Ελληνικά νησιά που εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός των βασικών τουριστικών ροών παρουσιάζει το γερμανικό Reisereporter, προτείνοντάς τα ως εναλλακτικές επιλογές για ταξιδιώτες που αναζητούν προορισμούς πέρα από την Κρήτη, τη Σαντορίνη, τη Μύκονο και τη Ρόδο.
Το γερμανικό μέσο επισημαίνει ότι η Ελλάδα διαθέτει συνολικά 3.054 νησιά, κατανεμημένα σε διαφορετικά νησιωτικά συμπλέγματα, και στρέφει την προσοχή σε λιγότερο γνωστούς προορισμούς στο Βόρειο και Βορειοανατολικό Αιγαίο, τον Σαρωνικό, το Ιόνιο, τις Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα και τις Βόρειες Σποράδες.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα νησιά του Βόρειου και Βορειοανατολικού Αιγαίου παραμένουν λιγότερο γνωστά σε σχέση με την Κρήτη, τη Ρόδο και την Κω, με αποτέλεσμα ο οργανωμένος τουρισμός να είναι πιο περιορισμένος. Παράλληλα, αρκετοί από τους προορισμούς δεν εξυπηρετούνται από πτήσεις charter και η πρόσβαση πραγματοποιείται κυρίως ακτοπλοϊκώς.
Λήμνος: Το Reisereporter σημειώνει ότι το νησί προσελκύει κυρίως Έλληνες επισκέπτες, ενώ διαθέτει μόνιμο πληθυσμό και παραμένει ζωντανό και εκτός τουριστικής περιόδου. Στη Μύρινα, οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν τη δραστηριότητα των ψαράδων στο λιμάνι, ενώ κατά μήκος της ακτογραμμής υπάρχουν πολλές παραλίες.
Ικαρία: Η αναφορά στο νησί συνδέεται με τον μύθο του Ίκαρου, ενώ γίνεται ιδιαίτερη μνεία στις θερμές πηγές της Ικαρίας και στη μακροζωία των κατοίκων της.
Αμμουλιανή: Το μικρό νησί των περίπου 12 τετραγωνικών χιλιομέτρων κοντά στη Χαλκιδική παρουσιάζεται ως πιο ήσυχη εναλλακτική στα μεγάλα resorts της ηπειρωτικής περιοχής. Η μετάβαση από την Τρυπητή διαρκεί περίπου δέκα λεπτά με το πλοίο, ενώ, λόγω του περιορισμένου αριθμού καταλυμάτων, συνιστάται έγκαιρη κράτηση.
Σάμος: Στο δημοσίευμα αναδεικνύονται τόσο τα πολιτιστικά στοιχεία του νησιού, με αναφορά στον Πυθαγόρα, όσο και το φυσικό τοπίο, οι παραλίες και οι όρμοι. Μεταξύ των σημείων ενδιαφέροντος περιλαμβάνονται οι καταρράκτες Ποτάμι και οι παραλίες Potami, Livadaki, Kerveli και Tsamadou.
Θάσος: Περιγράφεται ως το «πράσινο νησί», με δάση, παραδοσιακά λευκά σπίτια και παραλίες. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην παραλία Σαλιάρα, γνωστή και ως Marble Beach, στο Μοναστήρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και στο ορεινό χωριό Κάστρο.
Σαρωνικός
Τα νησιά του Σαρωνικού παρουσιάζονται ως δημοφιλείς επιλογές για σύντομες αποδράσεις κατοίκων της Αθήνας και της ευρύτερης περιοχής. Μεταξύ Ύδρας, Πόρου, Αίγινας, Σπετσών, Σαλαμίνας και Αγκιστρίου, το Reisereporter ξεχωρίζει ιδιαίτερα τον Πόρο.
Το νησί έχει έκταση περίπου 23 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πληθυσμό περίπου 4.000 κατοίκων. Παρά την εγγύτητά του στην Αθήνα και την Πελοπόννησο, χαρακτηρίζεται από πιο ήρεμους ρυθμούς. Το δημοσίευμα αναφέρεται στα ορεινά τοπία, στα πυκνά πευκοδάση και στο λεμονοδάσος απέναντι από τον Γαλατά.
