Η Διοικητική Γύμνια της Παράστασης Κολιάδη

Καταλαβαίνω απόλυτα την ανάγκη που έχουμε όλοι μας να βλέπουμε τη Ρόδο να πρωταγωνιστεί και να διεκδικεί αυτά που της αξίζουν. Όμως έχει έρθει η ώρα να μιλήσει η αλήθεια.

Δεν μπορώ να επιτρέψω σε κανέναν να χρησιμοποιεί τον τοπικό πατριωτισμό για να χειραγωγεί την κρίση των πολιτών. Η περηφάνια για τον τόπο μας δεν μπορεί να λειτουργεί ως προπέτασμα καπνού για να κρύβονται διοικητικές αδυναμίες, διαχειριστικά λάθη και χαμένες ευκαιρίες.

Το πιο θλιβερό είναι ότι, για ακόμη μία φορά, η δημόσια συζήτηση εγκλωβίστηκε στα μικρόφωνα και στις εντυπώσεις, την ώρα που η Ρόδος περιμένει έργα, χρηματοδοτήσεις και λύσεις στα πραγματικά της προβλήματα.

Οι Ροδίτες απαιτούν σοβαρότητα, υπευθυνότητα και αποτέλεσμα. Δεν έχουν ανάγκη από έναν δήμαρχο που εμφανίζεται να εκλιπαρεί για λίγα λεπτά δημοσιότητας. Το αν κάποιος μίλησε λίγα λεπτά περισσότερο ή λιγότερο σε μια εκδήλωση δεν αλλάζει την καθημερινότητα κανενός συμπολίτη μας. Είναι προσβολή να αντιμετωπίζονται οι πολίτες σαν κοινό σε θεατρική παράσταση, μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί ένας πληγωμένος εγωισμός.

Ήρθε η ώρα, κ. Κολιάδη, να σταματήσεις να κρύβεσαι πίσω από τεχνητές επικοινωνιακές συγκρούσεις και να λογοδοτήσεις για τη διοίκηση του Δήμου.

Η Ρόδος εκτίθεται όταν ο δήμαρχός της εμφανίζεται απροετοίμαστος σε επίσημες εκδηλώσεις, αγνοώντας προφανώς ότι τέτοιου είδους οργανωτικές λεπτομέρειες διευθετούνται εκ των προτέρων από το Αυτοτελές Τμήμα Δημάρχου. Είναι επικίνδυνο να ρισκάρεις λεπτές θεσμικές ισορροπίες και να δημιουργείς εντάσεις, μόνο και μόνο για να παριστάνεις τον χάρτινο ήρωα που μάχεται εναντίον φανταστικών εχθρών.

Αντί να κατασκευάζεις αντιπάλους, απάντησε γιατί η διοίκησή σου παρουσιάζει διαρκώς καθυστερήσεις, ελλείψεις προετοιμασίας και απώλειες πόρων.

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και δεν κρύβεται πίσω από επικοινωνιακή φασαρία.

Χάθηκαν σημαντικές χρηματοδοτήσεις για το αγροτικό οδικό δίκτυο εξαιτίας ανεπαρκώς προετοιμασμένων και ανώριμων φακέλων, την ώρα που οι αγρότες μας κινούνται σε διαλυμένους δρόμους.

Κρίσιμα αναπτυξιακά έργα και συμπράξεις καθυστέρησαν, ακυρώθηκαν ή οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο, στερώντας από τη Ρόδο αναγκαίες υποδομές.

Σημαντικά ζητήματα που αφορούν τις παραλίες ή τα εμβληματικά ακίνητα του νησιού παραμένουν χωρίς ολοκληρωμένη στρατηγική διεκδίκησης, την ώρα που άλλοι δήμοι προχωρούν με σχέδιο, συνεργασίες και τεκμηριωμένες προτάσεις.

Όταν εμφανίζεσαι στα Υπουργεία με γενικόλογες τοποθετήσεις αντί για έτοιμους, τεχνικά θωρακισμένους φακέλους, το κόστος το πληρώνουν οι πολίτες.

Ιδιαίτερη αντίφαση αποτελεί το γεγονός ότι γίνεται επίκληση της δημοκρατίας από μια δημοτική αρχή η οποία έχει μετατρέψει το Δημοτικό Συμβούλιο της Ρόδου σε αρένα αυταρχισμού. Είναι τουλάχιστον προκλητικό να παριστάνεις το θύμα, όταν υπό τη δική σου δημαρχία ζούμε το πρωτοφανές θέατρο των διακοπών, των ενορχηστρωμένων κλειστών μικροφώνων και των προσβλητικών επιθέσεων απέναντι στην αντιπολίτευση.

Στη δική μου διαδρομή στα κοινά συγκρούστηκα πολλές φορές με πολιτικούς αντιπάλους. Ποτέ όμως δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν το δικαίωμά μου να εκφράζω ελεύθερα τις απόψεις μου και να ασκώ τον θεσμικό μου ρόλο, γιατί ο διάλογος γινόταν πάντα με όρους σοβαρότητας.

Ο βαθύτατα αδικημένος, τελικά, είναι ο ίδιος ο Ροδίτης. Πληρώνει το μάρμαρο με χαμένες ευκαιρίες, με καθυστερημένα έργα, με πόρους που κατευθύνονται σε δήμους που δουλεύουν πιο μεθοδικά και με μια καθημερινότητα που υποβαθμίζεται διαρκώς.

Στο τέλος της ημέρας, η ιστορία δεν θα θυμάται ποιος κράτησε ένα μικρόφωνο ούτε ποιος δημιούργησε τον μεγαλύτερο θόρυβο. Το τελευταίο καταφύγιο μιας αποτυχημένης διοίκησης είναι πάντα ο θόρυβος. Η ιστορία όμως θα γράψει με μελανά γράμματα ποιος είχε την ευθύνη να οδηγήσει τη Ρόδο μπροστά και απέτυχε να αξιοποιήσει τις μεγάλες ευκαιρίες που είχε στα χέρια του.

Και το ερώτημα θα παραμένει αμείλικτο.

Πόσα ακόμη θα χάσει η Ρόδος για να σωθεί πολιτικά ο δήμαρχός της;