Επιχειρήσεις, μικρομεσαίοι και ελεύθεροι επαγγελματίες, μπαίνουν στο επίκεντρο ανακοινώσεων του πρωθυπουργού, με μια σειρά από παρεμβάσεις που η κυβέρνηση στοχεύει να μεταφραστούν σε ρευστότητα, επενδύσεις και περισσότερη φορολογική ασφάλεια
Το φετινό «καλάθι» της ΔΕΘ είναι μεγαλύτερο από το περσινό, με το δημοσιονομικό κόστος για το 2027 να εκτιμάται στα 1,8-1,9 δισ. ευρώ, έναντι 1,7 δισ. πέρυσι. Ο χώρος αυτός «ανοίγει» κυρίως από τον «κουμπαρά» της υπεραπόδοσης της οικονομίας (περίπου 1,4 δισ. ευρώ) και από την ενεργοποίηση της «ρήτρας διαφυγής» για την Ενέργεια, που επιτρέπει επιπλέον δαπάνες περίπου 400 εκατ. ευρώ.
Μεγάλο μέρος των παρεμβάσεων, θα αφορούν φοροελαφρύνσεις. Ωστόσο η 90ή Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης δεν θα είναι απλώς η ετήσια «γιορτή» των εξαγγελιών. Θα είναι η αφετηρία ενός τετραετούς σχεδιασμού που η κυβέρνηση θέλει να διαβάσει η αγορά ως «νέο φορολογικό χάρτη».
Τεκμήρια… αλλαγών
Το μήνυμα της κυβέρνησης είναι ότι η μάχη κατά της φοροδιαφυγής έχει φέρει αποτελέσματα — το «κενό ΦΠΑ» έχει πέσει κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο — και τώρα ήρθε η ώρα οι φορολογικά συνεπείς να δουν απτό όφελος. Τα μέτρα παρουσιάζονται ως συνέχεια πολιτικών που εξαγγέλθηκαν σε παλαιότερες ΔΕΘ, εκπληρώθηκαν και «ήρθαν για να μείνουν», χτίζοντας το αφήγημα της «συνέπειας λόγων και έργων».
Ειδικά για επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενους, η κυβέρνηση εξετάζει επίσης μείωση στην προκαταβολή φόρου, από 55% που ισχύει από το 2019, σε 50% ή και χαμηλότερα.
Η μεγαλύτερη παρέμβαση όμως αφορά αλλαγές και διορθώσεις των τεκμηρίων, που θα εφαρμοστούν άμεσα το 2027. Δεν καταργείται όμως η τεκμαρτή φορολόγηση καθώς θεωρείται απαραίτητη για να μην μπορούν ορισμένοι κλάδοι να δηλώνουν εισοδήματα «πείνας» και να απολαμβάνουν προνόμια ή επιδόματα πρόνοιας.
Ωστόσο από το 2027 αλλάζουν σημαντικές παράμετροι υπολογισμού του τελικού φόρου. Συγκεκριμένα, εξετάζεται ο τεκμαρτός φόρος να μειώνεται σε κλάδους ή ατομικές επιχειρήσεις που συμμορφώνονται άψογα με όλες τις φορολογικές υποχρεώσεις (mydata, POS, ψηφιακά δελτία διακίνησης, τήρηση ρυθμίσεων κ.λπ.), εφόσον η φορολογική διοίκηση διαπιστώνει ότι έχει τον απόλυτο έλεγχο των εσόδων και εξόδων τους. Επίσης, περιορίζονται κριτήρια που οδηγούν σε υπέρμετρες επιβαρύνσεις, όπως το να εμφανίζει μια επιχείρηση υψηλότερο τζίρο από τον μέσο του κλάδου της ή να δίνει υψηλούς μισθούς — κάτι που σήμερα «τιμωρεί» αντί να επιβραβεύει τη φορολογική συνέπεια.
Για λοιπές επιχειρήσεις και νομικά πρόσωπα, πέντε μέτρα θεωρούνται επικρατέστερα:
Πρώτον, η οριστική κατάργηση του Τέλους Επιτηδεύματος στα νομικά πρόσωπα, που σήμερα κυμαίνεται από 400 έως 1.000 ευρώ ετησίως ανά επιχείρηση και έως 600 ευρώ για κάθε υποκατάστημα.
Δεύτερον, η δραστική μείωση της προκαταβολής φόρου, που σήμερα υπολογίζεται με συντελεστή 80% και πιθανόν να περιοριστεί στο 55%-60%, με προοπτική περαιτέρω μείωσης μέσα στην τετραετία.
Τρίτον, η μεταφορά φορολογικών ζημιών προς απόσβεση για μια δεκαετία, αντί πενταετίας που ισχύει σήμερα — ένα αίτημα της αγοράς που επανέρχεται λόγω του υψηλού κόστους επενδύσεων μηχανολογικού εξοπλισμού.
Τέταρτον, τα προνομιακά φθηνά δάνεια στους μικρομεσαίους από την Ελληνική Τράπεζα Επενδύσεων, έως 5 δισ. ευρώ, μετά ή και παρά τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης.
Πέμπτον, η περαιτέρω μείωση ασφαλιστικών εισφορών, με «κλειδωμένη» μείωση 0,5 μονάδες και αναζήτηση χώρου για επιπλέον μείωση 1 μονάδας.
Επιπλέον, σταδιακά ενδεχομένως, εξετάζεται και μείωση του συντελεστή φορολόγησης για νομικά πρόσωπα (εταιρίες) από 22% σήμερα σε 20%.
Πηγή: newmoney.gr