Ιόνιο: Εναλλακτικές πέρα από την Κέρκυρα
Στο Ιόνιο, το δημοσίευμα αναφέρει ότι, εκτός από την Κέρκυρα, νησιά όπως η Κεφαλονιά, η Ζάκυνθος, η Λευκάδα, η Ιθάκη και οι Παξοί διαθέτουν σημαντικά ιστορικά και φυσικά χαρακτηριστικά. Στη λίστα των λιγότερο γνωστών επιλογών περιλαμβάνονται το Μεγανήσι και το Μαθράκι.
Στο Μεγανήσι κατοικούν λίγο περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι σε τρία χωριά, ενώ μεγάλο μέρος των επισκεπτών φτάνει για ημερήσιες εκδρομές από τη Λευκάδα. Για όσους παραμένουν περισσότερο, το νησί προσφέρει σειρά μικρών όρμων.
Το Μαθράκι βρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα από τη βορειοδυτική ακτή της Κέρκυρας και έχει έκταση περίπου τριών τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το νησί μπορεί να εξερευνηθεί σε τρεις έως τέσσερις ώρες, ενώ κατά μήκος της διαδρομής συναντώνται παραλίες, παλιό λιμάνι, εκκλησία και το κοιμητήριο του οικισμού Άνω Μαθράκι.
Κυκλάδες πέρα από Σαντορίνη και Νάξο
Το Reisereporter υπενθυμίζει ότι οι Κυκλάδες αποτελούνται από 56 μικρότερα και μεγαλύτερα νησιά και προτείνει μια σειρά προορισμών πέρα από τα πλέον γνωστά.
Αντίπαρος: Παρουσιάζεται ως πιο ήσυχη εναλλακτική της Πάρου, με λευκά σπίτια, ανεμόμυλους, πλακόστρωτα σοκάκια και χαρακτηριστική κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική.
Κύθνος: Το δημοσίευμα αναφέρει ότι τον Αύγουστο συγκεντρώνει σημαντικό αριθμό, κυρίως Ελλήνων, επισκεπτών, ενώ εκτός υψηλής περιόδου οι παραλίες και οι θερμές πηγές μπορούν να προσεγγιστούν με μεγαλύτερη άνεση. Ξεχωρίζει επίσης η Κολώνα, η στενή λωρίδα άμμου με θάλασσα και στις δύο πλευρές.
Σέριφος: Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη Χώρα, με τα λευκά σπίτια να αναπτύσσονται στην πλαγιά του βουνού, αλλά και στο Λιβάδι και στις περισσότερες από 70 παραλίες του νησιού.
Σίφνος: Παρουσιάζεται ως προορισμός για πεζοπορία και γαστρονομία. Το δημοσίευμα αναφέρεται στον Νικόλαο Τσελεμεντέ και στη γαστρονομική παράδοση που εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στοιχείο της ταυτότητας του νησιού.
Φολέγανδρος: Χαρακτηρίζεται ως λιγότερο γνωστή εναλλακτική της Σαντορίνης, με απόκρημνους βράχους, ήπιους λόφους και τη Χώρα χτισμένη σε απότομη ακτή με θέα στο Αιγαίο.
Κουφονήσια: Πρόκειται ουσιαστικά για τρία νησιά, από τα οποία μόνο το ένα κατοικείται. Το δημοσίευμα αναφέρεται στις εκδρομές προς το Κάτω Κουφονήσι και την Κέρο και στην περισσότερο χαλαρή ατμόσφαιρα που διατηρεί ο προορισμός.
Σχοινούσα: Το μικρό κυκλαδίτικο νησί, με περίπου 250 κατοίκους, παρουσιάζεται ως επιλογή κυρίως για όσους αναζητούν παραλίες, ηρεμία και πεζοπορία, χωρίς έντονη τουριστική δραστηριότητα.
Δωδεκάνησα: Οι επιλογές πέρα από Ρόδο και Κω
Στα Δωδεκάνησα, όπου Ρόδος και Κως συγκεντρώνουν μεγάλο μέρος της τουριστικής κίνησης, το Reisereporter στρέφει την προσοχή σε μικρότερα ή λιγότερο γνωστά νησιά, στα οποία η πρόσβαση γίνεται συχνά μέσω εσωτερικών ακτοπλοϊκών συνδέσεων.
