Περαστικά, μαμά.
Για τρίτη ημέρα σήμερα στο Νοσοκομείο της Ρόδου και, δόξα τω Θεώ, είμαστε καλά.
Σας ευχαριστούμε όλους μέσα από την καρδιά μας για το ενδιαφέρον. Είναι πολύ σημαντικό για έναν άνθρωπο που συνήθως έτρεχε για όλες και για όλους, σήμερα να λαμβάνει τόση αγάπη και τόση φροντίδα.
Και μέσα σε αυτή την «τρικυμία», είναι τελικά πολύ σημαντικό και για εμάς, τα παιδιά της, να μπορέσουμε για μία φορά να είμαστε εμείς δίπλα στη μητέρα μας σε εκείνη που πάντα τη βρίσκαμε στην πρώτη γραμμή.
Θα ήταν, όμως, μεγάλη μου παράλειψη να μην ευχαριστήσω για ακόμη μία φορά τους δικούς μας ήρωες, τους καρδιολόγους των Νοσοκομείων Κω και Ρόδου, τον κ. Δημήτρη Βλάχο και τον κ. Τσαμπίκο Γιακουμάκη, το νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό και των δύο νοσοκομείων, καθώς και το ΕΚΑΒ.
Μπορώ να πω με βεβαιότητα πως, αν η μητέρα μου δεν βρισκόταν στην Κω αλλά στον τόπο όπου διαμένει , εκεί όπου το ασθενοφόρο χρειάζεται μία ώρα για να φτάσει , τα πράγματα μάλλον δεν θα είχαν εξελιχθεί έτσι.
Στα πρώτα 5 λεπτά στην Κω βρέθηκε στο νοσοκομείο. Στα 25 λεπτά ήταν στην Καρδιολογική από τα επείγοντα, αφού η περίπτωσή της κρίθηκε άμεσα ως πολύ σοβαρή και στα 45-50 λεπτά ενημερωθήκαμε από τον κ. Βλάχο πως έρχεται ελικόπτερο να την παραλάβει με προορισμό τη Ρόδο.
Στο Νοσοκομείο της Ρόδου, με την άφιξή της, έγιναν άμεσα όλες οι απαραίτητες ενέργειες για να ομαλοποιηθεί η κατάστασή της.
Για τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος και για την εμπιστοσύνη που πρέπει να δείχνουμε στους ανθρώπους του Ε.Σ.Υ., θα μιλάω συνέχεια.
Με τα περιστατικά που έχει βιώσει η οικογένειά μου το τελευταίο διάστημα, έχω μόνο τούτο να σημειώσω: Να αγκαλιάζουμε και να προστατεύουμε αυτούς τους ανθρώπους.
Δοξάζω τον Θεό που υπάρχουν. Ευχαριστώ τις μανάδες και τους πατεράδες τους, που τους μεγάλωσαν με το αίσθημα της προσφοράς και της αυταπάρνησης.
Με την ευχή για υγεία σε όλους σας και στις οικογένειές σας.
