«Τον φόβο του θανάτου τον έχω από παιδί», αποκάλυψε ακόμα ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης
Ο ταλαντούχος καλλιτέχνης ήταν καλεσμένος την Παρασκευή (09.10.2026) καλεσμένος στην εκπομπή «Το πρωινό» και μίλησε για όλα στον Γιώργος Λιάγκα. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης παραδέχτηκε ότι δεν έχει απωθημένα και ότι η «πετριά» του είναι να δημιουργεί έργα και παραστάσεις.
«Τη φάτσα μου δεν τη βλέπατε για πάρα πολλά χρόνια και επιβιώσατε, έτσι; Ζήσατε και χωρίς αυτή για πολλά χρόνια. Τηλεοπτικά ιδίως από το 2007 μέχρι το 2023 δεν είχα παίξει πουθενά», είπε αρχικά ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης και αναφέρθηκε στην τηλεοπτική του επιστροφή τα τελευταία χρόνια με τις σειρές «Ο γιατρός» και «Ο δικαστής»
«Το ένα έκανε επιτυχία (σ.σ. η σειρά “Ο γιατρός”) για να πούμε την αλήθεια, για να είμαστε τίμιοι. Θέλω να είμαστε τίμιοι. Το δεύτερο όχι και μη μιλήσουμε γι’ αυτό εδώ μέσα σε αυτό το κανάλι. Εντάξει; Λοιπόν, από κει και πέρα, στο σπίτι του κρεμασμένου. Αλλά όχι, τα χάρηκα και τα δύο σε κάθε περίπτωση πολύ. Κοίτα, κάνω κάθε φορά έχω την ευτυχία, βρίσκομαι στην καλή, ευτυχισμένη θέση να κάνω κάθε φορά αυτό που με ευχαριστεί. Αυτό που περισσότερο από όλα με ευχαριστεί έτσι κι αλλιώς είναι το να φτιάχνω κάτι εξ ολοκλήρου», είπε χαρακτηριστικά.
«Αυτό που με ευχαριστεί πάρα πολύ είναι να σκηνοθετώ παραστάσεις. Εδώ και πολλά χρόνια δηλαδή. Το ξέρουν και οι παραγωγοί μου, το ξέρουν, γιατί είναι μια πολύ ωραία διαδικασία για μένα που μου ταιριάζει και μου αρέσει. Μου αρέσει να εμπνέεις τους ανθρώπους να, να παίξουν, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι το να πεις μια ιστορία ολόκληρη», εξομολογήθηκε στη συνέχεια και αναφέρθηκε στις 4 παραστάσεις που σκηνοθετεί φέτος τον χειμώνα.
«Βιοπορίζομαι από τη δουλειά μου. Αλλά βγαίνω. Εμένα αυτή είναι η ματαιοδοξία μου. Αυτή είναι η πετριά μου του δημιουργού, του ανθρώπου που φτιάχνει κάτι. Μ’ αρέσει πάρα πολύ να διηγούμαι ιστορίες», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας: «Λοιπόν, μ’ αρέσει, μ’ αρέσει πάρα πολύ να φτιάχνω κόσμους. Δηλαδή τώρα για αυτές τις τέσσερις παραστάσεις που κάνω φέτος, που θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το Δεκέμβριο, δουλεύω από τον Μάρτιο».
Για τον χρόνο που περνάει ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης εξομολογήθηκε: «Δεν καταλαβαίνεις τον χρόνο που περνάει. Υπάρχει ένας πολύ ωραίος στίχος του Ρίτσου, νομίζω είναι στη Σονάτα που λέει «Δεν με πειράζει που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Με πειράζει που δεν άσπρισε η καρδιά μου». Δηλαδή οι άνθρωποι με έναν τρόπο δεν αλλάζουμε μέσα μας, αλλά αυτό που βλέπουμε στον καθρέφτη και αυτό που βλέπουν οι άλλοι σε εμάς σιγά σιγά μετακινείται».
«Τον φόβο του θανάτου τον έχω από παιδί και είναι πιθανότατα και ο λόγος για τον οποίο κάνω τα πράγματα που κάνω. Ο φόβος του θανάτου. Αρρωστοφοβία δεν έχω. Ατμίζω. Μην το κάνετε. Μην ατμίζετε και μην πίνετε. Σας το λέω εγώ που ατμίζω ακόμα και κάποτε έπινα. Τώρα δεν πίνω. Πίνω πολύ λίγο. Πίνω λίγο κρασί. Αλλά γενικά προσέχω πολύ την υγεία μου και όσο περνάνε τα χρόνια όλο και περισσότερο. Προσέχω τη διατροφή μου, τα κάνω όλα αυτά, αλλά όχι με τρέλα, όχι με υστερία. Αυτή τη στιγμή λοιπόν, σε αυτή τη φυσική κατάσταση και σε αυτή την ψυχική κατάσταση, μπορώ να σου πω ότι ποτέ δεν ήμουν καλύτερα», είπε ακόμα.
Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης παραδέχτηκε: «Θα ήθελα να έφτιαχνα μια σειρά. Θα μ’ άρεσε πάρα πολύ. Τους συναδέλφους μου, ας πούμε, τον Χριστόφορο, τον Καπουτζίδη, τους θαυμάζω και τους ζηλεύω ότι παίρνουν. Έχει πάρα πολλή μοναξιά αυτό, έτσι; Πάρα πολύ κόπο. Το να ξεκινήσεις από το μηδέν, από μια λευκή κόλλα, έναν λευκό καμβά και να φτιάξεις κάτι από το μηδέν».
«Δεν έχω κανένα απωθημένο. Νομίζω ότι και σήμερα, ας πούμε, να πέθαινα φεύγοντας από σένα, θα μπορούσα να πω ότι έχω ζήσει μια πολύ ωραία ζωή. Λοιπόν, νομίζω ότι μεγαλώνοντας γίνεται ακόμα καλύτερη, με την έννοια ότι φεύγουν από τη μέση άγχη που νεότεροι τα έχουμε. Ξέρω ‘γώ, της επιτυχίας, της επιβολής, της κυριαρχίας, του να πετύχεις και να σε αναγνωρίσουν. Και νομίζω ότι δεν συμβαίνει μόνο σε μένα ή σε σένα. Συμβαίνουν σε όλους τους ανθρώπους», σημείωσε στη συνέχεια.
Τέλος, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης για την πολιτική αποκάλυψε: Με ενδιαφέρει πάρα πολύ το τι γίνεται στη χώρα, τι γίνεται στον κόσμο. Γενικώς, τα χάνω. Έχω αρχίσει να τα χάνω και έχω δώσει στον εαυτό μου το δικαίωμα να μη σχηματίζει τόσο εύκολα γνώμη ή να μπορεί να την αλλάζει. Δε σχηματίζω. Απορώ ακόμα. Γι’ αυτό και δεν είμαι και στα κοινωνικά δίκτυα καθόλου ενεργός. Απορώ πάρα πολύ για τους ανθρώπους που σχηματίζουν πολύ εύκολα γνώμη για τα πάντα. Που είναι με αυτή την άποψη ή με την άλλη άποψη. Σαν η ιδεολογική θέση να είναι μια φοβερή ανάγκη τους. Εγώ δεν έχω ανάγκη για ιδεολογική θέση. Έχω ανάγκη να έχω αρχές».
