Το τελευταίο χειροκρότημα στη Μάρω Κοντού και οι συγκινητικοί επικήδειοι: «Ο Θεός δημιούργησε ένα πλάσμα αιθέριο, ελεύθερο και μαχητικό»

«Μία ταξιδιάρα ψυχή και μία και αιώνια έφηβη», τη Μάρω Κοντού αποχαιρέτισαν συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες και άνθρωποι του καλλιτεχνικού και πολιτικού κόσμου, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών. Με δάκρυα στα μάτια πρόσωπα από το στενό περιβάλλον της σπουδαίας ηθοποιού της είπαν το τελευταίο «αντίο», ενώ συγκίνηση προκάλεσαν οι επικήδειοι λόγοι που εκφωνήθηκαν, όπως ήταν αυτός του προέδρου της Βουλής, Νικήτα Κακλαμάνη.

Από νωρίς το πρωί της Παρασκευής 17 Ιουλίου, η σορός της Μάρως Κοντού βρισκόταν στη Μητρόπολη Αθηνών. Στη συνέχεια, ακολούθησε η ταφή της στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Επιθυμία της οικογένειας ήταν, αντί στεφάνων, να πραγματοποιηθούν δωρεές στο Κέντρο Βρεφών «Μητέρα», του οποίου υπήρξε πρόεδρος η μεγάλη κυρία του θεάτρου και του ελληνικού κινηματογράφου.

Οι συγκινητικοί επικήδειοι – «Μάρω μου σήμερα γελάς για τελευταία φορά εκεί, στο συννεφάκι του έργου της ζωής σου»

Το ύστατο χαίρε στη μεγάλη ηθοποιό είπαν με επικήδειους λόγους ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, ο Σπύρος Μπιμπίλας, η Άντζελα Γκερέκου, η Νίκη Παλληκαράκη και ο Ανδρέας Γεωργίου.

Ο Νικήτας Κακλαμάνης, αποχαιρέτισε μία φίλη ζωής, όπως είπε χαρακτηριστικά. «Μάρω μου που σήμερα γελάς για τελευταία φορά εκεί, στο συννεφάκι του έργου της ζωής σου. Αυτό που με πονάει είναι ότι αντί να σου πω καλημέρα, όπως συνηθίζαμε τόσες δεκαετίες συστηματικά, από κοντά ή από τηλέφωνο, θα πρέπει να σου πω οριστικά καληνύχτα», ανέφερε στην αρχή του επικήδειου λόγου του. Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Καληνύχτα σε μια σχέση 30 ετών που ξεκίνησε από το δικό μου θαυμασμό και κατέληξε στη δική μας ζεστή αμοιβαιότητα».

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και τη διαδρομή της Μάρως, λέγοντας μεταξύ άλλων: «Ένα πλάσμα αιθέριο, λυγερόκορμο, εντυπωσιακό, μια αρχοντική μορφή με έμφυτη ευγένεια, ένα φιλικό, ανεξάρτητο, ελεύθερο και μαχητικό. Μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα, θέληση και πεποιθήσεις, που έζησε με τη δική της ιδιοσυγκρασία και με το πείσμα να καταρρίψει στερεότυπα για να φτιάξει τη ζωή στα δικά της ανθρώπινα μέτρα».

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην πολύπλευρη προσφορά της στην τέχνη και στα κοινά, σημειώνοντας: «Απέδειξες ότι η ηλικία είναι απλώς δύο ψηφία της αριθμητικής και όχι η ουσία της ύπαρξής μας… Η Μάρω έδωσε την καρδιά και τα συναισθήματά της στα κοινά, είτε ως βουλευτής, είτε ως δημοτική σύμβουλος και πρόεδρος του Αθήνα 9.84 και κυρίως του Κέντρου Βρεφών “Η ΜΗΤΕΡΑ”.» Κλείνοντας τον επικήδειο, είπε: «Σήμερα, ένας ακόμη Ιούλιος που μας έδειξε κάποτε η Αλίκη, η Τζένη, η Ρένα, παίρνει σήμερα και εσένα… Σ’ αγαπάμε, καλό ταξίδι».

