Η Μπέλλα έχασε τον Γρηγόρη όταν αρρώστησε και τον τετράποδο φίλο της όταν τον χτύπησε αυτοκίνητο – Πλέον είναι ηλικιωμένη αλλά δεν έχει ξεχάσει τη διαδρομή που έκαναν καθημερινά οι τρεις τους
Τα σκυλιά θεωρούνται εδώ και αιώνες οι πιο πιστοί φίλοι του ανθρώπου που στέκονται δίπλα του με αγάπη και αφοσίωση. Η σχέση αυτή δεν βασίζεται μόνο στη συνύπαρξη, αλλά σε έναν δεσμό εμπιστοσύνης που συχνά ξεπερνά ακόμη και τον χρόνο ή την απώλεια. Πολλές ιστορίες έχουν αναδείξει την πίστη των σκύλων, αποδεικνύοντας πως για εκείνα η αγάπη δεν σβήνει ποτέ. Μια τέτοια συγκινητική ιστορία είναι και αυτή της Μπέλλας, που συνεχίζει να τιμά τη μνήμη του ανθρώπου της, θυμίζοντάς μας πως για κάποια πλάσματα, η αφοσίωση δεν τελειώνει μετά τον θάνατο.
Η Μπέλλα έμεινε μόνη της, όταν πριν από δύο χρόνια έχασε τον άνθρωπο που την φρόντιζε, τον Γρηγόρη. Ο Γρηγόρης πήγαινε καθημερινά με την Μπέλλα και ένα ακόμα αδέσποτο που φρόντιζε, από την Κουντούρα μέχρι την παραλία του Κριού στην Παλαιοχώρα Χανίων.
Ο Γρηγόρης και η Μπέλλα που επιστρέφει καθημερινά στην παραλία
Όπως ανέφεραν κάτοικοι της περιοχής στο zarpanews.gr, ο Γρηγόρης ήταν Γερμανός φυσιολάτρης που από τα νιάτα του αγάπησε την Παλαιόχωρα. Αποφάσισε να μείνει εκεί και ζούσε από το ψάρεμα ενώ αργότερα έπιασε δουλειά σε ένα συσκευαστήριο της περιοχής. Το σπίτι του ήταν ένα τροχόσπιτο και μαζί του ζούσαν η Μπέλλα και ακόμα ένας σκύλος.
Τα απογεύματα, μετά την δουλειά, οι τρεις τους κάνανε βόλτα στην παραλία του Κριού και επέστρεφαν σπίτι. Ήταν μέρος της ρουτίνας τους, η καθημερινή τους συνήθεια. Δυστυχώς πριν δύο χρόνια ο Γρηγόρης προσβλήθηκε από καρκίνο. Νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Χανίων αλλά δεν κέρδισε τη μάχη και άφησε την τελευταία του πνοή.
Πίσω έμεινε η Μπέλλα με τον δεύτερο σκύλο ο οποίος δυστυχώς σκοτώθηκε από αυτοκίνητο. Και η ηλικιωμένη πλέον Μπέλλα έμεινε μόνη της. Έκτοτε, καθημερινά κάνει την διαδρομή που ακολουθούσε με τον Γρηγόρη και τον τετράποδο φίλο της, από την Κουντούρα στην παραλία και μετά πίσω σαν να κρατά ζωντανή τη μνήμη, σαν να ψάχνει καθημερινά την οικογένειά της.
Η ιστορία της Μπέλλας αποδεικνύει πως για κάποια πλάσματα η αγάπη είναι παντοτινή. Πλέον, οι ντόπιοι την γνωρίζουν και την φροντίζουν, γεμίζοντάς την με χάδια όταν την βλέπουν να κάνει την βόλτα της.
