Καλές και θεμιτές είναι οι προσωπικές φιλοδοξίες του καθενός, όμως πάνω από όλα πρέπει να βάζουμε τον τόπο μας. Πλέον, έχουμε καταλάβει ξεκάθαρα την τακτική του Δημάρχου, επιδιώκει να πρωταγωνιστεί παντού, ακόμα και μέσα από επιθέσεις στην κεντρική κυβέρνηση. Αυτό από μόνο του δεν είναι (κακό), είναι προφανές ότι ο άνθρωπος σκέφτεται πλέον το επόμενο βήμα του στην κεντρική πολιτική σκηνή. Το κακό, όμως, αρχίζει εκεί που η πόλη και οι ανάγκες της εργαλειοποιούνται για να εξυπηρετήσουν αυτόν τον σκοπό.
Ακόμα και αν ο Δήμαρχος ένιωσε θιγμένος από τη στάση της Υπουργού Πολιτισμού, κ. Μενδώνη, η οποία δεν του έδωσε τον λόγο, οφειλε να επιδείξει ανώτερο πολιτικό πολιτισμό. Αντί γι’ αυτό, επέλεξε να μεταφέρει το σκηνικό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, «σέρνοντας» και τον κόσμο σε μια στείρα αντιπαράθεση.
(Να τονίσουμε ότι δεν υπήρχε πρωτόκολλο και λίστα ομιλητών)
Η μεγάλη εικόνα και τα έργα εκατομμυρίων
Ας δούμε όμως τη μεγάλη εικόνα, μακριά από μικροπολιτικούς εγωισμούς. Τι έργα κάνει τελικά για τη Ρόδο και για τα νησιά μας η Υπουργός κ. Μενδώνη, την οποία ορισμένοι «βρίζουν» έτσι απλά στα social media; Μιλάμε για έργα εκατομμυρίων ευρώ, που δεν έχουν γίνει ΠΟΤΕ στην ιστορία του τόπου – και προκαλώ οποιονδήποτε παλιό αυτοδιοικητικό να με διαψεύσει.
Το οξύμωρο είναι ότι το Υπουργείο μάς υλοποιεί αυτά τα τεράστια έργα την ίδια ακριβώς εποχή που κάποιοι δεν έχουν σταματήσει να το «κράζουν» ασταμάτητα, την ώρα που εμείς, ως δήμος, δεν έχουμε βάλει ούτε μισό ευρώ!
Ακούσαμε μάλιστα ως «επιχείρημα» υποτίμησης ότι αυτά είναι «λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης». Δηλαδή, για να καταλάβουμε, αυτά δεν είναι λεφτά; Εμείς δεν είμαστε Ευρωπαίοι πολίτες; Δεν τα θέλαμε αυτά τα κονδύλια για το νησί μας; Προτιμούσαμε μήπως να χαθούν ή να πάνε σε κάποιον άλλο τόπο, επειδή προέρχονται από το Ταμείο Ανάκαμψης; Πραγματικά, προσπαθώ να καταλάβω τη λογική . Η ουσία είναι μία, μας έφτιαξαν και μας παρέδωσαν έργα που εμείς, εδώ και χρόνια, αφήναμε να ρημάζουν και να πέφτουν κάτω σαν ερείπια.
Ποιοι ψάχνουν «φως» στην αφάνεια
Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, η πολιτική εκμετάλλευση «βγάζει μάτι». Αμέσως έσπευσαν να στηρίξουν τον Δήμαρχο η τοπική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω της κ. Καραγιάννη. Μιλάμε για δυνάμεις που –για να λέμε την αλήθεια έξω από τα δόντια– και οι δύο μαζί δεν αγγίζουν το 10% πλέον. Είδαν, λοιπόν, «φως» για να βγουν από την πολιτική τους αφάνεια και μπήκαν. Αν αυτό δεν είναι κλασικό παράδειγμα πολιτικής εκμετάλλευσης, τότε τι είναι;
Το περίεργο, βέβαια, είναι άλλο. Ψάχνω να βρω μια αντίστοιχη ανακοίνωση στήριξης, με τον ίδιο ζήλο (ή έστω για τα μάτια του κόσμου), προς τις θέσεις του κ. Παπανικόλα, επικεφαλής της παράταξης του ΠΑΣΟΚ στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, και δεν βρίσκω τίποτα. Ψάχνω επίσης να βρω τους ίδιους τους Περιφερειακούς Συμβούλους να στηρίζουν με τέτοιο πάθος θέματα που έρχονται προς συζήτηση στην Περιφέρεια, και πάλι το απόλυτο κενό.
Τελικά, ποιοι φωνάζουν και δημιουργούν θόρυβο; Αυτοί που ψάχνουν απεγνωσμένα λίγο φως μέσα στην πολιτική τους αφάνεια. Και επαναλαμβάνω, αν όλο αυτό δεν είναι μικροπολιτική σκοπιμότητα και εκμετάλλευση εις βάρος του τόπου, τότε οι λέξεις έχουν χάσει τη σημασία τους.
Σε κάθε περίπτωση, το μεγάλο μάθημα και το μήνυμα που πρέπει να κρατήσουμε είναι ένα, ο πολιτισμός πρέπει να ενώνει, όχι να διχάζει.
Δυστυχώς, με όλα όσα έγιναν χθες, εμείς ως τόπος δεν το δείξαμε αυτό. Δεν δείξαμε ότι βάζουμε τον πολιτισμό και το κοινό καλό πάνω από όλα. Και είναι μια αντίφαση που πρέπει να μας προβληματίσει, όταν όλο αυτό το διάστημα ασκείται συνεχώς κριτική στο Υπουργείο Πολιτισμού για πάρα πολλά θέματα, (αλλά εκείνο έχει κάνει τα νησιά μας ένα εργοτάξιο από όλα αυτά που φτιάχνει και δεν ακούει και ένα ευχαριστώ) αλλά όταν η Υπουργός έρχεται εδώ, το μόνο που μας απασχολεί τελικά είναι αν θα πάρουμε τον λόγο. Ας αφήσουμε, λοιπόν, στην άκρη τις εντάσεις και ας επικεντρωθούμε ενωμένοι σε αυτά που πραγματικά έχει ανάγκη η Ρόδος.
