Κύριε Βαγιανέ, σας ευχαριστώ πραγματικά.
Στη σημερινή σας συνέντευξη αφιερώσατε αρκετό χρόνο και στο πρόσωπό μου. Με κατηγορήσατε ότι σχολιάζω τα πάντα για να βρίσκομαι στην πολιτική επικαιρότητα και να κερδίζω πολιτικούς πόντους.
Ομολογώ ότι μου προκάλεσε εντύπωση.
Την ώρα που η ΔΕΥΑΡ βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα από τα σοβαρότερα περιβαλλοντικά και διοικητικά ζητήματα των τελευταίων ετών, εσείς επιλέξατε να αφιερώσετε πολύτιμο χρόνο για να ασχοληθείτε με τον… Τηλέμαχο Καμπούρη.
Και ξέρετε κάτι;
Αν το να ζητά κανείς διαφάνεια για ένα έργο 46,6 εκατομμυρίων ευρώ, να ρωτά γιατί ένα πρόβλημα που γνωρίζατε από το 2024 βαφτίστηκε «κατεπείγον» το 2026, να αναρωτιέται γιατί επιλέχθηκε διαδικασία διαπραγμάτευσης αντί για ανοιχτό διαγωνισμό και να ανησυχεί όταν ο ίδιος ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΡ παραδέχεται ότι η εγκατάσταση δεν επαρκεί πλέον για την πλήρη επεξεργασία των λυμάτων, θεωρείται προσπάθεια για πολιτικούς πόντους…
…τότε, πράγματι, δηλώνω ένοχος.
Υπάρχει όμως μία ουσιώδης διαφορά μεταξύ μας.
Εγώ σχολιάζω επειδή υπάρχουν γεγονότα.
Εσείς σχολιάζετε εμένα για να μη συζητάμε για τα γεγονότα.
Είναι κατανοητό ότι σχολιάζετε εμένα. Είναι ένας τρόπος διαφυγής σας από μια πραγματικότητα που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας: Την ώρα που δηλώνατε υπερήφανος για την υποδειγματική λειτουργία του Βιολογικού, έβλεπε το φως της δημοσιότητας το αποτέλεσμα των χημικών αναλύσεων στη θαλάσσια περιοχή του Βιολογικού! Ειλικρινά, δεν θα ηθελα με τίποτα να είμαι στη θέση σας.
Σήμερα παραδεχθήκατε ότι το πρόβλημα ήταν γνωστό εδώ και χρόνια.
Άρα δεν ήταν ούτε ξαφνικό ούτε απρόβλεπτο.
Ήταν γνωστό.
Κι όμως, φτάσαμε να μιλάμε για μια εγκατάσταση που δεν επαρκεί, για περιβαλλοντική επιβάρυνση, για ποινικές εμπλοκές και για μια διαδικασία-εξπρές σε ένα έργο δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία που δεν πρέπει να χαθεί μέσα στις προσωπικές επιθέσεις και στις επικοινωνιακές αντιπαραθέσεις.
Δεν συζητάμε για μια απλή πολιτική διαφωνία. Συζητάμε για λύματα, για μια εγκατάσταση που, σύμφωνα με όσα έχουν δημοσίως αναφερθεί, δεν επαρκεί πλέον να διαχειριστεί το σύνολο των εισροών, για ένα ζήτημα που αγγίζει το θαλάσσιο περιβάλλον, τη δημόσια υγεία, τον τουρισμό και την εικόνα της Ρόδου.
Αυτό είναι ένα πραγματικό και σοβαρό ζήτημα. Δεν πρέπει να συνηθίσουμε την ιδέα ότι τέτοια περιστατικά αντιμετωπίζονται ως κάτι φυσιολογικό ή ότι περνούν στη λήθη επειδή η δημόσια συζήτηση μεταφέρεται σε προσωπικές αντιπαραθέσεις. Οι πολίτες αξίζουν πλήρη ενημέρωση, διαφάνεια και ουσιαστικές απαντήσεις.
