Γκριζάρει» η πανίδα του πλανήτη, καθώς η νέα έκθεση «Ζωντανός Πλανήτης 2026» (Living Planet Report) του WWF «δείχνει» μείωση 73% στο μέσο μέγεθος των παρακολουθούμενων πληθυσμών άγριας ζωής παγκοσμίως, κατά την περίοδο 1970-2022.
Παρά τη μεγάλη υποχώρηση της βιοποικιλότητας, η επιστημονική έκθεση παρουσιάζει και σημαντικά παραδείγματα ανάκαμψης ειδών, αναδεικνύοντας τα αποτελέσματα που μπορούν να έχουν οι συντονισμένες πολιτικές προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.
Η 16η έκδοση της έκθεσης, που εκπονείται σε συνεργασία με τη Ζωολογική Εταιρεία του Λονδίνου, εξετάζει την εξέλιξη 35.803 πληθυσμών από 5.790 είδη άγριας ζωής.
Πού καταγράφονται οι μεγαλύτερες απώλειες
Η μεγαλύτερη μείωση παρατηρείται στα οικοσυστήματα γλυκού νερού, όπου φτάνει το 85%. Ακολουθούν τα χερσαία οικοσυστήματα με 69% και τα θαλάσσια με 59%.
Ως βασικές αιτίες της υποβάθμισης καταγράφονται η καταστροφή και αλλοίωση των φυσικών οικοτόπων, η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων, η κλιματική αλλαγή, η ρύπανση και η εξάπλωση ξενικών ειδών.Παρά τη συνολική πτωτική τάση, περίπου οι μισοί από τους πληθυσμούς που παρακολουθούνται παραμένουν σταθεροί ή παρουσιάζουν αύξηση.
Τίγρεις, τόνοι και θαλάσσιες χελώνες ανακάμπτουν
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των τίγρεων, των οποίων ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξήθηκε κατά περίπου 70% από το 2010 έως το 2025, χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες προστασίας.Σημαντική ανάκαμψη καταγράφεται επίσης στους πληθυσμούς του ερυθρού τόνου στον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό, ενώ θετική πορεία παρουσιάζουν οι ελέφαντες σε περιοχές της νότιας Αφρικής.
Ενθαρρυντική είναι και η περίπτωση της πράσινης θαλάσσιας χελώνας, η οποία το 2025 χαρακτηρίστηκε είδος «Χαμηλού Κινδύνου», έπειτα από πέντε δεκαετίες συστηματικών δράσεων προστασίας.
Τα θετικά παραδείγματα στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, οι φωλιές της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta παρουσιάζουν σταθερή αύξηση σε σημαντικές περιοχές ωοτοκίας, όπως ο Κυπαρισσιακός Κόλπος και ο Κόλπος του Λαγανά στη Ζάκυνθο.
Παράλληλα, η ανάκαμψη του ερυθρού τόνου στη Μεσόγειο συνδέεται με την εφαρμογή αποτελεσματικότερων κανόνων διαχείρισης της αλιείας.
Οι αλλαγές που ζητά το WWF για την προστασία της βιοποικιλότητας
Πέρα από την προστασία μεμονωμένων ειδών, το WWF επισημαίνει την ανάγκη μετασχηματισμού τριών κρίσιμων συστημάτων που επηρεάζουν καθοριστικά τη βιοποικιλότητα: του αγροδιατροφικού, του ενεργειακού και του χρηματοπιστωτικού.
Σύμφωνα με την έκθεση, η μετάβαση σε βιώσιμες πρακτικές παραγωγής τροφίμων, η επιτάχυνση της ανάπτυξης καθαρών μορφών ενέργειας και ο περιορισμός της χρηματοδότησης δραστηριοτήτων που καταστρέφουν τη φύση αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την αντιστροφή της σημερινής πορείας.
Στο επίκεντρο βρίσκονται και οι διεθνείς δεσμεύσεις για την προστασία της βιοποικιλότητας έως το 2030, με τις διασκέψεις COP17 και COP31 να αποτελούν κρίσιμες ευκαιρίες για την ενίσχυση της παγκόσμιας περιβαλλοντικής δράσης.
Η Παναγιώτα Μαραγκού, επικεφαλής προγραμμάτων προστασίας περιβάλλοντος του WWF Ελλάς, υπογραμμίζει ότι η ανάκαμψη εμβληματικών ειδών δείχνει πως η αλλαγή είναι εφικτή, όταν εφαρμόζονται μακροχρόνιες, στοχευμένες και συλλογικές παρεμβάσεις.
Το κεντρικό μήνυμα της έκθεσης είναι ότι, παρά τη συνεχιζόμενη απώλεια της βιοποικιλότητας, η αποκατάσταση της φύσης παραμένει εφικτή, εφόσον κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και κοινωνίες επιταχύνουν τις αναγκαίες αλλαγές.G
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή: https://www.skai.gr/news/environment/wwf-meiosi-73-stous-plithysmous-agrias-zois
