Με την ολοκλήρωση της παρουσίας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, μπορεί τα «ήρεμα νερά» στις σχέσεις Αθήνας – Άγκυρας να μην ταράχθηκαν, ωστόσο τα δύσκολα είναι ακόμα μπροστά. Το γεγονός πως η Ελλάδα έχει μπει σε προεκλογική περίοδο το γνωρίζουν στην απέναντι πλευρά και οι σχέσεις μας με τους γείτονες να αναμένεται να δοκιμαστούν από τρία γεγονότα: Την πόντιση της ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο που γίνεται σε συνεννόηση με τη Γαλλία, το νομοσχέδιο για τη «Γαλάζια Πατρίδα», που σύμφωνα με όσα γράφονται στον τουρκικό τύπο θα κυρωθεί από τη Βουλή τους, αλλά και την κατάθεση των προεδρικών διαταγμάτων από την Ελλάδα που καθορίζουν τις χρήσεις των θαλάσσιων πάρκων σε συνέχεια του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού.
Από τη δύσκολη «εξίσωση», ασφαλώς και δεν μπορεί να βγει το δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια ειδικά στα νότια και δυτικά της Κρήτης. Υπενθυμίζεται πως το συγκεκριμένο δικαίωμα μπήκε για πρώτη φορά στο διάβημα της ελληνικής πλευρά στις αρχές Σεπτεμβρίου προς το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών για τα εκτός διεθνούς δικαίου δικά τους θαλάσσια πάρκα.
Κανείς δεν έχει «παρασυρθεί» από τους χαμηλούς τόνους του Ταγίπ Ερντογάν στον ΟΗΕ, αφού τόσο ο ίδιος όσο και άλλοι κορυφαίοι αξιωματούχοι έχουν ξεχάσει εδώ και καιρό τη Διακήρυξη των Αθηνών και ανά τακτά χρονικά διαστήματα προκαλούν ειδικά με το αγαπημένο τους θέμα της αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών.
Υπάρχουν, άλλωστε, δυο ακόμα πολιτικά γεγονότα που περιμένουν στην Άγκυρα για να μελετήσουν τις κινήσεις τους. Πρώτα οι εκλογές στο Ισραήλ στις 27 Οκτωβρίου ευελπιστώντας στην ήττα του Μπέντζαμιν Νετανιάχου με το βλέμμα στραμμένο στους στενούς δεσμούς που υπάρχουν με την Ελλάδα. Θα μπορούσε, μάλιστα, να χαρακτηριστεί εμμονική η επιμονή του Ταγίπ Ερντογάν σε σχέση με τη στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.
Απαρατήρητες δεν περνούν και οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ που θα πραγματοποιηθούν στις 3 Νοεμβρίου. Νεύρα στην Άγκυρα υπάρχουν, καθώς «φως» δεν υπάρχει ούτε στο θέμα της προμήθειας των F-35 που «καίει» τον Τούρκο πρόεδρο. Αν, μάλιστα ο Ντόναλντ Τραμπ χάσει τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων, τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο περίπλοκα.
Χθες, ωστόσο, ο Σεργκέι Λαβρόφ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο της μεταφοράς των τουρκικών S-400 σε άλλη χώρα.
Το ερώτημα είναι ένα: Πόσο θα κλιμακώσει τις αντιδράσεις της η Άγκυρα σε εξελίξεις που θεωρούνται δεδομένες το επόμενο διάστημα. Σε ένα άκρως δυστοπικό περιβάλλον η καχυποψία είναι μεγάλη, αφού η άλλη πλευρά δεν επιθυμεί να μπει σε ένα σαφές θεσμοθετημένο πλαίσιο διαλόγου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η σπουδή της Άγκυρας να προχωρήσει τον Αύγουστο στην ανακήρυξη δυο εθνικών θαλάσσιων πάρκων σε Μεσόγειο και Αιγαίο. Το γεγονός πως σε διεθνή ύδατα δεν μπορεί μια χώρα να ασκήσει κυριαρχία είναι κάτι που δεν απασχολεί τον Τούρκο πρόεδρο.