Τήλος: Ξεχωρίζει για τη βλάστηση, τα λουλούδια, τα πουλιά, τους ήπιους λόφους, τα μικρά χωριά και τις λιγότερο πολυσύχναστες παραλίες.
Χάλκη: Στο Εμπορειό σώζονται αρκετές επαύλεις του 19ου αιώνα, κατάλοιπα της περιόδου κατά την οποία το νησί αποτελούσε σημαντικό κέντρο αλιείας και εμπορίου. Στα σημεία ενδιαφέροντος περιλαμβάνονται επίσης τα σοκάκια και το κάστρο πάνω από τα ερείπια του Χωριού.
Κάρπαθος: Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Δωδεκανήσων μετά τη Ρόδο. Το δημοσίευμα αναφέρεται στην πρωτεύουσα Πηγάδια, στους μικρότερους τουριστικούς οικισμούς και στο ορεινό εσωτερικό του νησιού.
Τέλενδος: Το μικρό νησί απέναντι από την Κάλυμνο απέχει περίπου δέκα λεπτά με το καραβάκι και διαθέτει τρεις παραλίες, έξι ταβέρνες και σειρά αρχαιολογικών καταλοίπων.
Λέρος: Το Reisereporter αναφέρεται στους λευκούς οικισμούς, στις σπηλιές, στα μικρά καταλύματα και στις παλιές επαύλεις που συναντά κανείς στους δρόμους του νησιού.
Λειψοί: Με έκταση μόλις 16 τετραγωνικών χιλιομέτρων, το νησί διαθέτει έναν βασικό οικισμό και σειρά παραλιών. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζει η Χοχλακούρα, στην οποία η πρόσβαση προτείνεται κυρίως από τη θάλασσα.
Σύμη: Το δημοσίευμα εστιάζει στον Γιαλό και στα διατηρητέα παστέλ νεοκλασικά κτίριά του. Σημειώνει επίσης την απουσία μεγάλων ξενοδοχειακών συγκροτημάτων και έντονης νυχτερινής ζώνης, καθώς και τη διαδρομή των περίπου 500 σκαλοπατιών προς το Χωριό. Στα αξιοθέατα περιλαμβάνεται ακόμη η Μονή Πανορμίτη του 15ου αιώνα, όπου παρέχεται και δυνατότητα διαμονής.
Κάλυμνος: Το νησί χαρακτηρίζεται από βραχώδες τοπίο, γκρεμούς και σπηλιές, στοιχεία που το έχουν καταστήσει σημαντικό προορισμό για αναρρίχηση. Παράλληλα, γίνεται αναφορά στην παράδοση της σπογγαλιείας και στο γεγονός ότι σημαντικός αριθμός επισκεπτών φτάνει για ημερήσιες εκδρομές από την Κω.
Τη λίστα ολοκληρώνει η Αλόννησος στις Βόρειες Σποράδες. Το νησί παρουσιάζεται ως προορισμός για ταξιδιώτες που ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τη φύση, καθώς το ανάγλυφό του διατρέχεται από ορεινούς όγκους και μεγάλο μέρος του παραμένει μακριά από έντονη τουριστική ανάπτυξη. Στην Αλόννησο κατοικούν περίπου 2.000 άνθρωποι και, σύμφωνα με το γερμανικό δημοσίευμα, ο μαζικός τουρισμός δεν έχει κυριαρχήσει στο νησί. Η πρόσβαση πραγματοποιείται μόνο ακτοπλοϊκώς. Το Reisereporter αναφέρεται επίσης στο Πατητήρι, το οποίο ανοικοδομήθηκε μετά τον σεισμό του 1965. Αν και η σύγχρονη αρχιτεκτονική του χαρακτηρίζεται κυρίως από κατασκευές από σκυρόδεμα, το δημοσίευμα ξεχωρίζει τον κόλπο και το καταπράσινο φυσικό περιβάλλον που τον περιβάλλει.