Αντί λοιπόν να αναρωτηθείτε γιατί φτάσαμε ως εδώ, προτιμήσατε να αναρωτηθείτε γιατί μιλάει η αντιπολίτευση.
Ειλικρινά, αυτό είναι το πιο ανησυχητικό.
Μου έκανε επίσης εντύπωση ότι, όπως σχεδόν πάντα, για όλα φταίνε οι άλλοι.
Οι προηγούμενοι.
Οι υπηρεσίες.
Οι εταιρείες.
Οι δημοσιογράφοι.
Η αντιπολίτευση.
Οι «Κασσάνδρες», στην καλύτερη δε ο κακός σας εαυτός.
Μόνο η διοίκηση της ΔΕΥΑΡ φαίνεται να έχει αποκτήσει… ακαταδίωκτο ευθυνών.
Και επειδή μας προτρέψατε να βάζουμε τις μελέτες στο ChatGPT, θα ακολουθήσω τη συμβουλή σας.
Όχι όμως για να μου εξηγήσει τις τεχνικές προδιαγραφές.
Θα του κάνω μια πολύ απλή ερώτηση:
«Πώς ονομάζεται όταν μια διοίκηση γνωρίζει ένα πρόβλημα από το 2024, αναθέτει μελέτη το 2025 και το 2026 επικαλείται κατεπείγουσα ανάγκη;»
Δεν ξέρω αν θα σας αρέσει η απάντηση.
Ξέρω όμως ότι δεν θα αλλάξει τα γεγονότα.
Και κάτι τελευταίο, κύριε Βαγιανέ.
Δεν πρόκειται να σας ακολουθήσω σε μια ατέρμονη προσωπική αντιπαράθεση.
Αυτή θα είναι η μοναδική μου απάντηση στις προσωπικές σας αναφορές.
Αφήστε, λοιπόν, εμένα στην άκρη.
Αφήστε τις συνεντεύξεις μου, τις αναρτήσεις μου και τις δημόσιες παρεμβάσεις μου.
Τον χρόνο που αφιερώνετε για να με παρακολουθείτε και να μου απαντάτε, αξιοποιήστε τον εκεί όπου πραγματικά χρειάζεται: στα προβλήματα της ΔΕΥΑΡ.
Στην πρόληψη αντί της εκ των υστέρων δικαιολόγησης.
Στον σχεδιασμό αντί της επικοινωνίας.
Στη διαχείριση αντί της αντιπαράθεσης.
Γιατί οι υποδομές δεν βελτιώνονται με προσωπικές επιθέσεις προς την αντιπολίτευση.
Βελτιώνονται με διοίκηση, σχέδιο, διαφάνεια και ανάληψη ευθύνης.
Γιατί οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται ποιος κέρδισε μια τηλεοπτική ή ραδιοφωνική αντιπαράθεση.
Ενδιαφέρονται να λειτουργεί σωστά ο βιολογικός.
Να προστατεύεται το περιβάλλον.
Να υπάρχει διαφάνεια στη διαχείριση δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Και να λογοδοτούν όσοι διοικούν.
Οι πολιτικοί πόντοι κερδίζονται με έργο.
Οι πολιτικές ευθύνες, όμως, δεν εξαφανίζονται με συνεντεύξεις ούτε με προσωπικές επιθέσεις.
Και, τελικά, όση συζήτηση κι αν γίνει για τον Τηλέμαχο Καμπούρη, ένα γεγονός δεν αλλάζει:
Σήμερα παραδεχθήκατε ότι το πρόβλημα ήταν γνωστό από το 2024.
Άρα δεν ήταν ούτε αιφνίδιο ούτε απρόβλεπτο.
Και όταν ένα πρόβλημα είναι γνωστό εδώ και δύο χρόνια, δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί έκτακτο το 2026.
Αυτό είναι το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο.
Και αυτό είναι το ερώτημα που ενδιαφέρει πραγματικά τους πολίτες.
