται για ένα πολύ δυναμικό σύστημα μη επανδρωμένων αεροχημάτων, με άνοιγμα πτερύγων 18 μέτρα, μέγιστο βάρος απογείωσης 1.050 κιλά, ωφέλιμο φορτίο έως 250 κιλά, αυτονομία που ανέρχεται στις 15 ώρες, ενώ σε ύψος φτάνει μέχρι τα 16.000 πόδια.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως το Patroller μπορεί να προσφέρει κάλυψη μιας διευρυμένης περιοχής πληροφοριακής ευθύνης με 2-3 πτήσεις μόνο στη διάρκεια ενός 24ώρου, με δεδομένο ότι η εμβέλειά του αγγίζει τα 180-200 χιλιόμετρα σε οπτική επαφή (LOS) και έως τα 1.000 χιλιόμετρα με δορυφορική ζεύξη. Αλλωστε, σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρεία, τη Safran, το σύστημα μη επανδρωμένων Patroller προορίζεται για αποστολές συλλογής πληροφοριών, επιτήρησης και στοχοποίησης (ISTAR) τόσο σε επιχειρήσεις εκτός επικράτειας όσο και σε αποστολές εσωτερικής ασφάλειας και θαλάσσιας επιτήρησης χάρη στα τρία στρατηγικά του πλεονεκτήματα.
Συγκεκριμένα, το σύστημα Patroller διαθέτει: προηγμένο σύστημα ηλεκτροπτικών αισθητήρων υψηλής απόδοσης, ενώ παρουσιάζει και χαμηλό κόστος ανά ώρα πτήσης χάρη στον απλό βενζινοκινητήρα του. Εξάλλου, έχει επίσημη πιστοποίηση κατά τα πρότυπα αξιοπλοΐας του ΝΑΤΟ, στοιχείο που αποκτά ιδιαίτερη υπεραξία σε περιοχές με έντονη εναέρια κυκλοφορία, όπως τουριστικές και παραθεριστικές ζώνες ή νησιωτικές περιοχές.
Drones, όπως σφαίρες
Δεν είναι όμως μόνο οι πολλαπλές δυνατότητες του Patroller, αλλά και η ποιότητα της πληροφορίας που παράγει, ιδίως στη διαμόρφωση με φορτίο COMINT, ώστε να εντοπίζει ραδιοεκπομπές ή με ραντάρ συνθετικού διαφράγματος (SAR), το οποίο αποδίδει εικόνα εδάφους υψηλής ανάλυσης ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών και φωτισμού.
Την ίδια στιγμή, στα επόμενα σχέδια του Πενταγώνου εντάσσονται τόσο η μαζική παραγωγή μη επανδρωμένων αεροχημάτων «Κατηγορίας 1» ανά την ελληνική επικράτεια (διαθέσιμα στους μεγάλους σχηματισμούς) όσο και η δυνατότητα δημιουργίας ελληνικών οπλισμένων drones, αξιοποιώντας -έστω και εν έτει 2026- τα διδάγματα του Ναγκόρνο Καραμπάχ στη σύγκρουση Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν.
Απαιτείται, λοιπόν, η μεγάλη μαζική παραγωγή», σημείωσε σχετικά ο κ. Δένδιας, συμπληρώνοντας πως «έχει γίνει κατανοητό το συμπέρασμα από τους τρεις τελευταίους πολέμους, τους οποίους ίσως δεν είχαμε παρατηρήσει αρκετά στον καιρό που έπρεπε», είπε αναφερόμενος στον πρώτο πόλεμο που χρησιμοποιήθηκαν, στο Ναγκόρνο Καραμπάχ το 2020, όπως και στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022 και τελικά στον πόλεμο στο Ιράν.
Μετά το Ιράν, οι PULS
Εξάλλου, στο Πεντάγωνο έχουν εξάγει ήδη κρίσιμα συμπεράσματα από την εξελισσόμενη σύγκρουση των ΗΠΑ με το Ιράν, στην οποία διαφάνηκε όχι μόνο η δεσπόζουσα δυναμική που δημιουργεί μαζική χρήση drones και anti-drones, αλλά και η ανάγκη συνδυασμού αυτών με παραδοσιακές τακτικές άμυνας, όπως η αεράμυνα. Συγκεκριμένα, η κρισιμότητα της χρήσης αντιπυραυλικών συστημάτων, όπως και συστημάτων αεράμυνας, αναδείχθηκε μοιραία από την πραγματικότητα και των δύο αμερικανικών επιχειρήσεων στην Τεχεράνη, με δεδομένη την περίμετρο που επέλεξαν οι Ιρανοί για να εκτοξεύσουν πυραύλους και μη επανδρωμένα ως αντίποινα.
Ταυτόχρονα, όμως, η απόλυτη ευστοχία των ελληνικών πληρωμάτων στη χρήση των Patriot, αλλά και τα ισχυρά αντανακλαστικά της Αθήνας με την αποστολή της φρεγάτας «Κίμων» και ζεύγους μαχητικών F-16 στην Κύπρο εμφάνισαν για πρώτη φορά -έπειτα από χρόνια- ένα επιχειρησιακό πλεονέκτημα για τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις τόσο σε επίπεδο υψηλής στρατηγικής όσο και στο τακτικό επίπεδο που δεν είχε διαφανεί στην περιφερειακή του διάσταση.
