Τόνισε ότι το νέο διεθνές περιβάλλον επιβάλλει μια διαφορετική προσέγγιση στις διεθνείς σχέσεις, «απαλλαγμένη από τις άκαμπτες διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος»
Ο Κώστας Καραμανλής υποστήριξε ότι η Ελλάδα παραμένει «αναμφίβολα ευθυγραμμισμένη με τη Δύση», σημείωσε όμως ότι «η ίδια η Δύση διέρχεται μια φάση μετασχηματισμού ή ακόμη και διχασμού». Τόνισε ότι το νέο διεθνές περιβάλλον επιβάλλει μια διαφορετική προσέγγιση στις διεθνείς σχέσεις, «απαλλαγμένη από τις άκαμπτες διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος».
Ο ίδιος σημειώνει χαρακτηριστικά: «Το αναδυόμενο πολυπολικό σύστημα επιβάλλει την άσκηση μιας πιο σύνθετης και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, απαλλαγμένης από τις άκαμπτες διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος. Η Ελλάδα είναι αναμφίβολα ευθυγραμμισμένη με τη Δύση, ωστόσο η ίδια η Δύση διέρχεται μια φάση μετασχηματισμού ή ακόμη και διχασμού».
Σε άλλο σημείο τονίζει πως: «Η εφαρμογή δύο μέτρων και δύο σταθμών εκ μέρους της Δύσης υπονομεύει σοβαρά την αξιοπιστία όσων δηλώνουν υπέρμαχοι αξιών και αρχών, ενισχύοντας την υποψία ότι η στήριξη προς την Ουκρανία δεν υπαγορεύεται από αρχές, αλλά από γεωπολιτικές σκοπιμότητες. Συγκεκριμένα, ενώ η Τουρκία προβάλλει αναθεωρητικές αξιώσεις έναντι της Ελλάδας, εξαπολύει διαρκώς απειλές πολέμου, καταφεύγει συχνά στη βία για την προώθηση των φιλοδοξιών της και κατέχει παράνομα τμήμα της Κύπρου, εντούτοις η Άγκυρα εξακολουθεί να θεωρείται πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος από τα περισσότερα άλλα δυτικά κράτη. Και ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καταδικάζεται, επιβάλλονται κυρώσεις και η αμυνόμενη πλευρά λαμβάνει κάθε μορφή στήριξης, τα παράλληλα δεινά της Κύπρου παραμένουν χωρίς αντιμετώπιση. Αυτή η ασυνέπεια υπονομεύει την πολιτική, νομική και ηθική υπεροχή του δυτικού αφηγήματος».
Αιχμές για τη στάση της Δύσης απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο
Στην ομιλία του, ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε εκτενώς και στις διεθνείς εξελίξεις, με ειδική αναφορά στην Τουρκία και την Κύπρο. Μιλώντας για τον πόλεμο στην Ουκρανία, χαρακτήρισε τη ρωσική εισβολή «άδικη και παράνομη», πρόσθεσε όμως ότι «η προγενέστερη στάση της συλλογικής Δύσης δεν ήταν άμοιρη ευθυνών», αναφερόμενος στις προσπάθειες ένταξης της Ουκρανίας στο δυτικό στρατόπεδο.
Στη συνέχεια έθεσε ζήτημα «δύο μέτρων και δύο σταθμών» στη διεθνή πολιτική. Ανέφερε πως «ενώ η Τουρκία προβάλλει αναθεωρητικές αξιώσεις έναντι της Ελλάδας, εξαπολύει διαρκώς απειλές πολέμου, καταφεύγει συχνά στη βία για την προώθηση των φιλοδοξιών της και κατέχει παράνομα τμήμα της Κύπρου, εντούτοις η Άγκυρα εξακολουθεί να θεωρείται πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος από τα περισσότερα άλλα δυτικά κράτη».
Κατά τον ίδιο, η διαφορετική αντιμετώπιση της Ουκρανίας και της Κύπρου δημιουργεί ζήτημα αξιοπιστίας για το δυτικό αφήγημα.
«Και ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καταδικάζεται, επιβάλλονται κυρώσεις και η αμυνόμενη πλευρά λαμβάνει κάθε μορφή στήριξης, τα παράλληλα δεινά της Κύπρου παραμένουν χωρίς αντιμετώπιση», είπε, υποστηρίζοντας ότι «αυτή η ασυνέπεια υπονομεύει την πολιτική, νομική και ηθική υπεροχή του δυτικού αφηγήματος».
«Λιγότερες διαχωριστικές γραμμές και περισσότερη συνεργασία»
Ο κ. Καραμανλής περιέγραψε το σημερινό διεθνές περιβάλλον ως ένα «πολυπολικό» σύστημα, στο οποίο οι ισορροπίες μεταξύ ΗΠΑ, Ευρώπης, Ρωσίας και Κίνας μεταβάλλονται. Όπως υποστήριξε, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει καταφέρει να αναδειχθεί σε σημαντικό παράγοντα στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ενώ το ευρωατλαντικό ρήγμα εμφανίζεται, κατά την εκτίμησή του, «βαθύτερο από ποτέ».
Σε αυτό το περιβάλλον, τάχθηκε υπέρ μιας ελληνικής εξωτερικής πολιτικής που θα αξιοποιεί τις σχέσεις της χώρας με διαφορετικούς διεθνείς εταίρους, χωρίς να περιορίζεται από τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος.
«Μπορεί να ανήκουμε σε διαφορετικά γεωπολιτικά σχήματα και οι ευρύτερες συνθήκες συχνά να μας ξεπερνούν, εντούτοις υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός», ανέφερε για τις σχέσεις Ελλάδας και Κίνας. Και κατέληξε: «Ο σημερινός κόσμος έχει ανάγκη από λιγότερες διαχωριστικές γραμμές και περισσότερη κατανόηση και συνεργασία».
Ο πρώην πρωθυπουργός χαρακτήρισε, τέλος, τη στρατηγική σχέση Ελλάδας και Κίνας που εγκαινιάστηκε πριν από 20 χρόνια «πρωτοποριακή» και υποστήριξε ότι «απέφερε πράγματι αμοιβαία οφέλη και για τις δύο πλευρές», εκτιμώντας ότι η συνεργασία αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο και για συνεργασία με άλλες ασιατικές χώρες.