Αμέσως μετά, τον λόγο πήρε ο Σπύρος Μπιμπίλας, ο οποίος ευχαρίστησε δημόσια τη Μάρω Κοντού για την προσφορά και το έργο της.

Με δάκρυα στα μάτια εκφώνησε επικήδειο η Νίκη Παλληκαράκη, ενώ ακολούθησαν οι επικήδειοι της Άντζελας Γκερέκου και του Ανδρέα Γεωργίου. Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης ανέφερε χαρακτηριστικά: «Θα μας λείψει πολύ, θα την θυμόμαστε για πάντα γιατί η απώλεια είναι μεγάλη».

«Θα μας λείψει πολύ, θα την θυμόμαστε για πάντα γιατί η απώλεια είναι μεγάλη», τόνισε ο Ανδρέας Γεωργίου

Πλήθος κόσμου στο τελευταίο αντίο

Το «παρών» στη Μητρόπολη έδωσαν άνθρωποι από τον χώρο της τέχνης και της πολιτικής, αλλά και θαυμαστές της Μάρως Κοντού, αποτίοντας φόρο τιμής στη σπουδαία ηθοποιό.

Μεταξύ άλλων παρευρέθηκαν η Άντζελα Γκερέκου, η Νίκη Παλληκαράκη, ο Ανδρέας Γεωργίου, ο Σπύρος Μπιμπίλας, ο Δημήτρης Παπάζογλου, ο Τάσος Τρύφωνος, η Δώρα Χρυσικού, ο Μάξιμος Μουμούρης, ο Χάρης Ρώμας, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, ο Γιώργος Βουλγαράκης, η Κοραλία Καράντη, η Εβελίνα Παπούλια, η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, ο Ορέστης Ανδρεαδάκης και ο Πάνος Καλλίτσης.

 

 

 

 

Πριν από την εξόδιο ακολουθία, δηλώσεις έκανε και η Έλενα Ακρίτα, η οποία είπε: «Η Μάρω ήταν αυτόνομη, ήταν αντράκι, δεν θα την ξεχάσουμε ποτέ».

Στεφάνια στη μνήμη της απέστειλαν, μεταξύ άλλων, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, καθώς και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.

 

Η Μάρω Κοντού αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας το τελευταίο διάστημα και νοσηλευόταν στον «Άγιο Σάββα» όπου και άφησε την τελευταία της πνοή, ενώ στις 15 Ιουνίου εισήχθη στο νοσοκομείο «Αττικόν» με πνευμονολογικό πρόβλημα. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, η μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου πέθανε την Τετάρτη 15 Ιουλίου.

Η απώλειά της ηθοποιού σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για τον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο. Η Μάρω Κοντού υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία καλλιτεχνική παρακαταθήκη μέσα από δεκάδες θεατρικούς και κινηματογραφικούς ρόλους, αλλά και τη συνολική παρουσία της στον πολιτισμό.

Ολόκληρος ο επικήδειος του Νικήτα Κακλαμάνη

«Μάρω μου που σήμερα γελάς για τελευταία φορά εκεί, στο συννεφάκι του έργου της ζωής σου. Αυτό που με πονάει είναι ότι αντί να σου πω καλημέρα, όπως συνηθίζαμε τόσες δεκαετίες συστηματικά, από κοντά ή από τηλέφωνο, θα πρέπει να σου πω οριστικά καληνύχτα. Μια καληνύχτα στις μικρές καθημερινές στιγμές μας, καληνύχτα στις συναντήσεις και τις ατελείωτες κουβέντες μας, καληνύχτα στις συζητήσεις μας για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τέχνη της πολιτικής και την πολιτική της τέχνης. Καληνύχτα στις κοινές μας διαδρομές στα κοινά της χώρας, καληνύχτα στην ίδια πάντα νεανική συνείδηση κάθε φορά που ανταμώναμε.