Υπό αυτό το πρίσμα, όπως εκτιμούν στρατιωτικοί αναλυτές, προκλήθηκαν κινήσεις αντιπερισπασμού, όπως νέα τριμερή σχήματα συνεργασίας που αναδύθηκαν εσχάτως στην ευρύτερη περιοχή. Σε αυτή την οπτική εντάσσεται κατά ορισμένους και η πρόσφατη τριμερής συμφωνία Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν, η οποία έβαλε ανοιχτά στο κάδρο της Αγκυρας μια μουσουλμανική χώρα με άμεση ωφέλεια από την παρουσία ελληνικών δυνάμεων στο έδαφός της, όπως στην περίπτωση της Σαουδικής Αραβίας.
Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα των τριμερών σχημάτων συνεργασίας θα δοκιμαστεί τόσο στο πεδίο όσο και σε βάθος χρόνου, παράμετρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί όταν η Αθήνα επέλεξε να κινηθεί ακαριαία και με αυτοπεποίθηση αντί να αναλωθεί σε γραφειοκρατικού τύπου συμφωνίες. Πάντως, η συζήτηση περί συμμετοχής της Σαουδικής Αραβίας στην αναβάθμιση του συστήματος των ελληνικών Patriot είχε από καιρό εκκινήσει, ιδίως όταν η ευστοχία τους δοκιμάστηκε πολλές φορές, αλλά κατέληγε πάντα σε θετικό αποτέλεσμα και απέναντι σε διαφορετικούς δρώντες.
Παρά την εξωστρεφή στρατηγική της Αθήνας, στο Πεντάγωνο είχε παράλληλα γίνει από νωρίς αντιληπτό -και πριν από τα γεγονότα του Ιράν- πως πέρα από την αμυντική θωράκιση της Ελλάδας και της Κύπρου, η εκτεταμένη χρήση των μη επανδρωμένων αεροσκαφών στα πεδία των μαχών απαιτούσε ένα σύγχρονο επιθετικό όπλο, ικανό να μπορεί να προσβάλλει τους φορείς εκτόξευσης drones και πυραύλων αφενός με στρατηγικό βάθος και αφετέρου σε άμεσο χρόνο. Στη νέα αυτή συνθήκη, η απάντηση είχε δοθεί έγκαιρα στις γραμμές του νέου εξοπλιστικού προγράμματος μέσα από τους πυραύλους εδάφους – εδάφους PULS.
Σύμφωνα με πληροφορίες, σε 18 μήνες από σήμερα αναμένεται η παραλαβή από τις ελληνικές Ενοπλές Δυνάμεις του ισραηλινού συστήματος Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων (Precise & Universal Launching System) PULS, αφού στο τρέχον εξοπλιστικό πρόγραμμα των Ενόπλων Δυνάμεων έχουν προβλεφθεί:
- • 36 οχήματα ΠΕΠ
- • 6 οχήματα Κέντρα Διεύθυνσης Πυρός (ΚΔΠ) πυροβολαρχίας
- • 2 οχήματα ΚΔΠ μοίρας
- • 36 οχήματα μεταφοράς πυρομαχικών
- • 288 πύραυλοι βεληνεκούς 35 χλμ. (Accular, διαμετρήματος 122 mm)
- • 320 πύραυλοι βεληνεκούς 150 χλμ. (EXTRA, διαμετρήματος 306 mm)
- • 120 πύραυλοι βεληνεκούς 300 χλμ. (Predator Hawk, διαμετρήματος 370 mm)
- • 108 περιφερόμενα πυρομαχικά (SkyStriker, εμβέλεια 100+ χλμ.)
- • 324 εκπαιδευτικοί πύραυλοι
Σε 35 μήνες
Ακολουθώντας πιστά το χρονοδιάγραμμα και παράλληλα με τις δομικές αλλαγές στις Ενοπλες Δυνάμεις, πληροφορίες θέλουν την «Ασπίδα του Αχιλλέα» να λαμβάνει συνολικά σάρκα και οστά σε 35 μήνες από σήμερα, προσφέροντας υπερσύγχρονες δυνατότητες αμυντικής θωράκισης της χώρας σε πέντε διαφορετικά επίπεδα παράλληλα.
Ηδη, στο επίπεδο της αμυντικής θωράκισης στη θάλασσα η προμήθεια τεσσάρων μη επανδρωμένων αεροχημάτων Schiebel Camcopter S-100 από το Πολεμικό Ναυτικό εκτιμάται, κατά πληροφορίες, ότι θα συνδυαστεί με τη «μεγάλη εικόνα» που θα παρέχει η κάλυψη με μη επανδρωμένα αεροχήματα και των τριών κατηγοριών, παρέχοντας αδιάλειπτα πληροφορίες προς τα Κέντρα Επιχειρήσεων.
Πολύ περισσότερο όταν το σύστημα μη επανδρωμένων Camcopter S-100 έχει δυνατότητα προσγείωσης σε πολεμικά πλοία, γι’ αυτό και αναμένεται να χρησιμοποιηθεί στις φρεγάτες FDI του Πολεμικού Ναυτικού, έχοντας περάσει επιτυχώς τη φάση των πρώτων δοκιμών.
Οι ποσοτικοί στόχοι
Θέτοντας πάντως ψηλά τον πήχη κατά τη θεμελίωση του εργοστασίου παραγωγής drones και anti-drones συστημάτων στη Μαλακάσα, ο υπουργός Εθνικής Αμυνας περιέγραψε ως στρατηγικούς στόχους:
- Την αύξηση της ετήσιας παραγωγής drones κλάσης Ι σε τουλάχιστον 10.000 από 4.000 που είναι σήμερα.
- Την ετήσια παραγωγή τουλάχιστον 300 drones κλάσης ΙΙ.
- Οπως και την παραγωγή 300 οχημάτων εδάφους και 300 anti-drones.
Ετσι, δημιουργούνται παράλληλα δυνατότητες έρευνας και ανάπτυξης σκαφών επιφανείας και υποβρύχιων σκαφών.
