Η Ελλάδα ίσως εντάξει στην αποστολή μία φρεγάτα τύπου ΜΕΚΟ και ένα πλοίο γενικής υποστήριξης – Ήδη έχει συζητηθεί επέκταση της επιχείρησης «Ασπίδες»
Σε πλήρη ετοιμότητα για την ανάπτυξη ναυτικών μονάδων, όταν ξεκινήσει η νέα διευρυμένη επιχείρηση που θα περιλαμβάνει την υποστήριξη και την αποναρκοθέτηση του Στενού του Ορμούζ, βρίσκεται το Πολεμικό Ναυτικό. Σύμφωνα με την Καθημερινή, η Ελλάδα φαίνεται να εντάσσει σε αυτή τη νέα αποστολή τόσο τη φρεγάτα τύπου MEKO που συμμετέχει στην επιχείρηση «Ασπίδες» της ΕΕ για τη συνοδεία εμπορικών πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα, όσο και πλοίο γενικής υποστήριξης (εξετάζεται η ανάπτυξη του ΠΓΥ «Προμηθεύς», του μεγαλύτερου πλοίου του ΠΝ). Το ΠΓΥ θα ακολουθήσει σε δεύτερο χρόνο, ωστόσο στη φρεγάτα που θα αναπτυχθεί θα επιβαίνουν ομάδες ναρκαλιευτών, οι οποίοι θα συμβάλουν ενεργά στο έργο της αποναρκοθέτησης.
Τα τρία βασικά σενάρια που εξετάζονται είναι τα εξής: πρώτον, με την ανοχή του Ιράν η επιχείρηση θα μπορούσε να κρατήσει 6 μήνες. Δεύτερον, η επιχείρηση να επεκταθεί σε μια περίοδο που θα φτάσει και στον ένα χρόνο, αν στην περιοχή δρουν και αυτονομημένες ομάδες, ανεξάρτητες από το Ιράν (υπενθυμίζεται ότι στην Ερυθρά Θάλασσα δρουν οι Χούθι, οι οποίοι είναι τμηματικά ελεγχόμενοι από την Τεχεράνη). Και τρίτον, το σενάριο της κατάρρευσης της συμφωνίας, κάτι που θα οδηγούσε σε περαιτέρω καθυστερήσεις ή και εγκατάλειψη της επιχείρησης.
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας θα μεταβεί αύριο απευθείας από τις ΗΠΑ στις Βρυξέλλες για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, όπου αναμένεται να τεθεί και το ζήτημα της αστυνόμευσης και της αποναρκοθέτησης του Στενού του Ορμούζ τους επόμενους μήνες. Υπενθυμίζεται ότι ήδη έχει συζητηθεί το ενδεχόμενο επέκτασης της εντολής της επιχείρησης «Ασπίδες» και στο Ορμούζ για την αποναρκοθέτηση. Ωστόσο, ήδη αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ προκρίνουν ένα μοντέλο το οποίο θα μοιάζει περισσότερο με τη «Συμμαχία των Προθύμων», που συγκροτήθηκε μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στο αξίωμα του προέδρου των ΗΠΑ για την ενίσχυση της Ουκρανίας. Σε περίπτωση που προκριθεί αυτό το μοντέλο, τότε θα δημιουργηθεί μια επιχείρηση που θα συνεργάζεται με την «Ασπίδες» της ΕΕ, αλλά θα έχει διακριτό ρόλο. Το διπλωματικό παρασκήνιο πίσω από αυτές τις διεργασίες είναι αρκετά εντατικό και στο επίκεντρό του βρίσκεται η έντονη παραίνεση της Ουάσιγκτον να «μοιραστεί» τα βάρη.
