Το κράτος βρήκε τον τρόπο να εισπράξει από αυτοκίνητα που ήταν χρόνια σε κώμα. Το πρόβλημα: τώρα ξύπνησαν όλα μαζί — και βγήκαν έξω.
Ξεκίνησε επίσημα. Μήνα-μήνα τέλη κυκλοφορίας — πληρώνεις μόνο για τους μήνες που θες να κυκλοφορείς, και αν δεν θες, κρατάς τα λεφτά σου. Ακούγεται λογικό, ακόμα και δίκαιο. Και για τον πολίτη που δεν έβγαζε το αυτοκίνητό του τον χειμώνα, είναι όντως μια ελάφρυνση. Όμως κανείς δεν φαίνεται να έχει κάνει την αρχική ερώτηση: τι γίνεται όταν εκατοντάδες χιλιάδες οχήματα που έμεναν νεκρά επειδή δεν άξιζε, αποφασίσουν ξαφνικά ότι τώρα «αξίζει»;
Η απάντηση τη βλέπουμε ήδη στους δρόμους: ραγδαία αύξηση κυκλοφορίας από οχήματα που είχαν βγάλει πινακίδες. Δεν μιλάμε για νέα αυτοκίνητα. Μιλάμε για στόλο με μέσο όρο ηλικίας κοντά στα 18 χρόνια.
Τα νούμερα μιλούν μόνα τους
Στην Ελλάδα υπάρχουν περίπου 6,75 εκατομμύρια οχήματα συνολικά. Από αυτά, τέλη κυκλοφορίας πληρώθηκαν για περίπου 5,94 εκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ότι πάνω από 800.000 οχήματα βρίσκονται είτε εκτός κυκλοφορίας, είτε με μη τακτοποιημένες υποχρεώσεις. Και μόνο για το 2026, δηλώθηκαν επίσημα σε ακινησία 208.976 οχήματα.
Μέχρι χθες, τα περισσότερα από αυτά είχαν λόγο να μείνουν εκεί: το κόστος των ετήσιων τελών δεν δικαιολογούσε χρήση μερικών μηνών το χρόνο. Ο ιδιοκτήτης ενός παλιού 2.000κ.εκ. — που πλήρωνε 600 ευρώ ετησίως — τώρα μπορεί να βάλει πινακίδες για τρεις μήνες, να πληρώσει 150 ευρώ και να πάρει το αυτοκίνητο με την πλατιά θωριά στον δρόμο. Το κράτος χαίρεται. Οι υπόλοιποι οδηγοί, λιγότερο.
Πόσα αυτοκίνητα μπορούν να επιστρέψουν
Ακόμα κι αν ένα μικρό ποσοστό από τα 800.000+ εκτός κυκλοφορίας αποφασίσει να ενεργοποιηθεί, τα νούμερα είναι εντυπωσιακά. Ένα 10% σημαίνει 80.000 επιπλέον αυτοκίνητα στους δρόμους. Ένα 20% σημαίνει 160.000. Και αυτά δεν είναι τυχαία αυτοκίνητα — είναι παλιά, συνήθως μεγάλου κυβισμού, με υψηλές εκπομπές ρύπων, χωρίς πρόσφατο ΚΤΕΟ και συχνά με ελλιπή συντήρηση μετά από χρόνια αδράνειας. Μιλάμε για εκρηκτική αύξηση κυκλοφορίας μέσα σε λίγους μήνες — ακριβώς από τα οχήματα που δεν θα θέλαμε να δούμε να πολλαπλασιάζονται.
Τρία προβλήματα που δεν αναφέρει κανείς
Το πρώτο είναι το μποτιλιάρισμα. Η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη είναι ήδη στα όριά τους. Οι δρόμοι δεν μεγάλωσαν τα τελευταία 20 χρόνια, αλλά ο στόλος συνεχίζει να αυξάνεται. Το νέο μέτρο λειτουργεί σαν αμνηστία για χιλιάδες οχήματα που έμεναν σταθμευμένα ακριβώς επειδή δεν άξιζε οικονομικά να κυκλοφορούν. Τώρα αξίζει.
Το δεύτερο είναι η περιβαλλοντική επιβάρυνση. Τα οχήματα που επιστρέφουν δεν είναι υβριδικά ούτε ηλεκτρικά. Είναι παλιάς τεχνολογίας, με εκπομπές από άλλη εποχή. Μικροσωματίδια, NOx, CO₂ — όλα αυξάνονται άμεσα με κάθε επιπλέον παλιό αυτοκίνητο που βγαίνει στον δρόμο. Και αυτό τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ένωση πιέζει για μείωση των αστικών εκπομπών. Εμείς τις αυξάνουμε εκ προοιμίου.
Το τρίτο είναι η οδική ασφάλεια. Πολλά από αυτά τα ΙΧ δεν κινούνταν εδώ και χρόνια. Δεν έχουν περάσει σωστά ΚΤΕΟ, έχουν ελλιπή συντήρηση, λάδια που δεν έχουν αλλαχτεί, φρένα που δεν έχουν ελεγχθεί. Η ευελιξία του μέτρου δεν συνοδεύεται από καμία υποχρέωση τεχνικής ετοιμότητας. Απλώς βάζεις πινακίδες και φεύγεις.
Το συμπέρασμα — για όποιον θέλει να το ακούσει
Τα μηνιαία τέλη κυκλοφορίας δεν είναι κακό μέτρο καθαυτό. Η λογική της ευελιξίας είναι αδιαμφισβήτητη, και οι ιδιοκτήτες που πλήρωναν για χρήση που δεν έκαναν ήταν πάντα θύματα ενός άδικου συστήματος. Αυτό αλλάζει — και σωστά.
Αλλά το κράτος, στον ενθουσιασμό του να γεμίσει τα ταμεία και να ανακοινώσει μια «φιλική προς τον πολίτη» μεταρρύθμιση, φαίνεται να έχει αγνοήσει εντελώς ότι ανοίγει ταυτόχρονα μια πόρτα που ήταν κλειστή για χρόνια. Από την άλλη μεριά της πόρτας αυτής περιμένουν εκατοντάδες χιλιάδες παλιά, ρυπογόνα και τεχνικά αμφίβολα οχήματα, έτοιμα να ξαναβγούν στη μέση της πόλης.
Τα έσοδα θα φανούν στα ταμεία αμέσως. Οι συνέπειες — στην κυκλοφορία, στον αέρα, στην ποιότητα ζωής — θα φανούν στους δρόμους μέσα στους επόμενους μήνες. Και τότε ίσως να αναρωτηθούμε αν πληρώσαμε πολύ ακριβά αυτή την ευελιξία.
Πηγή: https://www.newsauto.gr/electric/teli-me-to-mina-ke-o-theos-na-vali-to-cheri-tou/