Καληνύχτα σε μια σχέση 30 ετών που ξεκίνησε από το δικό μου θαυμασμό και κατέληξε στη δική μας ζεστή αμοιβαιότητα. Λένε μάλλον πως ο Θεός δημιούργησε τον άνδρα, αλλά μετά κατάλαβε πως είναι ικανός για κάτι περισσότερο και δημιούργησε τη γυναίκα. Πάνω σε αυτά τα σχέδιά του έπλασε και εσένα. Ένα πλάσμα αιθέριο, λυγερόκορμο, εντυπωσιακό, μια αρχοντική μορφή με έμφυτη ευγένεια, ένα φιλικό, ανεξάρτητο, ελεύθερο και μαχητικό. Μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα, θέληση και πεποιθήσεις, που έζησε με τη δική της ιδιοσυγκρασία και με το πείσμα να καταρρίψει στερεότυπα για να φτιάξει τη ζωή στα δικά της ανθρώπινα μέτρα.

Εσύ, το νεαρό κορίτσι από τα Ψαρά, το νησί του πατέρα σου, με εξαιρετικές σπουδές υποκριτικής και χορού, αλλά και με το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, θωρακίστηκες με γνώσεις και ικανότητα για να κατακτήσεις έναν ανδροκρατούμενο και συχνά αφιλόξενο κόσμο.

Δεκάδες χρόνια θέατρο και κινηματογράφο, με 90 έργα και 61 ταινίες, από το 1954 έως και σήμερα, αλλά και με μια ακούραστη πορεία στην τηλεόραση, από τη δεκαετία του ’70 έως και μερικούς μήνες νωρίτερα, μέσα στο 2022. Ταξιδιάρα εσύ και αιώνια έφηβη, η Μάρω. Άγγιξες με σεβασμό και τα εικαστικά, ζωγραφίζοντας με πάθος και ξεχωριστή λεπτότητα. Αεικίνητη, ανήσυχη, ασταμάτητη.

Απέδειξες ότι η ηλικία είναι απλώς δύο ψηφία της αριθμητικής και όχι η ουσία της ύπαρξής μας. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Μάρω έδωσε την καρδιά και τα συναισθήματά της στα κοινά, είτε ως βουλευτής, είτε ως δημοτική σύμβουλος και πρόεδρος του Αθήνα 9.84 και κυρίως του Κέντρου Βρεφών «Η ΜΗΤΕΡΑ».

Η Μάρω που αφιέρωσε όλο της το είναι σε όλους εμάς που την αγαπήσαμε, χωρίς υστεροβουλία, χωρίς απωθημένα, χωρίς κέρδος ή κρυφές ατζέντες. Με μια πορεία ακάθεκτη και δημιουργική, με μια αγάπη για τον καθένα από εμάς και με μια αλήθεια καλλιτεχνική, όπως αυτή που συνόψισε εύστοχα κάποτε ο Ρίτσαρντ Μπάρτον: «Ο άνδρας ηθοποιός», είπε, «είναι κάτι λιγότερο από άνδρας. Η γυναίκα ηθοποιός όμως είναι κάτι περισσότερο». Αυτό το κάτι περισσότερο ήταν η Μάρω μας.

Ήταν αυτό που ο Παλαμάς έγραψε κάποτε σε ένα μονόλογο: «Όταν μιλάς εσύ, ένας λαός ολόκληρος τα λόγια σου τα ψιθυρίζει. Κάθε σου ιστορία, χωρίς να το καταλαβαίνεις, γίνεται συνθήκη. Δεν είσαι η μια, είσαι η φυλή, η διαλαλήτρα. Δεν έχεις τίποτα σερνικό, είσαι ψυχή μονάχα. Τα μάτια σου ποτέ δεν ησυχάζουν, ποτέ δεν σκοτεινιάζουν». Μάρω μας αγαπημένη, μεγάλο το κενό της απουσίας σου, αλλά και αθάνατη η πίκρα της απουσίας σου.

Σήμερα, ένας ακόμη Ιούλιος που μας έδειξε κάποτε η Αλίκη, η Τζένη, η Ρένα, παίρνει σήμερα και εσένα. Είναι βαριά η ψυχή, γιατί από σήμερα και για πάντα δεν θα ξανακούσει κανείς από εμάς να πεις μια λέξη. Αλλά εσύ, αυτή τη λέξη θα στη πω εγώ για τελευταία φορά: Σ’ αγαπάμε, καλό ταξίδι».